به گزارش اصفهان زیبا؛ کمیته پاسداری از میراث ناملموس یونسکو در هند هنر آینهکاری ایرانی را در فهرست جهانی ثبت کرد و آن را به تازهترین عنصر فرهنگی ایران در این فهرست افزود.
بیستوهفتمین میراث ناملموس ایران در یونسکو
ایران تاکنون ۲۶ عنصر را در یونسکو معرفی کرده بود و اکنون آاین هنر بهعنوان بیستوهفتمین عنصر به این فهرست پیوست.
شهاب نیکمان، مدیر پرونده آینهکاری، توضیح داد که این هنر نخستین پرونده معماری ایرانی بود که ایران به یونسکو ارائه داد. او گفت آینهکاری خلاقیت هنرمندان ایران را نشان میدهد و ارتباط عمیقی با بناهای تاریخی مانند کاخ چهلستون و کاخ گلستان دارد.
نمایشگاه آینهکاری در یونسکو
همزمان با نشست یونسکو، هنرمندان ایرانی مجموعهای از آثار آینهکاری را در نمایشگاهی ویژه ارائه کردند و بازدیدکنندگان از نزدیک با زیبایی این هنر آشنا شدند.
ریشههای تاریخی آینهکاری ایرانی
آینهکاری یکی از مهمترین هنرهای تزیینی ایران است و هنرمندان از دوره ساسانیان از آن در معماری استفاده کردهاند.
این هنر در گذشته جلوهای مهم در اماکن مذهبی و کاخها داشت، اما امروز طراحان داخلی و مردم نیز آن را بیشتر به کار میبرند.
هدف ایران از ثبت جهانی
ایران با ثبت این عنصر قصد دارد از آینهکاری محافظت کند، ظرفیتهای آموزشی آن را افزایش دهد و جایگاه تاریخیاش را در معماری ایرانی تقویت کند. این ثبت جهانی توجه بیشتری را به هنرمندان فعال در این حوزه جلب میکند.
داستان شکلگیری آینهکاری ایرانی
حمید مهدیزاده، استاد آینهکاری، ریشه این هنر را به دوره صفویه نسبت میدهد. او میگوید حملونقل دشوار آینهها باعث میشد بسیاری از آنها در مسیر بشکنند. هنرمندان ایران این تکههای شکسته را دور نریختند و از آنها هنر تازهای ساختند؛ هنری که اکنون یکی از نمادهای معماری ایران است.
