به گزارش اصفهان زیبا؛ یکی از جذابترین مقاصد گردشگری شمال ایران، مرکز فرهنگی موزهای شهدای رامسر (Ramsar Martyrs Museum Cultural Complex) است که به نام کاخموزه رامسر و یکی از موزههای پربازدیدکننده کشور هم شناخته میشود؛ مقصد نیم تا یکروزهای که در سال 1379 بهعنوان موزهای از مؤسسه فرهنگی موزههای بنیاد راهاندازی شده است، 1800 گونه گیاهی را در خود دارد و شامل موزه و عمارت مرمر، موزه عاج ایران، موزه آوندهای تاریخی، موزه مردمشناسی، موزه حمام قدیم، باغموزه گیاهشناسی، نمایشگاه موزهای، تالاب بوارین و باغ بامبو است.
کاخمرمر؛ با قالی اصفهان و شام آخر داوینچی
هوا در میانه تابستان خوب است؛ البته میگویند در شهریور، رامسر «آبوهوای لندنی» دارد؛ اما در مرداد هم نمبارانی تازه شروعشده که ما وارد اولین کاخ میشویم؛ جایی که به «عمارت مرمر» معروف است.
دکتر سحر عبدالهی، راهنمای موزه، برایمان توضیح میدهد که این کاخ 86 سال پیش به دستور رضاشاه بهعنوان استراحتگاه شخصی ساخته شده است. او چهار سال فرصت استفاده از کاخ را داشته، اما پسرش، محمدرضاشاه، 37 سال از این کاخ با کاربری اداری استفاده کرده است.
در بخشی از فضا عکسهایی از رویدادهای مهم تاریخی که در این مجموعه برگزار شدهاند، دیده میشود؛ مثلا «هفتمین کنفرانس انقلاب آموزشی، 11 تا 13 شهریور 1353» و «نخستین جلسه کنفرانس تجدیدنظر برنامه پنجم، رامسر، پنجشنبه 10 مرداد 1353».
در ورودی طبقه اول، بزرگترین فرش مجموعه را که بافت کرمان است و بیشتر از 100 سال سن دارد، مبلمان فرانسوی 200ساله که رویش با نخ ابریشم سوزندوزی شده و قدیمیترین تابلوی مجموعه (برداشتی از شام آخر داوینچی با قدمت 400ساله) را میبینیم.
در یکی از اتاقها، فرش 70سالهای پهنشده که «قالی اصفهان» است با نقش شکار شیر. در دیگری هم پشت کاخ وجود دارد که دو شیر از سنگ مرمر بر دو طرف ورودی، نمای زیبایی را بهوجود آوردهاند.
پارچ صفوی اصفهان در آشپزخانه سلطنتی
پشت کاخ مرمر، یک بنای کوچک وجود دارد که پیشازاین آشپزخانه بوده و حالا به موزه آوندهای تاریخی (ظروف) تبدیل شده است. قدمت آثار این موزه از سههزار سال قبل از میلاد تا دوره معاصر، متفاوت است و شامل ظروف سفالی، چوبی، سرامیک، شیشه و بلور، برنج، مس، نقره، میناکاری و… میشود؛ ازجمله آثار شاخص هم ظروف تمدن املش و مارلیک، ظروف چینی فرمایشی قاجاری و ظروفی از کشورهای مختلف است.
در بخش ظروف قلمزنی بر تابلویی توضیحهایی نوشته شده است: «پیشینه قلمزنی به سههزار سال پیش از میلاد برمیگردد و از دوره مادها، در قرن هفتم پیش از میلاد آغاز میشود و در دوران صفویه به اوج میرسد. دو سبک قلمزنی در ایران مطرح است: سبک تبریز (صاف و کمعمق است؛ چون از حرکت و فشار مچ برای قلمزنی استفاده میکنند) و سبک اصفهان (از ضربات چکش استفاده میکنند و عمیقتر است).»
در این موزه چند جای دیگر هم نام اصفهان دیده میشود؛ ازجمله برای یک پارچ با قدمت صفوی که رویش اشعاری از سعدی قلمزنی شده است. تنگ سرنیزهای قاجاری فرانسوی هم ازجمله آیتمهای دیگر موزه است.
جهانگردی با فیلها
موزه حمام قدیم، فضای سومی است که میبینیم. بنا متولد 1316 است؛ شامل دو حوضچه که یکی از آنها بهوسیله کورهای سنتی گرم میشود و حمام شخصی رضاشاه محسوب میشده است. در دوره پهلوی دوم از آن استفاده نمیکردند. باغ بامبو و دریاچه را میبینیم. نزدیک در ورودیخروجی برمیگردیم تا به موزه عاج برسیم.
در فضاهای مختلف این کاخ سفید دوطبقه، اشیایی ساختهشده از عاج میبینیم؛ مثلا تخته شطرنج چینی قرن بیستمی با مهرههای عاج، دو طاووس که پیکرتراشی و نقاشی پلیکرومی روی عاج هستند، پیکره ساراسواتی (الهه هندو در علم و دانش و هنر و موسیقی) ساخت هندوستان و خنجر قاجاری قرن هجدهم میلادی با کندهکاری و ترضیع روی عاج و حکاکی روی فولاد.
نقشه زیستگاه فیلها در جهان هم در طبقه دوم قرار دارد که روی آن بر نقشه جهان، موزه عاج ایران جانمایی شده است. در این تابلو آمده که جمعیت تقریبی فیلها در جهان، به این صورت است: 35 تا 40هزار فیل آسیایی (بیشترین تعداد در هند، سوماترا و تایلند هستند) و 45 تا 70هزار فیل آفریقایی (بیشترین تعداد در بوتسوانا، زیمبابوه، تانزانیا هستند). این نکته تأملبرانگیز را هم نوشتهاند: «حدود 100 فیل هرروز به خاطر عاجشان کشته میشوند.»
برای بازدید از «مرکز فرهنگی موزهای شهدای رامسر» همهروزه بهجز شنبهها به خیابان شهید رجایی، جنب هتل رامسر سر بزنید. بهای بلیت برای بازدیدکنندگان داخلی 95هزار تومان و برای خارجیها 500هزار تومان است.
