شهرک قدس ازجمله محلههایی است که تاریخ شکلگیری آن به سالهای ابتدایی پس از انقلاب بازمیگردد؛ زمانی که موج گستردهای از مهاجرت داخلی، شکل شهرنشینی بسیاری از نقاط کشور را دگرگون کرد و اصفهان نیز از این قاعده مستثنا نبود.
در دل شهرک قدس، جایی میان بوی قهوه تازه آسیابشده و صدای آرام فنجانها بر پیشخوان چوبی، قهوهخانهای هست که بیش از یک مغازه معمولی است.
روزی که مجتبی عزیزان، مسئول یکی از گروه جهادی، تماس گرفت و گفت برای پاکسازی مدرسهای دخترانه در شهرک قدس میروند، وسایلمان را جمع کردیم و راهی شهرک شدیم. وقتی رسیدیم کامیونها در حال بارگیری نخالههای باقیمانده از محل اصابت در شهرک بودند. تقریباً چیزی از مقر نیروی انتظامی که مورداصابت قرا گرفته بود نمانده بود.
اسم شهرک قدس یک اسم نیمهآشنا در خیابان امام خمینی (ره) است. هنوز درست شهرک پا نگرفته بود که جنگ شروع شد و نیروهای هوانیروز که قرار بود توی آپارتمانهای شهرک ساکن شوند، ترجیح دادند خانهها را به مردم واگذار کنند و مردم جنگزدهای که از جنوب به سمت اصفهان آمده بودند، جزو اولین ساکنان شهرک قدس بودند.
در گوشهای از شهر، در میان هیاهوی خیابانها و صداهای روزمرگی، مردی فرمان خودرویی ساده را در دست دارد؛ اما پشت این فرمان و مسافرکشی، دنیایی از غیرت و ایمان پنهان است.
در میان بوستان قدس، جایی که مسیرهای پیادهروی با سایه درختان قدیمی درهم میپیچند و صدای بازی کودکان با آواز پرندگان یکی میشود، ساختمان فرهنگسرای قدس قرار دارد؛ ساختمانی که برای مردم شهرک قدس فقط یک مرکز فرهنگی نیست؛ بلکه یکی از تکیهگاههای اصلی زندگی روزمره است.
از خیابان امام خمینی(ره) که وارد خیابان بهارستان غربی میشویم، دوربرگردان دوم را دور میزنیم و آرام پیش میرویم تا به تابلویی برسیم که روی آن نوشته شده «شهرک قدس».
به گزارش اصفهان زیبا؛
منطقه۸ شهرداری اصفهان بهعنوان نقطه تلاقی پروژههای عمرانی و توسعهای با چالشها و فرصتهای ویژه خود، نقش تأثیرگذاری در اقتصاد و توسعه شهر اصفهان ایفا میکند.
منطقه۸ شهرداری اصفهان بهعنوان نقطه تلاقی پروژههای عمرانی و توسعهای با چالشها و فرصتهای ویژه خود، نقش تأثیرگذاری در اقتصاد و توسعه شهر اصفهان ایفا میکند.
اصفهان شهر هنرمندهاست. وقتی در کوچهپسکوچههای محلههای این شهر قدم میزنی، هنرمندان زیادی را میتوانی پیدا کنی که کارهای بزگی را در این دنیا ثبت کردهاند و البته چندان هم شناختهشده نیستند.
در دل محله کوجان، جایی میان خانهها و کوچههایی که بوی خاطره میدهند، خیابانی آرام نشسته است که نام شهیدان کاظمی را بر خود دارد؛ سید محمد و سید محسن کاظمی. این نامها تنها نشانی یک مسیر نیستند؛ ردّ قدمهاییاند که سالهاست در حافظۀ مردم ماندهاند.