زینلی، هنرمند قلم‌زن باطان، از غربت این روزهای هنرش می‌گوید

هنرمندی در دل یک مغازه کوچک

داخل شلوغی‌های خیابان مهدیه، درِ یک مغازه باز بود. برق قطع ‌شده بود و کسی داخل مغازه نبود؛ اما میز چوبی که روی آن قلم‌های فلزی متفاوتی چیده شده بود، نشان از آن داشت که یک هنرمند داخل این مغازه کار می‌کند.

تاریخ انتشار: ۱۴:۴۸ - دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵
مدت زمان مطالعه: 2 دقیقه
هنرمندی در دل یک مغازه کوچک

به گزارش اصفهان زیبا؛ داخل شلوغی‌های خیابان مهدیه، درِ یک مغازه باز بود. برق قطع ‌شده بود و کسی داخل مغازه نبود؛ اما میز چوبی که روی آن قلم‌های فلزی متفاوتی چیده شده بود، نشان از آن داشت که یک هنرمند داخل این مغازه کار می‌کند. وسایلش و ابزار کارش نشان از هنر قلم‌زنی می‌داد. کمی سر چرخاندم و صاحب مغازه خودش را به ما رساند. وقتی به ما رسید، پرسیدم شما قلم‌زن هستید؟ مرد با تعجب گفت: « بله، امری داشتید؟» از او خواستم تا درباره شغلش بگوید؛ اما تمایلی نشان نداد. گفت: «به چه درد می‌خورد درباره شغل من بدانید؟ من قلم‌زن هستم دیگر!»

از شاگردی به استادی رسیدم

شروع کردم به توضیح‌دادن که قرار است در ویژه‌نامه محله باطان از افراد مشهور محله بگوییم که هنرمندها هم جزو آن‌ها هستند. می‌خواهیم از خودش و کار هنری‌اش بگوییم. با این توضیح باز هم مقاومت داشت و معتقد بود مگر کسی هم روزنامه می‌خواند و اصلاً فایده کار چیست! اینکه بخواهی از تأثیر چاپ یک ویژه‌نامه برای اهالی محله بگوییم، کار سختی است؛ درحالی‌که دنیای مجازی در حال جولان است. کم‌کم مقاومت مرد شکست و شروع کرد به صحبت. اسمش ابوذر زینلی بود. از 15سالگی تصمیم گرفته بود وارد این شغل شود. هنر را دوست داشت و با قلم‌زنی استعدادهایش را بروز می‌داد.
تا سن 20سالگی زیر دست استادکار نقش‌ونگارهای مختلف را روی ظروف مختلف از مس و نقره و برنج ترسیم می‌کرد. او هر آنچه نیاز بازار است را با هنر قلم‌زنی زیبا می‌کند و از ترسیم نقش و نگار روی آن لذت می‌برد.
زینلی مغازه کوچکی در محله باطان دارد و نزدیک 14 سال است در مغازه دنج خودش در این محله مردم رهگذر و البته هم‌محله‌ای‌ها با صدای چکش او آشنا هستند و هنر دستش را که قلم‌زنی ظروف مختلف است دیده‌اند. در این سال‌ها تلاش کرده تا بتواند بهترین اثرها را تولید کنند. زینلی هنرمندی است که به سفارش صاحب‌کار و برای بازار، کار تولید می‌کند.

اوضاع هنرمندان قلم‌زنی خوش نیست

این هنرمند محله باطان از اوضاع این روزها اصلاً راضی نبود و شغل قلم‌زنی و هنرمندان این عرصه را در معرض نابودی می‌دید. او گفت: « تا سال 82 اوضاع هنر و قلم‌زنی خوب بود؛ اما مرتب بازار دچار نوسان می‌شد. با شروع جنگ وضع ما خیلی بد شد و با تورم در قیمت فلزها، سفارش‌ها خیلی کم شده است. البته برخی هنوز برای سرمایه‌گذاری نقره سفارش می‌دهند؛ اما در کل استقبال از ظروف قلم‌زنی کم شده.»
زینلی سال‌ها تلاش کرده تا جوانان علاقه‌مند در محله باطان را به سمت این هنر بکشاند و شاگردانی تربیت ‌کرده که امروز خودشان استادهایی مستقل هستند. او طرح و نقاشی و خلق آثار ماندگار روی فلزها را به صورت کامل انجام می‌دهد و بیشتر طرح ترنج و اسلیمی بر روی فلزها حک می‌کند.
این هنرمند صنایع دستی کنار مغازه‌اش که کمی تاریک شده، ایستاده است. تقریباً سفارشی برای خلق اثر ندارد و تنها درِ مغازه را باز نگه داشته تا این هنر در دل محله باطان زنده بماند. مغازه قلم‌زنی زینلی که تنها مغازه یک هنرمند در دل محله است، با رونق می‌تواند نام این محله را سربلند کند. اگر بازار جان بگیرد، صدای دل‌نشین قلم‌های او وقتی بر جان ظروف می‌نشیند، می‌تواند در دل محله به گوش برسد و هنر و پرورش هنرمند در باطان تداوم پیدا کند.