به گزارش اصفهان زیبا؛ یکی از شبهههایی که ممکن است در این روزها مطرح شود، این است که چرا وقتی دشمن عزم خود را بر نابودکردن توان دفاعی کشور جزم کرده، باید همچنان مقاومت کنیم؟ آیا جز این است که هر جنگی دو سو دارد: یک سو، برد و سوی دیگر، باخت. آیا بهتر نیست که در برابر عزم جزم دشمن کوتاه بیاییم و راه صلح در پیش بگیریم تا کمیاز توانمان را برای آینده حفظ کنیم؟ در این زمینه تجربه ای بسیار نزدیک در منطقه ما وجود دارد، تجربه سوریه.اخبار و تحلیلها نشان میدهد دولت سوریه پس از حمله مجدد داعش در سال گذشته با همین تحلیل اشتباه، مسیر مقاومت را رها کرد.
سوریه تسلیم شد و اسرائیل زیرساختهایش را بمباران کرد!
پس از سقوط سوریه و بر سر کار آمدن جولانی، مردم تصور میکردند که دشمنی اسرائیل با آنها به اتمام رسیده است؛ اما در حالی که گروههایی از مردم سوریه در خیابانهای دمشق و دیگر شهرهای این کشور شیرینی پخش میکردند و به رقص و پایکوبی مشغول بودند و دوربینهای خبرنگاران بر زندان صیدنایا تمرکز کرده و سرگرم پیدا کردن زیرزمینها و سلولهای پنهانی بود که هیچوقت پیدا نشد؛چون وجود نداشت، اسرائیل سرگرم نابودی تمام زیرساختها و تأسیسات نظامیو امنیتی سوریه و ازبینبردن هرگونه ظرفیت دفاعی این کشور شد. تخریب قابلیتهای دفاعی و اطلاعاتی سوریه توسط رژیم صهیونیستی عملا باعث شد، سوریه به یک شیر بی یال و دم تبدیل شود؛ به طوری که با گذشت یک سال از سقوط حکومت بشار اسد به گفته جولانی، سوریه بیش از ۴۰۰ بار مورد تجاوز اسرائیل قرار گرفت!
دانشمندان سوریه پس از تسلیم ترور شدند
تحلیل اشتباه مردم سوریه و تسلیم کشور به دشمنان باعث شد تراژدی حملههای هوایی برای نابودسازی توان نظامی ارتش سوریه و سرقت اطلاعات راهبردی این کشور با ترور دانشمندان مختلف این کشور ادامه یابد. ترور شیمیدان سوری، حمدی اسماعیل ندا، در خانهاش، دقیقا با همین تحلیل قابلدرک است؛ این در شرایطی است که سوریه نسبت به ایران دانشمندان برجستهای در حوزههای استراتژیک مثل فیزیک هستهای، کوانتوم، سلولهای بنیادی و صنعت هوافضا نداشت؛ ولی اسرائیل حتی به دانشمندانی که در حوزههایی با قابلیت نظامی، پژوهش انجام داده بودند نیز رحم نکرد.
سوریه تسلیم شد؛ ولی کشتار ادامه یافت!
اما تسلیم نظام سوریه به دشمن، نهتنها باعث خلع سلاح کامل این کشور شد، بلکه فجایع خونینی را برای مردم سوریه به ارمغان آورد.چند هفته بعد از قدرتگرفتن جولانی، در سه روز خونین همه علویهای سوریه مورد تهاجم نیروهای وابسته به جولانی قرار گرفتند.
نیویورکتایمز در گزارشی این کشتار را اینگونه توصیف کرده است:
در اوایل ماه مارس، خیابانهای شهر سوری «بانیاس» تقریبا خالی بود؛ خودروهای سوخته در خیابانها پراکنده بودند و از برخی ساختمانها چیزی بیش از دیوارهای سوخته و تودهای از خاکستر باقی نمانده بود. نیروهای امدادی یک فروشگاه مبلمان غارتشده را به سردخانهای موقت تبدیل کرده بودند و در هر گوشه از شهر، اجساد بیجان به زمین افتاده بودند. شهر بانیاس شاهد یکی از بدترین کشتارها در سوریه طی ماه گذشته بوده است، کشتاری که در آن هزاران مرد مسلح به سواحل سوریه در مدیترانه حمله کردند و بیش از یکهزارو600 غیرنظامی راکه عمدتا از اقلیت مذهبی علوی بودند، قتلعام کردند.ساکنان این شهر به نیویورکتایمز گفتند که تنها در سه روز، افراد مسلح خانهبهخانه رفتند؛ غیرنظامیان را اعدام کردند و در خیابانها به روی مردم آتش گشودند. خبرنگار این روزنامه مینویسد: «من و همکارانم توانستیم یک روز از این رویدادها را از نزدیک در شهر گزارش کنیم و شاهد یک قتلعام و شکست گسترده دولت جولانی در محافظت از علویان بودیم.» نکته تأسفبار این است که در حالی این کشتار و کشتارهای مشابه در سوریه اتفاق افتاد که حکومت سوریه سلاحهای زیادی برای مقابله با گروه تروریستی تحریرالشام در اختیار داشت. تنها کافی بود مردم به مقاومت در برابر این گروهک تروریستی تشویق شده و به سلاح مجهز شوند؛ اما این تصور اشتباه که تسلیم در برابر دشمن باعث حفاظت از سوریه میشود، کشتارهای وسیعی را رقم زد. نکته جالبتر این است که با وجود تسلیمشدن دولت بشار اسد، جولانی نهتنها برای دردستگرفتن قدرت یک کشتار سخت به راه انداخت، بلکه در ادامه نیز نتوانست یک امنیت حداقلی برای مردم سوریه تأمین کند؛ بهطوریکه خبرنگار نیویورکتایمز میگوید: «جولانی، کنترل چندانی بر گروههای مسلح و شورشیان سابق که ظاهرا به دولت پیوستهاند، ندارد» و این گروههای مسلح هر از چندگاهی، امنیت مردم را با کشتارهای پراکنده به خطر میاندازند.
سوریه هنوز تحریم است!
در حوزه اقتصاد نیز همانطور که انتظار میرفت، سقوط دولت بشار اسد، هیچ کمکی به بهبود وضعیت اقتصادی مردم سوریه نکرد. به گزارش فارینپالیسی، «سوریها با زیرساختهای فرسوده، ناامنی غذایی، کمبود مراقبت پزشکی قابلاعتماد، خطرهای شدید ناشی از مینهای زمینی و بمبهای منفجرنشده» روبهرو هستند و جالب اینجاست که تحریمهای آمریکا همچنان ادامه دارد! آمریکا هنوز حاضر نشده تحریمهای سوریه را لغو کند یا کاهش دهد؛ با اینکه حکومتی که بر سرکار است، با حمایت کامل آمریکا به قدرت رسیده و جولانی، سرکرده آن بارها با ترامپ عکس یادگاری انداخته است!
