بهنظر میرسد فدراسیون تحت هدایت میلاد تقوی وارد یکی از پرچالشترین روزهای خود شده است. حواشی که یکی و دو تا نیست و هر کدامشان برای پیر کردن مدیر جوانی چون تقوی کافی است.
این روزها در فوتبال اروپا اسم یک تیم بیش از هر تیم دیگری نقل محافل ورزشی شده است. تیمی که امسال هنوز از گردونه هیچ رقابتی کنار نرفته و در لیگ خودش صدرنشین است.
پرونده چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر هم با تمام فراز وفرودهایش وبا تمام هجمههایی که از سوی رسانههای معاند رویش بود، بسته شد.
سوم شانزدهمین جشنواره فیلم فجر در اصفهان، شب پروپیمانی برای اصفهانیها بود و اصفهانیها دو فیلم خوب جشنواره امسال یعنی «زندهشور» و «قایق سواری در تهران» را در سینماها تماشا کردند، اما در شب چهارم، اصفهانیها چشمانشان به پرده نقرهای سینما دوخته ماند تا نه یک اثر خوب، بلکه یک اثر متوسط ببینند.
سال گذشته در همین ایام و در اولین متن شماره اول ویژهنامه متنی نوشتیم با این عنوان: «سال به سال دریغ از پارسال».
هر چه اوضاع برای زردپوشان اصفهانی در لیگبرتر امسال خوب پیش میرود و این تیم بازی به بازی به قهرمانی لیگ نزدیکتر میشود؛ اوضاع برای دیگر تیم اصفهانی اصلاً جالب نیست.
جامعه امروز ما دنیایی است که کلمات در آن ارزش خود را ازدست دادهاند و برای هر کدام از ما بارها پیشآمده که از عبارات و کلماتی استفاده میکنیم که هیچ نسبتی با آنها نداریم.