در اواخر قرن بیستم، مالزی کشوری بود که با چالشهای کلاسیک کشورهای در حال توسعه دستوپنجه نرم میکرد: فشردگی جمعیت در مرکز پایتخت، فرسودگی زیرساختها و نیاز مبرم به جذب سرمایههای خارجی. اما در میان این دغدغهها، دولت مالزی دست به یک ریسک استراتژیک زد؛ ساخت یک شهر اداری کاملاً جدید به نام پوتراجایا.
این پروژه تنها یک طرح عمرانی نبود؛ بلکه ویترینی از مدلهای نوین مشارکت عمومی-خصوصی (PPP) محسوب میشد که توانست مالزی را به یکی از قطبهای اقتصادی آسیا تبدیل کند. در این گزارش، به سراغ کالبدشکافی این معجزه زیرساختی میرویم تا ببینیم مدیریت شهری مالزی چگونه با مهندسی مالی، رؤیاهای بزرگ را به واقعیت تبدیل کرد.