خانم صفوی سه مقاله جنجالی، هر سه با عنوان «مگر زن هم روزنامه میخواند» را در اخگر به چاپ رسانید. او از انتقاد به فضای فرهنگی اصفهان و نبود امکانات سوادآموزی برای زنان شروع کرد و با نتایجی که آموزش زنان، در جهت توانمندسازی ایشان، همچنین پیشرفت اوضاع جامعه و بهبود حال و روز مردان به همراه خواهد داشت، اهداف نوشتارش را مشخص کرد. سپس به میان جامعه واقعی آن زمان آمد و پیامدهای بیسوادی را که برای مخاطبش نمود عینی و ملموس داشت، بیپرده بیان کرد:« اگرچه اخلاق و رفتار مردم به نظرم عجیب آمده است، خصوصا شنیدن جمله مگر زن هم روزنامه میخواند، لیکن از موهومپرستی و عقاید مهمله مردم هم چندان بیاطلاع نیستم. قضیه معجزه آردچی و مراد دادن علیقاپو، بختگشایی منار ته برنجی و خوردن آب کثیف کاغذ گرخانه …»