به گزارش اصفهان زیبا؛ لحظات اولیه پس از حمله علیه خیابان شیخ صدوق اصفهان بود. امدادگران با تمام توان مشغول تلاش بودند که در آن میان، دو نفر از آنها توجه مرا جلب کردند؛ افرادی که بهسختی در حال جابهجا کردن موتورسیکلت یکی از شهروندان در نزدیکی محل حادثه بودند.
هرچند آن وسیله دیگر قابل استفاده به نظر نمیرسید، چنان اندوهی در چهرهشان موج میزد که گویی میان اموال مردم و دارایی خود تفاوتی قائل نبودند. در حین عکاسی، فردی که در سمت چپ من حضور داشت، گفت تمایلی ندارد چهرهاش در تصویر مشخص باشد.
پاسخ دادم: «مردم باید زحمات شما را ببینند.» او بلافاصله ماسکش را روی صورت تنظیم کرد و به کارش ادامه داد؛ شاید در آن لحظه با خود میگفت کار ما را تنها باید خدا ببیند…
وقتی به محل حادثه رسیدم، جو سنگینی بر فضا حاکم بود و نیروهای امدادی و امنیتی بر منطقه اشراف داشتند. من اما مبهوت حجم خساراتی بودم که به محلههای مسکونی و سوپرمارکتِ کاملاً تخریبشده در نزدیکی محل حادثه وارد شده بود. برایم فرقی نداشت آن ساختمان متعلق به کیست.
هر چه بود، تکهای از پیکر وطنم زخم برداشته بود. با مشاهده فداکاریهای مردم و مسئولان، اطمینان مییافتم که ما یقیناً در این نبرد پیروزیم؛ اما ثبت این لحظات در دوربینهای من و همکارانم است که باعث میشود این فداکاریها در حافظه تاریخی این ملت ماندگار شود.
