به گزارش اصفهان زیبا؛ تقاضا برای خرید پوشاک کاستیدار (استوک) افزایش یافته است. این موضوعی است که متولیان بازار پوشاک اصفهان روی آن مهر تأیید می زنند. منظور از پوشاک کاستیدار (استوک)، لباس های تاناکورا که استفاده شده اند، نیست. لباس کاستیدار (استوک)، به پوشاک برندهای معتبر و شناختهشده، گفته میشود که به دلایلی مانند مازاد تولید یا پایان فصل، به بازارهای جهانی ارسال میشوند درمقابل لباس تاناکورا به پوشاک دستدوم و استفادهشدهای گفته میشود که از برندهای خارجی وارد میشوند و معمولا با قیمت بسیار پایینتر از محصولات نو به فروش میرسند. این لباس ها اغلب توسط فروشگاههای خاص جمعآوری شده و پس از شستشو و بستهبندی مجدد، در بازار عرضه میشوند. برخلاف لباس های کاستیدار (استوک) که کاملا نو و استفادهنشده هستند، لباس های تاناکورا ممکن است کهنه یا دارای علائم استفاده قبلی باشند.
واردات پوشاک کاستیدار (استوک)، میتواند به رقابتپذیری تولیدکنندگان ایرانی آسیب وارد کند؛ زیرا آنها با تولیدکنندگان خارجی که محصولات ارزانتری به بازار عرضه میکنند، رقابت میکنند.استان اصفهان با برخورداری از شرکتهای فراوان درزمینه تولید الیاف، نخ و پارچه ۴۰درصد نساجی کشور را پوشش میدهد. باوجود این تفاسیر جلوگیری از واردات پوشاک زمینهساز رونق واحدهای تولیدکننده پوشاک داخل خواهد شد.بازار پوشاک در شرایط حساسی قرار دارد.
در فروشگاههای کاستیدار (استوک) (به ویژه مدل وارداتی عمده)، گاهی کالاهایی یافت میشود که در بازار محلی و فروشگاههای روتین وجود ندارند. خریداران از اینکه لباسشان عین لباس دیگران نباشد استقبال میکنند. کاستیدار (استوک)ها اغلب مجموعههایی هستند که دیگر تولید نمیشوند. بسیاری از کسبوکارهای کوچک پوشاک برای تأمین موجودی اولیه یا تکمیل سایزبندی، به خرید عمده پوشاک کاستیدار (استوک) با قیمت پایین روی میآورند تا بتوانند با حاشیه سود مناسب، آنها را در مغازه خود عرضه کنند. افزایش تقاضا برای پوشاک کاستیدار (استوک) عمدتا ناشی از تلاقی فشار اقتصادی( نیاز به قیمت پایین تر با تمایل به کیفیت و برند مناسب)است.
افزایش استقبال از کاستیدار (استوک) ها
اصفهان زیبا در گزارش پیشین، به این موضوع پرداخت که واردات لباسهای دستدوم، تولید پوشاک داخلی اصفهان را تحتتأثیر قرار داده است. درحالیکه فروشندگان لباسهای نو از کسادی بازار گلهمندند، کسبوکار دستدوم فروشیها حسابی داغ شده است. علاوه برعرضه لباسهای کاستیدار (استوک) در برخی مناطق اصفهان، این دسته از پوشاک در شبکههای مجازی مانند اینستاگرام نیز به فروش میرسد. در این گزارش پیگیر شدیم که آیا اقدامی برای کنترل واردات پوشاک دست دوم انجام شده است؟
در این باره، آرش امامی، دبیرکمیسیون بازرگانی، خدمات و ارتباطات اتاق بازرگانی اصفهان به اصفهان زیبا گفت: همزمان با گسترش واردات بی رویه توسط ته لنجی ها که حالا صورت قانونی هم گرفته است از یک طرف و تنگ شدن دست و جیب مردم از طرف دیگر، مردم تمایلی به خرید پوشاک گران داخل ندارند و میزان خرید و علاقه به استفاده از پوشاک کاستیدار (استوک)( نه دست دوم) خارجی بیشتر
شده است.
سه بازنده بزرگ
اینطور که مجید افتخاری، عضو هیات مدیره اتحادیه تولیدکنندگان پوشاک گفته است:«چهار بازنده بزرگ این وضعیت بغرنج را اینگونه میتوان برشمرد؛ اول تولیدکنندگان داخلی که ممنوعیت عرضه پوشاک خارجی به نام حمایت از آنها اجرا شده اما در عمل محصولات داخلی باید با برندهای خارجی رقابت کنند که مراحل سخت تامین مواد اولیه و تولید و توزیع قانونی را طی نکردهاند ، مالیات و عوارض ندادهاند و ضوابط خاص طراحی لباس را هم طی نکردهاند. دومین ضررکننده فروشگاههای آنلاین رسمی هستند که نظارت زیادی روی کارشان وجود ندارد و عملا از این چرخه بزرگ بیرون ماندهاند. آنها نمیتوانند با آنلاینشاپها رقابت کنند چون صاحبان آنلاینشاپها برای فروش محصولات قاچاق با هیچ مانعی روبهرو نیستند اما فروشگاههای رسمی که تحت نظارتهای سنگین عدم فروش لباسهای خارجی فعالیت میکنند حتی توانایی نزدیک شدن به این بازار را هم ندارند. برسیم به ضرردیده سوم؛ مشتریان هم مجبورند جنسی را خریداری کنند که هیچ تضمینی برای اصالت کالا ندارند و در صورت بروز مشکل، دسترسی به فروشنده سخت است. امکان بازگشت دادن جنس خریداری شده وجود ندارد. قیمت خرید اجناس هم گرچه با قیمت اعلامی در وبسایت خارجی یکی است اما در نرخ تبدیل ارز عملا سود هنگفتی نصیب واسطهها
میشود.»
زیان داخلی ها از ته لنجی ها
بازار پوشاک ایران در دست خارجیها بوده و میزان خرید پوشاک داخلی کاهشیافته است. در این شرایط، تولیدکنندگان داخلی با شرایط نامناسبی فعالیت می کنند. نبود مواد اولیه باکیفیت، کمبود ارز برای واردات پارچه، نخ، رنگ و سایر ملزومات، افزایش قیمت تمامشده تولید، مالیاتهای سنگین، نبود تسهیلات حمایتی و کاهش قدرت خرید مردم، همهوهمه شرایط را برای ادامه کار صنعتگران داخلی سخت کرده است.علاوه بر این، نبود برنامهریزی منسجم برای برندسازی و بازاریابی، موجب شده است تولیدکننده داخلی در بازار داخلی هم نتواند با لباسهای وارداتی رقابت کند. بیثباتی در سیاستهای ارزی، نبود بیمههای حمایتی برای تولیدکنندگان کوچک و دسترسینداشتن به بازارهای صادراتی نیز از دیگر معضلهایی است که سد راه رونق صنعت پوشاک داخلی شده است.
