همیشه قبل از وقوع انجام کاری، هیجان بیشتری در خصوص خودِ اتفاق، وجود دارد؛ مثل عید نوروز. همیشه تبوتاب روز و شبهای قبل از عید خیلی بیشتر از خود آن است. اصلا انگار ما عید را برای حالوهوای قبلش دوست داریم. انتخابات ریاستجمهوری هم از آن دسته است. ما در سالهای گذشته، تبوتاب قبل از انتخابات را بیشتر از خود روز انتخابات دوست داشتیم: اینکه شبها به خیابان برویم، طرفداران کاندیداهای مختلف و جشنهایی را که در ستادهایشان گرفتهاند، ببینیم و در شادیهای جمعی شاد شویم. اما امسال خبری از آن شور و هیجان نیست.
دو قدم مانده به انتخابات، تبوتاب تبلیغات ریاستجمهوری و شورای اسلامی شهر در ستادهای مردمی داغ است و طرفداران نامزدهای انتخاباتی بیتوجه به وضعیت بحرانی در حال تکاپو و جذب رأی بیشتر برای کاندیدای موردنظر خود هستند و بیخیال کرونا شدهاند. خیابانها و پیادهراهها قرق شده و مملو از جمعیت است و انگار مردم در دنیای پساکرونا زندگی و سیر میکنند!
ســـــــه پــــــــرده مناظـــــــــره نامزدهـــــــای ریاستجمهوری خرداد داغ 1400 نشان داد که معضلات و آسیبهای جامعه ایران همچنان به پستو رانده میشوند. مردم، جز در مسائل اقتصادی که نقطه حساس جامعه بود، در نظر گرفته نشدند و این مسئله، ناظران را به فکر فروبرد که آیا نامزدهای ریاست جمهوری خرداد داغ 1400 از معضلات و آسیبهای جامعه ایران بیخبرند یا اینکه به تعمد از پرداختن به این مباحث خودداری میکنند؟ اصفهان زیبا در گفتوگو با دکتر رضا اسماعیلی، جامعهشناس، به بررسی این مناظرهها پرداخته است.