«ژان باپتیست تاورنیه» از جهانگردانی است که در ابتدای پادشاهی شاه سلیمانصفوی در اصفهان بودهاست.
میدان نقشجهان با ابعاد وسیعش، بهترین مکان برای بازی چوگان بوده است. در این بازی، دو تیم ششنفره سوار بر اسب، با چوبهای بلند و سرکجی که در اختیار داشتند، میبایست گوی مسابقه را از چنگ یکدیگر ربوده و وارد دروازه حریف کنند.
خبر آمدن سیل به گوش مردم رسیده بود. همه برای تماشا و سیر و سیاحت بهسوی زایندهرود هجوم آورده بودند. ازدحام عجیبی در سرتاسر مسیر زایندهرود دیده میشد.
حاج محمدحسین کازرونی، از تجار اواخر عصر قاجاریه و اوایل عصر رضاشاه است. او را دومین مرد ثروتمند اصفهان بعد از حاج محمدابراهیم ملکالتجار میدانستند با تاسیس دو شرکت«اسلامیه» و «مسعودیه»، با هدف ترویج کالاهای وطنی، به عرصه فعالیت اقتصادی وارد شد.
در دوران قاجاریه، مسابقات کشتی پهلوانی مهمترین و تنها رقابت ورزشی بود که برگزار و بهشدت موردتوجه مقامات حکومتی نیز واقع میشد؛ تا جایی که باستانیکاران مشهور، عمدتا در خدمت سلاطین و حاکمان بودند.
چند روز پیش با تابلوی جدید و جالبی مواجه شدم: چهارراه استاد ظریفی اصفهانی. از آنجا که این چهارراه در گذشته نام شخص بر خود نداشت و «دشتستان» خوانده میشد، کمی تعجب کردم.
حسن ختام سفر سفیر هند به اصفهان، دیدار صمیمانه با خبرنگاران در هتل عباسی بود؛ جایی که دو ساعت تمام به فارسی و انگلیسی درباره اصفهان، هند، تاریخ، ایرانشناسی، خورشت ماست، تختجمشید، زبان فارسی، نسخ خطی، میرفندرسکی و هزارویک موضوع دیگر گفتیم و شنیدیم.
این روزها در میان بازار شلوغ و سردرگم دنیا، وسط اخبار خوش و ناخوشی که از گوشه و کنار شنیده میشود، از ادامه کشتار مردم مظلوم غزه و سیاهی آتشی که بر خیابانهای کالیفرنیا به جاماند تا ذرات معلق در هوا که نفسهایمان را تنگ کرده و قیمتهایی که جانمان را به لب رسانده، ماه رجب رسیده است …
بازارهای بزرگ شهرهای ایران، دارای ورودی هایی هستند که بزرگترین سرای این بازارها را قیصریه مینامیدهاند.
عطیه خیلیوقتها برایم از گروهشان تعریف میکرد؛ از کارهای جالبی که با همفکری دوستانش انجام میدادند، از زمان انتخابات و فعالیتهای فرهنگیهنریشان تا مناسبتهای مذهبی و برنامههایشان.
هیئت ورزش همگانی استان اصفهان پس از پشت سر گذاشتن دوره سهساله بلاتکلیفی رئیس جدیدش را در حالی شناخت که علاوه بر اینکه از لحاظ تعداد سرپرست رکورد ویژهای را در تاریخ ورزش اصفهان برجای گذاشت، پایانی بر ریاست نظامیها در این هیئت بود.
این متن را تقدیم میکنیم به شهیدان اسماعیل هنیه، یحیی سنوار و سیدحسن نصرالله که به ما یادآور شدند ارزش دارد یکعمر برای مسجد بدوی و در آخر هم گردنت را برای این آرمان بگذاری.