سربازهای آبی

تیرماه به میانه رسیده؛ اما ادای بهار را درمی‌آورد؛ مثل پیرزن صندلی روبه‌رویی که شالش را با گل‌های درشت و سرخ کتش هم‌رنگ کرده. با انگشت سبابه، لب کیف‌دستی‌ ورنی‌اش ضرب گرفته و آهنگی تند را زمزمه می‌کند.