بر اساس آمار و ارقامی که پیشتر ادارهکل منابع طبیعی و آبخیزداری اصفهان اعلام کرد، در این استان بالغ بر ۴۰ تعاونی منابع طبیعی وجود دارد و نکته مثبت اینکه در هر ۲۴ شهرستان این استان، دستکم یک تعاونی مشغول بهکار است و اعضای آنها از مباحث مرتع گرفته تا گیاهان دارویی و نهادههای دامی را دنبال میکنند. سهم ۲۵درصدی تعاونیها در اقتصاد کشور در حالی در اصل ۴۴ قانون اساسی مطرحشده است که با نگاهی به آمارها میتوان دریافت که شرکتهای تعاونی بنا به دلایل مختلف هنوز نتوانستهاند به این مهم دست یابند. در این گزارش مشکلات تعاونیهای منابع طبیعی بهعنوان یکی از رستههای تعاونیهای کشاورزی از زبان فعالان این بخش بیان شده است:
تعاون روستایی حمایت نمیکند!
مدیرعامل اتحادیه منابع طبیعی استان اصفهان به اصفهانزیبا میگوید: «بزرگترین مشکل تعاونی مرتعداران استان اصفهان، کمبود نقدینگی است. این تعاونیها به دنبال تسهیلات ارزانقیمت برای تأمین نقدینگی هستند؛ ولی متأسفانه کمکی در این حوزه به آنها نشده است.»صفر علیمردانی بیان میکند: «تعاونیهای منابع طبیعی شکل گرفتند تا از مرتعداران حمایت کنند. در شرایط کنونی یکی از نیازهای مرتعداران به دلیل خشکسالی، نبود علوفه است و تعاونیهای منابع طبیعی انتظار دارند نهادههای دامی به دست این تعاونیها برسد؛ چون الان تعاونیهای مرتعداران تنها تعاونیهایی هستند که شناسنامه دارند؛ این در حالی است که تعاونیهای دامداران و دام سبک الزامی برای گرفتن پروانه نداشتهاند و هر شخصی میتواند ادعا کند که دامدار است و عضو این اتحادیه شود.» او ادامه میدهد: «اعضای تعاونیهای مرتعداران پروانه دام دارند و پروانهشان ثبتشده و مشخص است که چه تعداد دام دارند و در چه مقطعی باید فعالیت داشته باشند. دامداران با توجه به خشکسالی اخیر، به نهادههای دامی نیاز شدیدی دارند. در کمال تأسف از سال گذشته که بازارگاه برای تأمین نهادههای دامی تعیین و جهادکشاورزی متولی این حوزه شد، تعاونیهای منابع طبیعی را نادیده میگیرد و به اتحادیههای دام سبک نهاده تخصیص میدهد؛این اتحادیه نیز به اعضای خودشان نهاده میدهند و درنتیجه نهادهها به دست دامدار واقعی نمیرسد.مدیرعامل اتحادیه منابع طبیعی استان اصفهان اذعان میکند: «کارشناسان و تحصیلکردههای منابع طبیعی عضو تعاونیهای مرتعداران هستند و بهعنوان کارکنان این تعاونیها اقدامات مناسبی درزمینه طرحنویسی، بذرپاشی، کپهکاری و فعالیتهای مرتبط با مرتع انجام میدهند؛ اداره منابع طبیعی نیز حمایتهای مناسبی از آنها انجام میدهد.»علیمردانی اذعان میکند: «در حال حاضر تعاونیهای منابع طبیعی دو متولی دارد؛ ادارهکل منابع طبیعی که بهصورت تخصصی حمایت میکند و اداره تعاون روستایی از متولیان هستند؛ ولی سازمان تعاون روستایی بهعنوان پدر تعاونیهای منابع طبیعی حمایتی از این تعاونیها ندارد و بیشتر از تعاونیهای روستایی حمایت میکند. انتظار ما از سازمان تعاون روستایی این است؛ ازآنجاییکه مجامع، برنامهها و کلاسها زیر نظر تعاونیهای روستایی انجام میشود، این سازمان تعاونیهای منابع طبیعی را نیز مانند سایر تعاونیها زیرمجموعه خودش در نظر بگیرد و از آنها حمایت کند.»مدیرعامل شرکت تعاونی منابع طبیعی سمیرم بیان میکند: «تعاونیهای مرتعداران به آموزش و دورههای تخصصی نیاز دارند که در این زمینهها، سازمان تعاون روستایی حمایت لازم را نداشته است.»
دامدار برای دریافت جو التماس میکند!
مشکلات تأمین نهادههای دامی موضوع دیگری است که مدیرعامل شرکت مرتعداران نطنز به آن اشاره کرده و به اصفهانزیبا میگوید: «متأسفانه به تعاونیها مکانی برای انبار اختصاص نمیدهند و آنها ناچار میشوند برای سهمیه نهادهها انبار اجاره کنند. انتظار ما این است که یکتکه زمین یا مکانی برای انبار یا سوله به این شرکتها یا یکتکه زمین خارج از شهر به آنها اختصاص دهند.»
مرضیه ذوالفقاری خاطرنشان میکند: «متولیان سازمان تعاون روستایی قرار بود انبار به مزایده بگذارند؛ ولی هیچ خبری از این اقدام نشده است؛ مشکل دیگر این است که سازمان منابع طبیعی قرارداد برای مناقصه در سایت اعلام میکند و متأسفانه وسط کار اطلاع میدهد که بودجه ندارد و برای سه سال آینده اوراق اختصاص میدهد. اگر اشخاص بخواهند اوراق را الان بفروشند از مبلغان کسر میشود و اگر هم تا سه سال آینده بخواهند اوراق را حفظ کنند، دیگر پولش ارزش ندارد.»ذوالفقاری اذعان میکند: «قیمت خوراک دام و علوفه افزایش یافته و در مقابل، قیمت گوشت کاهش پیدا کرده است؛ بعد اعلام میکنند که دامدار افزایش سرمایه دهد. مسلم است که دامدار در این وضعیت نمیتواند افزایش سرمایه دهد. درخواست ما این است که این دامها را اتحادیهای یا شرکتی از سوی دولت خریداری کند. متأسفانه برخی مواقع شاهد هستیم دام دامدار از سوی اشخاصی خریداریشده و بعد از مدتها هنوز پولش را پرداخت نکردهاند.»مدیرعامل شرکت مرتعداران نطنز خاطرنشان میکند: «برخی دامداران برای گرفتن جو تماس میگیرند و التماس میکنند؛ ما هم با سازمان جهاد کشاورزی تماس میگیریم و این سازمان اعلام میکند که دیگر جو با سهمیه دولتی نیست و باید با قیمت آزاد خریداری شود.» ذوالفقاری ادامه میدهد: «بنده بهعنوان فعال در یک شرکت مرتعداری باید برای 30 تن جو حدود 400 میلیون تومان هزینه کنم. از سوی دیگر، انبار من هم اجارهای است؛ در مقابل، دامدار هم پول نقد ندارد به من بدهد؛ این پولی نیز که بنده بابت خرید جو پرداخت کردهام پول شرکت است و اگر مشکلی پیش آید و گوسفندان دامدار را توقیف کنند، بنده هم با چالش مواجه میشوم؛ ولی اگر نهادهها با سهمیه دولتی به میزان کافی تخصیص داده میشد، دست دامداران نیز باز بود؛ ولی در صورت ادامه این شرایط باید فاتحه دامدار را خواند.» مدیرعامل شرکت مرتعداران نطنز تأکید میکند: «متأسفانه فقط شعار میدهند و هیچ حمایتی انجامنشده و نمیشود. الان قیمت هر کیلو گوشت 60 تا 70 هزار تومان است؛ ولی دامدار برای تأمین نهادهها در مضیقه قرار دارد و با این قیمت گوشت، کار کردن برایش صرفه ندارد.» ذوالفقاری خاطرنشان میکند: «تا دوسال پیش دامداران به جو وارداتی نگاه هم نمیکردند و میگفتند به کار دامدار نمیآید؛ ولی زمستان سال گذشته سر خرید یک کیلو جو معطل و بلاتکلیف بودند.»
