بدیهی است که متخلفان و مجرمان نشر غیر قانونی آثار هنری در اصلیترین فرض، آن آثار را به نفع خود منتشر، اعلان و اکران میکنند تا دارای فواید مادی و معنوی حاصل از این عمل مجرمانه شوند و به جای پدیدآورنده اصلی، مرکز توجه و طرف حساب فروش آثار باشند. اما شاید همین رویه رایج نیز به اشتباه این تصور را ایجاد کند که اگر کسی، اثر مربوط به پدیدآورنده دیگری را نه به نام خود، بلکه به نام شخص سومی منتشر کند یا اصلا به صورت بدون نام منتشر کند، مرتکب جرم نشده یا در بدبینانهترین حالت، فقط مرتکب جرم سبکتر است و مستحق مجازات کمتری است. اما از نظر قانون اصلا اینگونه نیست و این تصور اشتباه است.