پوشاندن نماهای داخلی و خارجی ابنیه به وسیله کاشیکاری، هنری است که گردشگران را بهسوی خود جذب کرده است. آشنایی با این هنر چشمنواز و مطالعه تاریخچه آن، مسیری رنگین برای سفری از منطقه باستانی شوش به سمت آرامگاههای مشاهیر ایرانی معرفی میکند. تزیینات چند هزارساله در «منطقه باستانی شوش»، کاشیهای لعابدار در «کاخهای هخامنشی»، هنر کاشیکاری سلجوقی با کاشیهای فیروزهفام در «گنبد سرخ مراغه»، خطوط برجسته و کاشیکاری انجامشده در «حرم حضرتمعصومه(س)» در عصر ایلخانی، اوج آرایش و استفاده از کاشی هفترنگ در عصر تیموری در بنای «آق سرای»، شکوه کاشیکاری معقلی به شیوه صفوی در «مسجد شیخ لطفالله» اصفهان، کاشیهای هفترنگ عمارت «کلاهفرنگی» شیراز و ابداع کاشیهای کاهی و صورتی در عصر قاجار و استفاده از کاشیهای هفترنگ در «مسجد نصیرالملک» مواردی هستند که در مسیر گردشگری معماری بهعنوان مقاصد جذاب شناخته میشوند.