حالا بیش از یک ماه از آغاز جنگ میگذرد و شهروندان بسیاری در این مدت، روزهای سختی را پشت سر گذاشتهاند؛ لحظههایی که شاید تحمل آنها برای افراد دارای معلولیت بسیار سختتر و طاقتفرساتر از باقی مردم بوده است.
بیش از دو هفته از آغاز جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران زمان میگذرد و حملات رخ داده در این روزها خسارتهای زیادی را به بار آورده است.
خیلی از ایرانیها با جنگ غریبه نیستند؛ جنگی که سالهای دور در کشور رخ داد و اگرچه ویرانیها و خسارتهای بسیاری را به همراه داشت.
توجه به سلامت روان جامعه در شرایط بحرانی کنونی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است؛ موضوعی که میتواند منجر به افزایش تابآوری شهروندان و همچنین کاهش استرس و اضطراب آنها شود.
بیش از یک هفته از آغاز جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران زمان میگذرد؛ روزهایی که شهروندان شاهد رخ دادن اتفاقات تلخ و ناگواری بودند؛ از حمله ناجوانمردانه به بیمارستانها و مدارس و منازل مسکونی گرفته تا کشته و زخمی شدن تعداد زیادی از هم وطنان و… .
تابستان گذشته، خاموشیهای پیدرپی و مستمر امان از شهروندان برید و آنها را کلافه کرد؛ قطعیهای مکرری که البته فقط مربوط به بخش خانگی نبود و صنایع نیز با آن درگیر بودند و اتفاقا خسارتهای زیادی را متحمل شدند.
تصادفات دست از سر شهر و شهروندان بر نمیدارد؛ یکلحظه غفلت یا سهلانگاری و همچنین بیتوجهی به علائم راهنماییورانندگی و بیاحتیاطی میتواند در کسری از ثانیه حادثه بیافریند.
آمارهای رسمی حکایتهای متفاوتی دارند؛ اعداد و ارقامی که میگویند روند ازدواج در سال 1404 در استان اصفهان کاهشی بوده است.
در سالهای اخیر، تبلیغات فراوانی دررابطهبا اهدای پیوند مغز استخوان در نقاط مختلف شهر مشاهده میشود؛ اتفاقی که در آن سلولهای بنیادی سالم به بدن بیمار منتقل میشوند تا مغز استخوان آسیبدیده یا ناقص بازسازی شود.
در روزگاری که فشارهای اقتصادی، ناامنیهای شغلی و دغدغههای معیشتی، زندگی روزمره بسیاری از شهروندان را تحتتأثیر قرار داده، نسخههایی با عناوین فریبنده چون «موفقیت سریع»، «تغییر زندگی در کوتاهترین زمان» و «ثروتمند شدن در یک شب» بیش از هر زمان دیگری بر سر زبانها افتاده است.
اصفهانیها همیشه در کار خیر پیشرو هستند؛ این موضوعی است که تعداد بالای خیریهها و سازمانهای مردمنهاد و همچنین خیران بر آن صحه میگذارند و نام این استان را در زمره استانهایی قرار میدهند که در زمینه کار خیر اسم ورسم دارند و پیشقدم هستند.
در هفتههای اخیر، فضای مجازی بیش از هر زمان دیگری به محیطی برای بازتاباحساسات جمعی کاربران تبدیل شده است؛ جایی که اندوه، سوگ و نگرانیهای عمیق اجتماعی نهتنها در قالب خبر، بلکه در شکل روایتهای شخصی، تصاویر، استوریها و نوشتههای کوتاه بازتولید میشود.