هنر
«ستاره‌شناس»، به دنبال راهی برای خودکاوی
۰۰:۰۹ - پنجشنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۵
تئاتر «ستاره‌شناس» مخاطب را به مواجهه با تنهایی و خودکاوی دعوت می‌کند

«ستاره‌شناس»، به دنبال راهی برای خودکاوی

نمایش «ستاره‌شناس» این شب‌ها در سالن پرواز مجموعه استاد فرشچیان روی صحنه می‌رود؛ نمایشی به کارگردانی میثم کیان که براساس نمایشنامه‌ای از دیدیه ون کولارت شکل گرفته و با محوریتی روان‌کاوانه، مخاطب را به مواجهه با تنهایی، رابطه، فقدان رابطه و جست‌وجوی راه‌هایی برای خودکاوی دعوت می‌کند.

فرهنگ و هنر شهر، به دنبال پدری مهربان!
۱۹:۳۹ - شنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۵

فرهنگ و هنر شهر، به دنبال پدری مهربان!

اصفهان شهری است که قرن‌ها با شعر، خوشنویسی، نگارگری، معماری، موسیقی و تئاترش شناخته شده؛ اما امروز، این میراث گران‌سنگ بیش از آنکه نیازمند ستایش باشد، محتاج دلسوزی و تدبیر است

چهارباغ پیوست فرهنگی متناسب با اصفهان ندارد
۱۹:۱۷ - شنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۵

چهارباغ پیوست فرهنگی متناسب با اصفهان ندارد

اگر رسانه‌ها و خبرنگاران حوزه فرهنگ و هنر اثرگذاری بیشتری داشتند، دست‌کم بخشی از این آسیب‌ها باید اصلاح یا برطرف می‌شد. نمونه روشن آن، وضعیت چهارباغ است.

مسئولان فرهنگی اصفهان خودباوری لازم را ندارند
۱۹:۱۲ - شنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۵

مسئولان فرهنگی اصفهان خودباوری لازم را ندارند

مسئولان باید برای همه راه‌هایی که می‌تواند فاصله اصفهان با تهران را کاهش دهد، برنامه‌ریزی و چاره‌اندیشی کنند؛ راهکارهایی که بررسی و اجرای آن‌ها نیز چندان دشوار نیست. این شکاف باید کمتر شود؛ زیرا اصفهان این ظرفیت را دارد که در حوزه فرهنگ و هنر به تهرانِ دیگری تبدیل شود.

زاینده‌رود شروه می‌خواند
۱۸:۲۷ - پنجشنبه ۱۵ مرداد ۱۴۰۵
نمایش آیینی «شراره‌های شروه» پیوندی وثیق میان اصفهان و خطه جنوب می‌زند

زاینده‌رود شروه می‌خواند

این نمایش، روایتگر سرنوشت «شیرو»؛ مطربی جنوبی است که قرار است در مراسمی محلی بخواند و برقصد، اما رخدادی ناگهانی، مسیر زندگی او را برای همیشه تغییر می‌دهد. این ملودرام، تماشاگر را به کوچه‌پس‌کوچه‌های آیین‌های جنوب می‌برد؛ جایی که شروه‌خوانی، ضرب‌های محلی و آداب کهن هم‌نشینی، نه در حاشیه، بلکه در متن درام قرار گرفته‌اند و روایت را پیش می‌برند.

روایت لطیف عاشورا بر شانه‌های آهن
۱۱:۰۹ - چهارشنبه ۱۴ مرداد ۱۴۰۵
علامت‌سازی هنری آیینی است که حافظه جمعی ایرانیان را در دل دارد

روایت لطیف عاشورا بر شانه‌های آهن

عَلم در میان مردم بیشتر به‌عنوان نمادی آیینی در روزهای محرم و سردمدار دسته‌های عزاداری شناخته می‌شود؛ اما شاید کمتر کسی از ارتباط این نماد آیینی با هنر علامت‌سازی باخبر باشد.

مداحی،‌ رسانه مطلوب جمهوری اسلامی است
۱۳:۴۹ - شنبه ۳ مرداد ۱۴۰۵

مداحی،‌ رسانه مطلوب جمهوری اسلامی است

شعر برای ما ایرانی‌ها تفنن نیست و از طرف دیگر، حاصل موهومات یک ذهن منزوی از جامعه نیست. شعر راه سلوک شاعر و بستر انتقال معناست.

تناسب ملودی و محتوا، مؤلفه ماندگاری یک اثر
۱۳:۴۲ - شنبه ۳ مرداد ۱۴۰۵

تناسب ملودی و محتوا، مؤلفه ماندگاری یک اثر

گاهی شعر و بیتی ورد زبان و ماندگار می‌شود و وقتی به دنبال چرایی‌اش بگردیم، به فاکتورهایی می‌رسیم که به آن‌ها دقت نکرده بودیم.

«ای ایران بخوان»، حاصل نگاه رهبر شهید به جایگاه ملیت
۱۳:۳۲ - شنبه ۳ مرداد ۱۴۰۵

«ای ایران بخوان»، حاصل نگاه رهبر شهید به جایگاه ملیت

تفکر شهید خامنه‌ای هیچ‌گاه نه در دوگانه و تمایز امت‌ملت قرار داشت، نه یکی را به نفع دیگری حذف می‌کرد و نه قائل به این بود که ایران را باید از پیوستگی‌اش بگیریم و ایرانِ دوره خاصی را مطرح کنیم

«اینجا ایرانه» به جنسیت دختران تشخص بخشید
۱۳:۲۵ - شنبه ۳ مرداد ۱۴۰۵

«اینجا ایرانه» به جنسیت دختران تشخص بخشید

روند تولید سرود «اینجا ایرانه» از ماجرای مهسا امینی شروع شد. آن زمان، همه نهادها در عرصه حجاب و عفاف مشغول تولید کار بودند. به همین دلیل،‌ به این نتیجه رسیدیم به‌جای اینکه مستقیماً به حجاب بپردازیم و به این دلیل که مخاطب نوجوان دربرابر این مسئله موضع جدی داشت، موضوع جشن تکلیف را برای مخاطب کودک مطرح کنیم.

آزرمیدخت، دیالکتیک تاریخ با مخاطب
۱۴:۱۹ - سه‌شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۵
روایتی از نمایشی که توانست تماشاگر را با تاریخ درگیر کند

آزرمیدخت، دیالکتیک تاریخ با مخاطب

در میان شخصیت‌های پرشمار تاریخ ایران، برخی نام‌ها آن‌چنان در غبار فراموشی پنهان مانده‌اند که گویی هرگز وجود نداشته‌اند. نمایش آزرمیدخت با همین دغدغه شکل گرفته است؛ روایتی نمایشی از زندگی دختر خسروپرویز، آخرین پادشاه مقتدر ساسانی، که در روزهای پرآشوب پایان آن امپراتوری، برای مدتی کوتاه بر تخت سلطنت نشست.

شعله‌های خون‌خواه
۱۳:۱۱ - دوشنبه ۲۲ تیر ۱۴۰۵

شعله‌های خون‌خواه

ترکیب‌بندی این عکس با قرار گرفتن سه شخصیت در سطوح مختلف، روایتی چندبعدی از سوگ و ماتم را ارائه می‌دهد. دیوار نماد تکیه‌گاهی است که افراد به آن پناه برده‌اند و نشان‌دهنده سنگینی بار واقعیت است.