خوابی آرام؛ روزی با‌نشاط

اگر هر شخص به طور میانگین در طول روز، هشت ساعت را به خواب خود اختصاص دهد، می‌توان نتیجه گرفت که تمام افراد حدود یک سوم از طول عمر خود را خواب هستند. این موضوع شاید در نگاه اول کمی نگران‌کننده به نظر برسد.

تاریخ انتشار: 09:45 - دوشنبه 7 آذر 1401
مدت زمان مطالعه: 2 دقیقه
 به صورتی که احساس کنیم در اصل یک‌سوم عمر خود را هدر داده‌ایم یا نتوانسته‌ایم از آن به بهترین نحو استفاده کنیم. اما موضوع دیگری باعث می‌شود دید کلی ما نسبت به این قضیه تغییر کند و آن هم چیزی نیست به جز اهمیت خواب. این اهمیت به قدری زیاد است که اگر همین یک سوم به صورت کامل و دقیق رعایت نشود، در عمل دو سوم دیگر نیز بازدهی کافی را نخواهد داشت!بدن انسان برای زنده‌ماندن نیاز به خواب کافی دارد. خواب یکی از بهترین روش‌های رسیدن به آرامش و درمان مشکلات است. عده‌ای از افراد معتقد هستند خواب سبکی دارند، عده‌ای از عمق زیاد خواب خود رنج می‌برند، برخی از افراد دچار هراس خواب هستند و برخی دیگر نیز سیکل خواب درستی ندارند.از خواب پریدن‌های مداوم، احساس خستگی در روز علی‌رغم خوابیدن کافی در شب، مشکل دیر به خواب رفتن یا زود بیدار شدن و بعد به خواب نرفتن، خواب آلودگی مداوم در طول روز، کابوس‌های مکرر و… همه این‌ها خصوصا محرومیت از خواب می‌تواند تا آنجا پیش برود که فرد را به بستری‌شدن بکشاند. چون مهم‌ترین تأثیر بی‌خوابی که در کوتاه‌مدت هم خود را نشان می‌دهد به‌هم‌ریختن علائم روان‌شناختی است؛ از تأثیر بر حافظه تا ایجاد توهم. مهم‌ترین تأثیر بی‌خوابی که در کوتا‌ه‌مدت هم خود را نشان می‌دهد، به‌هم‌ریختن علائم روان‌شناختی است از تأثیر بر حافظه تا ایجاد توهم.یکی از بهترین فیلم‌های سینمایی که تأثیر بی‌خوابی را بر علائم روان‌شناختی نشان می‌دهد، فیلم «بی‌خوابی» ساخته نولان است که هرچند بی‌خوابی با یک حس گناه در شخصیت اصلی پیوندی معنادار می‌خورد، اما همه ماجرا از جایی آغاز می‌شود که افسر اداره آگاهی به منطقه‌ای در آلاسکا می‌رود که در شش ماهی که زمان فیلم می‌گذرد همیشه روز است و این فرد که پیگیر حل پرونده قتل است، دچار بی‌خوابی می‌شود؛ چون در روز نمی‌تواند بخوابد. این فرد ابتدا تمرکز ذهنی خود را از دست می‌دهد. آستانه تحملش کاهش می‌یابد. پرخاشگر می‌شود و در حل مسئله می‌ماند و در نهایت نیز دچار توهم می‌شود.موضوع همین‌جاست که دقیقا به خاطر پیدایش همین علائم است که اختلال در خواب را در دسته‌بندی اختلالات روانی گنجانده‌اند؛ گرچه یک پدیده فیزیولوژیک است.
 
سخن پایانی
شاید بهترین و آسان‌ترین روش برای جلوگیری از اختلالات خواب تغییر سبک زندگی باشد. ایجاد تغییراتی در سبک زندگی می‌تواند کیفیت خواب شما را تا حد زیادی بهبود بخشد؛ برخی از تغییراتی که باید درنظرگرفته شود موارد زیر است:سبزیجات و ماهی بیشتر در رژیم غذایی خود قرار دهید و مصرف قند و شکر را کاهش دهید.برنامه خواب منظم داشته باشید و نسبت به انجام آن پایبند باشید.به وسیله ورزش کردن، اضطراب و استرس خود را کم کنید.قبل از خواب مایعات و آب کمتری بخورید تا به خاطر ادرار مجبور نباشید از خواب بیدار شوید.مصرف کافئین را مخصوصا در اواخر بعدازظهر یا شب کم کنید.وعده‌های کم‌کربوهیدرات کوچک‌تر قبل از خواب بخورید.خوابیدن و بیدار شدن در یک ساعت مشخص در هر روز نیز می‌تواند کیفیت خواب شما را به‌طور قابل‌توجهی افزایش دهد. درحالی‌که ممکن است در آخر هفته‌ها وسوسه شوید تا دیرتر از خواب بیدار شوید، اما این کار می‌تواند بیدار شدن و به‌خواب رفتن را در طول هفته کاری برای شما دشوارتر سازد.