تارا اس. پریس1، دانشیار روانپزشکی و علوم زیسترفتاری در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، میگوید: «یاد بگیرید که در مقابل این میل ایستادگی کنید.» روانپزشکان جویدن ناخن را در کنار اختلالهایی نظیر کندن مو و کندن پوست، یک «رفتار تکرارشونده» میدانند که «بر بدن متمرکز است.» جویدن ناخن معمولاً در کودکی و نوجوانی آغاز میشود و پژوهشگران تخمین میزنند که نسبت آمریکاییهایی که از نوع مزمن این اختلال رنج میبرند حتی تا 30 درصد هم برسد.