به گزارش اصفهان زیبا؛ گواهینامه گرفتن این روزها سخت شده است؛ چرا که نهتنها هزینههای آموزش بالا رفته است که سایر هزینههای جانبی مثل سنجش بینایی و خرید کتاب و… نیز به آن اضافه میشود تا دریافت آن و نشستن پشت فرمان خودرو برای برخی از افراد روزبهروز سختتر شود.
تماس با آموزشگاههای رانندگی نشان میدهد که افراد متقاضی باید 8 میلیون و 500 هزار تومان فقط بابت آموزشهای تئوری و همچنین عملی پرداخت کنند. برآوردها نشان میدهد به طور کلی، دریافت گواهینامه در اصفهان و در حال حاضر، حدود 11 تا 12 میلیون تومان پای متقاضیان آب میخورد! البته به گفته برخی از افرادی که در این حوزه فعالیت میکنند، این هزینهها هنوز به نرخ سال گذشته هستند و در روزهای آینده ممکن است آموزشها و سایر هزینههای دریافت گواهینامه با افزایش قیمت مواجه شوند.
افزایش هزینههای دریافت گواهینامه؛ آری یا خیر!
افزایش هزینههای دریافت گواهینامه اما ممکن است تبعاتی را به همراه داشته باشد. اینگونه که سرهنگ علیرضا اسماعیلی، فرمانده اسبق پلیسراه کشور و مدرس دانشگاه پلیس در گفتوگو با «اصفهانزیبا» در این باره میگوید: «افزایش هزینهها میتواند هم پیامدهای منفی داشته باشد و هم جنبههای مثبت. وقتی بپذیریم که تورم و افزایش قیمت در همه سطوح کشور دیده میشود، طبیعی است که آموزشگاههای رانندگی هم نتوانند با نرخهای سال گذشته فعالیت کنند و دریافتی خود را افزایش ندهند. زیرا خودرویی که مربیان با آن آموزش میدهند، نیاز به تعمیرات متعدد دارد و هزینه قطعات و تعمیرات نیز بالا رفته است. ازسویدیگر دستمزد مربیان نیز افزایشیافته و این هزینهها ناگزیر باید در تعرفهها اعمال شود.»
اینگونه که این کارشناس میگوید: «بااینحال، این موضوع میتواند، مانند شمشیری دولبه عمل کند. ازیکطرف، متقاضی حدود ۱۳ تا ۱۴ میلیون تومان هزینه میکند و گواهینامه میگیرد. از طرف دیگر، اما اگر قرار است هزینهها بالا برود، باید محتوا و کیفیت آموزشی-هم رشد کند و آموزش عملی رانندگی-بهبود واقعی یابد ؛ همچنین امکانات و تکنولوژی توسعه پیدا کند و خروجی کار این باشد که متقاضی به یک راننده حرفهای تبدیل شود. در این صورت، این افزایش هزینه میتواند مطلوب و قابلدفاع باشد.»
به گفته اسماعیلی، اما اگر ۵۰ تا ۶۰ درصد به هزینه دریافت گواهینامه اضافه شود و در مقابل، کیفیت تغییری نکند و محتوا و آموزش عملی بهدرستی به متقاضیان منتقل نشود، طبیعی است که این موضوع باعث نارضایتی مردم شود.
پس اگر قرار است هزینهها بالا رود و به مربیان افزایش حقوق داده شود، باید همزمان نظارت بر عملکرد آنان نیز تقویت شود. از سوی دیگر مربیانی که آموزش میدهند باید دلسوزانهتر و مسئولانهتر تدریس کنند؛ چراکه آموزش عملی بدون دلسوزی و علاقه، بهدرستی منتقل نمیشود و متقاضی یادگیری مناسبی نخواهد داشت.
بنده در سال ۲۰۲۲ در یک مرکز آموزشی در استرالیا بودم که خصولتی بود و شرکتی در آنجا مسئولیت آموزش و فرایند مربوط به دریافت گواهینامه را بر عهده داشت؛ برای مثال در آن موقع، آموزشها روی کامپیوتر انجام و سؤالات بهصورت رندوم ارائه میشد؛ بهطوری که اگر من پشت یک کامپیوتر مینشستم و فرد دیگری کنار دستم بود، سؤالاتمان متفاوت بود.
این فرایند بسیار حرفهای طراحی شده بود. پس از آزمونهای نظری، آموزشهای عملی در شرایط مختلف مانند شب، برف و موارد دیگر انجام میشد.
به گفته این کارشناس، در برخی کشورها پس از گرفتن گواهینامه نیز محدودیتهایی اعمال میشود؛ مثلا فرد برای مدتی (حدود یک سال) باید تحت مراقبت و همراهی والدین یا مربیان باشد و سپس اجازه پیدا میکند از شهر خارج شود. اگر چنین نگاه آموزشی و نظارتی در کنار افزایش قیمتها وجود نداشته باشد، در غیر این صورت، افزایش قیمتها منطقی نیست.
به گفته او، بنابراین اگر کیفیت آموزشها افزایش پیدا کند، هزینهها نیز متناسب با آن میتواند بالا رود. اما اگر وضعیت همان چیزی باشد که اکنون شاهد آن هستیم و تنها هزینهها تغییر کند، من با این روند مخالفم. درواقع باید ایمنی را افزایش دهیم و باعث کاهش تصادفات شویم. در حال حاضر آموزش خاصی دیده نمیشود؛ برای مثال، آموزش در شرایطی مانند برف و رانندگی شب و موارد مشابه وجود ندارد و خروجیها مطلوب نیست.
