در طول مدت آبمیوهدرمانی، ظرفیت دفع و پاککنندگی اندامهای دفعی بدن، یعنی ریهها، کبد، کلیهها و پوست بهشدت افزایش پیدا میکند و تودههای جمعشده مواد زائد و سموم بهسرعت در بدن از بین میرود؛ همچنین آبمیوهدرمانی به اندامهای جذبکننده غذا و اندامهای گوارشی بدن استراحت فیزیولوژیکی میدهد. پس از گرفتن روزه، آبمیوه یا آبمیوهدرمانی، هضم غذا و استفاده از مواد مغذی را به شکل گستردهای بهبود میبخشد.
رژیم غذایی خاص با استفاده از آبمیوههایی که از میوهها و سبزیها گرفته شده است، در مقایسه با روزهای که فقط با آب خالص گرفته میشود، منجر به بهبود بسیار سریعتر بدن از بیماریها و احیای دوباره بافتها میشود. دکتر رَگنار بِرگ، پزشک معروف و مشهور بینالمللی، درزمینه تغذیه و زیستشیمی میگوید: «در طول دوران روزهگرفتن، بدن مقادیر زیادی از مواد زائد جمعشده را میسوزاند و از خود دفع میکند. ما میتوانیم به فرایند دفع مواد زائد از بدن با نوشیدن آبمیوههای قلیایی به جای آب، به هنگام روزهگرفتن کمک کنیم. من روی بسیاری از افرادی که در مدتزمان خاصی روزه گرفتهاند، نظارت داشتهام و آزمایشهای گستردهای را روی بیمارانی که از روزه استفاده کردهاند، انجام داده و به این نتیجه رسیدهام که نوشیدن آبمیوههای قلیایی که از میوهها و سبزیهای تازه گرفته شده است، به جای آب، در مدت روزهگرفتن اثر شفابخشی بدن را افزایش میدهد. دفع اسیداوریک و سایر اسیدهای معدنی در بدن با آبمیوهدرمانی تسریع میشود. قند موجود در آبمیوهها قلب را تقویت میکند؛ بنابراین روزهِ آبمیوه بهترین شکل روزهگرفتن است.»
ازآنجاییکه آبمیوهها از گیاهان و میوهها گرفته میشوند، بنابراین دارای ویژگیهای درمانی خاص و مشخصی هستند. آبمیوههای خاصی برای درمان بیماریهای ویژهای مفید هستند. علاوه بر ویژگیهای درمانی خاص، آبمیوههایی که از گیاهان و میوههای تازه گرفته شدهاند، دارای اثر احیاکنندگی فوقالعادهای بر تمام اندامها، غدد و عملکردهای گوناگون بدن هستند.
اثرات شگفتانگیز
اثرات شگفتانگیز آبمیوهها در درمان بیماریها به حقایق زیر نسبت داده میشود:
آبمیوههایی که از گیاهان و میوههای تازه گرفته شدهاند، کاملا غنی از ویتامینها، موادمعدنی، عناصر مفید، آنزیمها و قندهای طبیعی هستند. آبمیوهها اثر شگفتانگیزی بر عادیکردن تمام عملکردهای بدن دارند. آنها عناصر موردنیاز را برای فعالیتهای درمانی بدن و احیای سلولها و درنتیجه، سرعتبخشیدن به فرایند بهبود بیماری فراهم میکنند.
آبمیوههایی که از گیاهان و میوههای تازه گرفته شدهاند، به هضم در بدن نیاز ندارند و تقریبا تمام مواد مغذی حیاتیشان مستقیم در جریان خون جذب میشوند.
آبمیوهها کاملا غنی از عناصر قلیایی هستند. این ویژگی در عادیکردن تعادل اسید- قلیایی در خون و بافتها بسیار مفید است؛ زیرا در بسیاری از بیماریها ترشکردگی بیشازاندازه معده وجود دارد.
مقادیر زیاد مواد معدنی موجود در آبمیوهها که بهآسانی جذب میشوند، بهویژه کلسیم، پتاسیم و سیلیسیم به احیای تعادل معدنی و بیوشیمیایی در بافتها و سلولها کمک کرده، درنتیجه از پیری زودرس سلولها و بروز بیماری جلوگیری میکند.
آبمیوهها دارای داروهای طبیعی خــاص، هــورمــونهــای گیــاهــی و آنتیبیوتیکها هستند؛ برای مثال، گفته میشود لوبیاسبز دارای مواد انسولینمانند است. هورمونهای خاصی که لوزالمعده برای تولید انسولین به آنها احتیاج دارد، در آب خیار و پیاز وجود دارد؛ درضمن آب تازه سیر، پیاز، تربچه و گوجهفرنگی دارای مواد آنتیبیوتیکی هستند.
چند نکته احتیاطی
در اینجا ذکر چند نکته احتیاطآمیز در ارتباط با استفاده از رژیم غذایی خاص آبمیوهها ضروری به نظر میرسد. اولا، تمام آبمیوهها قبل از نوشیدن باید تازه باشند. از آبمیوههای کنسروی یا در یخچال مانده نباید استفاده شود. مطلوب این است که آبمیوه را از میوههای تازه بگیرید؛ ثانیا، تنها میوهها و سبزیهای رسیده و تازه را باید برای گرفتن آبمیوهها استفاده کرد؛ ثالثا، تنها همان مقدار آبمیوهای را که برای مصرف نیاز دارید، باید از میوهها یا سبزیها بگیرید. آبمیوهها بهسرعت اکسیده میشوند و ارزش درمانی خود را حتی به هنگام نگهداری در یخچال نیز از دست میدهند؛ رابعا، کیفیت آبمیوهها دارای تأثیر مشخصی بر نتایج بهدستآمده خواهد بود.
درباره کشیدن ناتمام آب از میوهها ذکر این نکته ضروری است که در این حالت قدرت اثرگذار آبمیوهها به دلیل عدم حضور ویتامینها و آنزیمهایی که در فیبر و گوشت میوه باقی میمانند، بهشدت کاهش پیدا میکند. درنهایت، اگر آبمیوهها خیلی شیرین هستند، باید آنها را به نسبت پنجاهپنجاه رقیق کرد یا با آبمیوههای دیگر که کمتر شیرین هستند، مخلوط کرد. این موضوع بهویژه در درمان برخی از بیماریهای خاص همچون دیابت، کمی قندخون، التهاب مفاصل و فشارخون بالا از اهمیت خاصی برخوردار است.
آبمیوههایی را که از میوهها و سبزیها گرفته میشوند، میتوان به شش گروه اصلی تقسیم کرد. این شش گروه ازاینقرار هستند: (۱) آبمیوههایی که از میوههای شیرینی مثل آلوخشک و انگور گرفته میشوند. (۲) آبمیوههایی که از میوههایی نیمهاسیدی همچون سیب، آلو، گلابی، هلو، زردآلو و گیلاس گرفته میشوند. (۳) آبمیوههایی که از میوههای اسیدی همچون پرتقال، لیموترش، گریپفروت، توتفرنگی و آناناس گرفته میشوند. (۴) آبمیوههایی که از میوههای گیاهی همچون گوجهفرنگی و خیار گرفته میشوند. (۵) آبمیوههایی که از سبزیهای برگدار سبز همچون کلم، کرفس، کاهو، اسفناج، جعفری و شاهی آبی گرفته میشوند. (۶) آبمیوههایی که از سبزیهای ریشهای همچون چغندر، هویج، پیاز، سیبزمینی و تربچه گرفته میشوند.
اما بهطورکلی، آبمیوهها سموم و اسیدها را در بدن تحریک کرده و بدینوسیله به فرایندهای دفعی در بدن کمک میکنند. از طرف دیگر، آبمیوههای گیاهی، اعصاب خسته را آرام میکنند؛ بهطوریکه باعث میشوند آنها به شیوه ملایمتری کار کنند. آبمیوهها مواد سمی را به شیوه آرامی از بدن دفع میکنند. با توجه به عملکردهای متفاوتشان، آبمیوههایی که از میوهها و سبزیها گرفته میشوند، نباید همزمان یا مخلوط با یکدیگر استفاده شوند. مطلوب این است که آبمیوهها بهطور جداگانه مصرف شوند. درهرصورت، بیشتر از سه آبمیوه نباید در هر ترکیب استفاده شود. قوانین زیر به هنگام استفاده از ترکیبات آبمیوهها استفاده میشود:
آبمیوههایی را که از میوههای شیرین گرفته میشوند، میتوان با آبمیوههایی که از میوههای نیمهاسیدی گرفته میشوند ترکیب کرد؛ ولی نمیتوان با آبمیوههایی که از میوههای اسیدی یا میوههای گیاهی یا سبزیها گرفته شدهاند، ترکیب کرد.
آبمیوههایی را که از میوههای نیمهاسیدی گرفته میشوند، میتوان با آبمیوههایی که از میوههای شیرین یا میوههای اسیدی گرفته میشوند، ترکیب کرد؛ اما نمیتوان آنها را با سایر آبمیوهها ترکیب کرد.
آبمیوههایی را که از میوههای اسیدی گرفته میشوند، میتوان با آبمیوههایی که از میوههای نیمهاسیدی یا میوههای گیاهی گرفته شدهاند، ترکیب کرد؛ ولی نمیتوان آنها را با آبمیوههای دیگر ترکیب کرد.
آبمیوههایی را که از میوههای گیاهی گرفته میشوند، میتوان با آبمیوههایی که از میوههای اسیدی یا سبزیهای برگدار سبز گرفته شدهاند، ترکیب کرد؛ ولی نمیتوان آنها را با سایر آبمیوهها ترکیب کرد.
آبمیوههایی را که از سبزیهای برگدار سبز گرفته میشوند، میتوان با آبمیوههایی که از میوههای گیاهی یا سبزیهای ریشهدار گرفته میشوند، ترکیب کرد؛ ولی نمیتوان آنها را با آبمیوههای دیگر ترکیب کرد.
آبمیوههایی را که از سبزیهای ریشهدار گرفته میشوند، میتوان با آبمیوههایی که از سبزیهای برگدار سبز گرفته شدهاند ترکیب کرد؛ ولی نمیتوان آنها را با آبمیوههای دیگر ترکیب کرد.انتخاب مناسب آبمیوهها در درمان بیماریهای خاص ضروری است؛ برای مثال، آبمیوههایی که از هویج، خیار، کلم و سبزیهای دیگر گرفته میشوند در درمان آسم، التهاب مفاصل و بیماریهای پوستی خیلی ارزشمند هستند؛ ولی آبمیوههایی که از پرتقال گرفته میشوند، با افزایش میزان مخاط علائم این بیماریها را وخیمتر میکنند.
درمان بیماریها با آبمیوه
برخی بیماریهای شایع و آبمیوههایی که در درمان این بیماریها مفید هستند، عبارتاند از:
ترشکردگی: انگور، پرتقال، هویج و اسفناج.
آکنه: انگور، گلابی، آلو، گوجهفرنگی، خیار، هویج، سیبزمینی و اسفناج.
آلرژیها: زردآلو، انگور، هویج، چغندر و اسفناج.
تصلب شرایین: گریپفروت، آناناس، لیموترش، کرفس، هویج، کاهو و اسفناج.
کمخونی: زردآلو، آلوخشک، کرفس، توتفرنگی، انگورقرمز، چغندر، هویج و اسفناج.
التهاب مفاصل: آلبالو، آناناس، سیب ترش، لیموترش، گریپفروت، خیار، چغندر، هویج، کاهو و اسفناج.
آسم: زردآلو، لیموترش، آناناس، هلو، هویج، تربچه و کرفس.
برونشیت: زردآلو، لیموترش، آناناس، هلو، گوجهفرنگی، هویج، پیاز و اسفناج.
بیماریهای مثانه: سیب، زردآلو، لیموترش، خیار، هویج، کرفس، جعفری و شاهی آبی.
سرماخوردگی: لیموترش، پرتقال، گریپفروت، آناناس، هویج، پیاز، کرفس و اسفناج.
یبوست: سیب، گلابی، انگور، لیموترش، هویج، چغندر، اسفناج و شاهی آبی.
کولیت: سیب، زردآلو، گلابی، هلو، آناناس، انبه، هویج، چغندر، خیار و اسفناج.
دیابت: مرکبات، هویج، کاهو و اسفناج.
اسهال: انبه، لیموترش، آناناس، هویج و کرفس.
اگزما: انگورقرمز، هویج، اسفناج، خیار و چغندر.
صرع: انگورقرمز، انجیر، هویج، کرفس و اسفناج.
بیماریهای چشم: زردآلو، کرفس، گوجهفرنگی، هویج، جعفری و اسفناج.
نقرس: آلبالو، آناناس، گوجهفرنگی، خیار، چغندر، هویج، کرفس و اسفناج.
بوی بد دهان: سیب، گریپفروت، لیموترش، آناناس، گوجهفرنگی، کرفس و اسفناج.
سردرد: انگور، لیموترش، هویج، کاهو و اسفناج.
بیماریهای قلبی: انگورقرمز،هویج، لیموترش، خیار، چغندر و اسفناج.
فشار بالای خون: انگور، پرتقال، خیار، هویج و چغندر.
آنفولانزا: زردآلو، پرتقال، لیموترش، گریپفروت، آناناس، هویج، پیاز و اسفناج.
بیخوابی: سیب، انگور، لیموترش، کاهو، هویج و کرفس.
یرقان: لیموترش، انگور، گلابی، هویج، کرفس، اسفناج، چغندر و خیار.
بیماریهای کلیه: سیب، پرتقال، لیموترش، خیار، هویج، کرفس، جعفری و چغندر.
بیماریهای کبد: لیموترش، انبه، انگور، هویج، گوجهفرنگی، چغندر و خیار.
اختلالهای قاعدگی: انگور، آلو خشک، گیلاس، اسفناج، شلغم، کاهو و چغندر.
علائم یائسگی: میوهها و سبزیهای فصلی.
التهاب اعصاب: پرتقال، آناناس، سیب، هویج و چغندر.
چاقی: لیموترش، گریپفروت، پرتقال، گیلاس، آناناس، انبه، گوجه، چغندر، کلم، کاهو، اسفناج و هویج.
بواسیر: لیموترش، پرتقال، انبه، آناناس، هویج، اسفناج، شلغم و شاهی آبی.
مــشکلات پــروستــات: تمامی آبمیوههایی که از میوههای فصلی تهیه شدهاند، هویج، مارچوبه، کاهو و اسفناج.
داءالصدف: انگور، هویج، چغندر و خیار.
روماتیسم: انگور، پرتقال، لیموترش، گریپفروت، گوجهفرنگی، خیار، چغندر، هویج و اسفناج.
زخممعده: زردآلو، انگور، کلم و هویج.
مشکلات سینوسی: زردآلو، لیموترش، گوجهفرنگی، هویج، پیاز و تربچه.
درد در گلو: زردآلو، انگور، لیموترش، آناناس، آلوخشک، گوجهفرنگی، هویج و جعفری.
التهاب لوزهها: زردآلو، لیموترش، پرتقال، گریپفروت، آناناس، هویج، اسفناج و تربچه.
وریدهای واریسی: انگور، پرتقال، آلو، گوجهفرنگی، هویج، چغندر و شاهی آبی.
هنگامی که از آبمیوهدرمانی استفاده میکنید، آبمیوه تجویزشده را باید هر سه ساعت یکبار بنوشید. بیمار میتواند پنج تا شش بار در روز از آبمیوهها استفاده کند. یک شیشه آب را که با آبلیمو و ۲۰ تا ۳۰ گرم عسل مخلوط شده است، میتوان در اول صبح یا هنگام برخاستن از رختخواب مصرف کرد. پسازآن، آبمیوه تجویزشده را میتوان در فاصلههای سهساعته نوشید. مقدار آبمیوه در روز نخست درمان هر بیماری میتواند ۲۵۰ میلیگرم باشد. این مقدار را میتوان تا ۵۰میلیگرم در روزهای بعد نیز افزایش داد تا زمانی که بیمار ۶۰۰ میلیگرم آبمیوه مصرف کرده باشد. رژیم غذایی آبمیوه را میتوان برای ۳۰ تا ۴۰ روز ادامه داد؛ بدون آنکه هیچ اثر جانبی خاصی بر بدن بگذارد. بیمار باید در مدتزمان آبمیوهدرمانی به اندازه کافی استراحت کند. آبمیوهها بهعنوان عامل دفعکننده عمل میکنند و هنگامیکه وارد بدن میشوند، بلافاصله شروع به دفع سموم و مواد زائد از آن میکنند. این فرایند اغلب منجر به ایجاد علائمی همچون درد در شکم، اسهال، کمشدن وزن، سردرد، تب، ضعف، بیخوابی و بوی بد دهان میشود. این واکنشها را که بخشی از فرایند دفعشدن مواد زائد از بدن است، نباید با استفاده از داروها از بین برد. هنگامی که بدن بتواند تمامی سموم را دفع کند، این فرایندها نیز متوقف خواهند شد. پس از پایان دوره استفاده از آبمیوهدرمانی، بازگشت به رژیم غذایی متعادل و عادی باید تدریجی و مرحلهبهمرحله باشد. در شروع، شیر و انواع میوهها را میتوان جایگزین دو وعده غذایی با آبمیوهها کرد؛ سپس، بهتدریج رژیم غذایی متعادل و عادی را میتوان جایگزین کل وعدههای غذایی با آبمیوههاکرد.
