پوشاندن نماهای داخلی و خارجی ابنیه به وسیله کاشیکاری، هنری است که گردشگران را بهسوی خود جذب کرده است. آشنایی با این هنر چشمنواز و مطالعه تاریخچه آن، مسیری رنگین برای سفری از منطقه باستانی شوش به سمت آرامگاههای مشاهیر ایرانی معرفی میکند. تزیینات چند هزارساله در «منطقه باستانی شوش»، کاشیهای لعابدار در «کاخهای هخامنشی»، هنر کاشیکاری سلجوقی با کاشیهای فیروزهفام در «گنبد سرخ مراغه»، خطوط برجسته و کاشیکاری انجامشده در «حرم حضرتمعصومه(س)» در عصر ایلخانی، اوج آرایش و استفاده از کاشی هفترنگ در عصر تیموری در بنای «آق سرای»، شکوه کاشیکاری معقلی به شیوه صفوی در «مسجد شیخ لطفالله» اصفهان، کاشیهای هفترنگ عمارت «کلاهفرنگی» شیراز و ابداع کاشیهای کاهی و صورتی در عصر قاجار و استفاده از کاشیهای هفترنگ در «مسجد نصیرالملک» مواردی هستند که در مسیر گردشگری معماری بهعنوان مقاصد جذاب شناخته میشوند.
شاید تاکنون مقرنسکاری را جزئی از آرایههای تزیینی یک بنا میدانستید؛ اما در این سفر مکتوب برایتان تعریف میکنیم که مقرنس فقط یک نوع تزیین نیست! این مطلب درنگی است برای سفر در مسیر شناخت تزیینات مقرنس معماری ایران؛ سفری پرشور و پررمزوراز در مسیر «دکان داوود» در سرپل ذهاب، «مقبره صخرهای داوود دختر» در فارس، «آتشگاه پاسارگاد»، «کاخ سروستان»، «طاقبستان»، «مقبره امیراسماعیل سامانی» در بخارا، «برج رزگت» ساری، «گنبد عالی ابرقو» در شهرستان ابرکوه یزد، «گنبد کبود مراغه»، «مدرسه خرگرد»، ایوانهای «مدرسه خرگرد» یا غیاثیه خراسان، «مقبره شیخ عبدالصمد» در نطنز، «مــسجــد جامــع اردبــیــل»، گنبدخانههای «تاجالملک» و «نظامالملک» در «مسجدجامع عتیق اصفهان»، بالای ورودی «مسجدجامع عباسی اصفهان»، سرستونهای چوبی ایوان «عمارت عالیقاپو»، سرستونهای «عمارت چهلستون»، مقرنسهای «مدرسه کارگران»، مدخل «مدرسه چهارباغ» و ایوان «مسجد علیقلیآقا»، بنای «هفتتنان» شیراز و محراب تالار مربع جنوبی «مسجد سپهسالار».