به گزارش اصفهان زیبا؛ طبق گزارش آسوشیتدپرس، اواخر روز شنبه یک نفتکش که مظنون به حمل نفت خام تحریمشده ایران بود، تخلیه محموله خود را به کشتی دیگری در نزدیکی تگزاس آغاز کرد؛ خبری که باعث انتشار برخی احتمالات در خصوص چرایی این اقدام پس از ماهها بلاتکلیفی این محموله در رسانهها شد؛ آن هم در شرایطی که با وجود صدور مجوز دولت آمریکا برای تخلیه نفت توقیفشده ایران در تگزاس، تمایلی به تخلیه این محموله توقیفشده و انتقال آن به کشتی دیگر به دلیل ازدستدادن مشتریان آن وجود نداشت.
این در حالی است که هماکنون با توافقات صورتگرفته بر سر مبادلات زندانیان و آزادسازی دارایی ایران در کره جنوبی، تنشها تااندازهای میان تهران-واشنگتن کاهشیافته و بهنوعی مدیریت شده و حالا تخلیه محموله نفتی ایران از «سوئز راجان» ممکن است ورق را برگرداند.
روز گذشته سخنگوی دستگاه دیپلماسی هم در نشست خبری درباره خبر منتشرشده مبنی بر تخلیه نفت توقیفشده ایران در تگزاس گفت: «مقامات دولت آمریکا مطلع هستند که دوران بزندررو تمامشده و ایران نسبت به هرگونه تعرض به حقوق ملت ایران در هیچ کجا دستبسته نخواهد ماند و واکنش نشان میدهد و حقوق ملت را احقاق میکند و دست تعرضکنندگان را کوتاه میکند.»
ناصر کنعانی با بیان اینکه ایران این را در مواقع متعدد با صلابت و قدرت در عمل نشان داده و اثبات کرده است، افزود: «آنهایی که به چنین اقداماتی فکر میکنند و برنامههایی در سر دارند و کسانی که مایلاند در این ارتباط با آمریکا ایفای نقش کنند حتما به سوابق عملکرد گذشته دولت ایران در موارد مشابه توجه کنند و منافع خود را در نظر بگیرند.»
او همچنین یادآور شد: «اقداماتی دایر بر تعدی به نفتکشهایی که حامل نفت ایران باشد، مصداق بارز راهزنی دریایی و نقض مقررات بینالمللی و مقررات حملونقل دریایی است و در این خصوص ایران درباره حقوق خود دستبسته نخواهد بود.»
رویکرد بایدن کاهش فشار است
یک پژوهشگر ارشد حوزه آمریکا در بررسی انتقال محموله نفتی ایران در تگزاس به «اصفهان زیبا» میگوید: «به نظر میرسد با توافقی که دولت بایدن با ایران درخصوص مبادله زندانیان و آزادسازی داراییهای بلوکهشده کشورمان در کره جنوبی انجام داده است، این اقدام از سوی دولت آمریکا انجام شده تا کمی از شدت اعتراضات شدید داخل آمریکا به این سیاست بایدن نسبت به ایران را بکاهد.»
امیرعلی ابوالفتح با بیان اینکه درحالحاضر جو بایدن بهشدت تحت فشار کنگره آمریکا قرار دارد و متهم به مماشات، تسلیمشدن و خوشرقصی برای نظام جمهوری اسلامی ایران است، خاطرنشان میکند: «معترضان به بایدن میگویند از ترس تسلیم ایران شده است و این احتمال وجود دارد که او برای اثبات اینکه چنین سیاستی از سمت او وجود ندارد، بعد از ماهها بحث و مناقشه بر سر ماجرای تخلیه سوخت و نفت متعلق به ایران در نفتکش سوئز راجان که ماهها در سواحل تگزاس توقیف بوده، دستور این انتقال و تخلیه را داده است.»
پیام تنشزای آمریکا به ایران
این پژوهشگر در پاسخ به این پرسش که اقدام آمریکا در خصوص تخلیه و انتقال نفت توقیفشده ایران از «سوئز راجان» چه تأثیری بر روابط تهران-واشنگتن و توافقات صورت گرفته اخیر خواهد گذاشت، میگوید: «این موضوع از چند بعد قابل بررسی است؛ اول اینکه در واقع موضوع تخلیه و انتقال محموله نفتی ایران در تگزاس ارتباطی به توافقات اخیر ندارد؛ چراکه بسته توافق بر سر موضوعات مشخص (تبادل زندانیان و آزادسازی حسابهای بانکی ایران در کره جنوبی) است و مسئله نفتکش توقیفشده در تگزاس نیز به قوت خود باقی است.»
او میافزاید: «دلیلی ندارد اگر در حوزهای تنشزدایی یا مدیریت میشود، دیگرحوزهها تحت تأثیر قرار گیرند و بالعکس، تنش در یک بخش به همه بخشها منتقل شود. از سوی دیگر میتوان اینگونه هم پیشبینی کرد که گشایش در موضوع تبادل زندانیان تنش بین تهران-واشنگتن را کاهش داد و در این شرایط تخلیه محموله نفتی ایران و درست مدتی پس از توافق، پیام خوبی به تهران ندارد؛ فضایی که در خصوص آن احتمالاتی وجود دارد.»
ابوالفتح ادامه میدهد: «باید این موضوع را از یاد نبرد که اختلافات تهران و واشنگتن به قوت خود باقی است و حتی میتوان این احتمال را داد که اتفاق روزهای اخیر تنش میان آنها را بالا هم ببرد؛ برای مثال حضور نظامی آمریکا در منطقه تنگه هرمز خود نشانهای از تشدید تنشهاست؛ حتی ممکن است کماندوهای آمریکایی بر روی کشتیهای تجاری هم مستقر شوند و فضای نظامی را به سطح بالاتری در خلیجفارس ارتقا دهند. از اینجهت غیرمنتظره نیست که بایدن بخواهد مشت آهنین خود را به سمت ایران نشانه رود؛ به این امید که از زیر فشار سنگین داخلی نجات پیدا کند.»
او میافزاید: «البته اینها همگی فرضیاتی است که مطرح میشود و قطعیتی در خصوص آنها وجود ندارد. مذاکرات اخیر ایران و آمریکا یا بدون درنظرگرفتن موضوع نفتکش «سوئز راجان» به سمت کاهش تنشها میرود و این موضوع در فضای مختص به خود رسیدگی خواهد شد یا اینکه دولت بایدن زیرفشار سنگین مخالفان داخلی، خواسته قدرت خود را به رخ ایران میکشد و نشان دهد بااقتدار است. هر دو سناریو محتمل است که البته به عقیده بنده سناریوی دوم محتملتر است تا سناریوی اول. باید دید در آینده چه اتفاقهایی رخ خواهد داد.»
