هر زمانی سرمربی خارجی برای تیم های ایرانی انتخاب می شود، بحث دستیار ایرانی یکی از اولین مسائل مطرح شده است و معمولا باشگاه ها تلاش دارند یک مربی نزدیک به خود را به سرمربی جدید معرفی کنند و مربیان داخلی به نوعی رابط بین مربی و بازیکنان و مربی و باشگاه محسوب می شوند، در خصوص مورایس نیز این موضوع وجود داشت و آن طوری که مدیرعامل باشگاه سپاهان در نشست خبری اخیر خود تاکید کرد، چهار مربی برای دستیاری مدنظر باشگاه بودند و صحبت اولیه نیز با آن ها انجام شد که هادی عقیلی هم یکی از گزینه ها بود.
در این میان یکی از رسانه های مجازی با مانور خبری گسترده بر روی هادی عقیلی تلاش گسترده ای برای حضور این مربی در کادر فنی انجام داد و جمعی از هواداران هم تحت تاثیر این فضا خواستار حضور کاپیتان سابق در جمع مربیان تیم شدند اما سرمربی جدید دیدگاه دیگری داشت و تا بدین جا که یک هفته هم از لیگ بیست و دوم سپری شده، تمایلی به انتخاب دستیار ایرانی نداشته است.
مورایس یکشنبه شب در برنامه ضربه آزاد در پاسخ به سوال سعید ساکت که از او درباره حضور دستیار ایرانی پرسید، به نوعی تاکید داشت که صرف همزبان بودن با بازیکنان دلیلی برای انتخاب مربی ایرانی نیست و این وظیفه را مترجم هم می تواند انجام دهد.
او مدعی شد تا زمانی که شناختی از مربیان ایرانی و نحوه تفکرات آن ها پیدا نکرده، نمی تواند اقدام به همکاری با یک مربی ایرانی کند زیرا به اعتقاد او مربی بودن مسئولیت سنگینی است و هر فردی نمی تواند از پس آن بربیاید.
سرمربی تیم سپاهان با تاکید بر اینکه دستیار و سرمربی باید به طور کامل با یکدیگر هماهنگ باشند، از تجربه تلخش در کره جنوبی گفت که یک مربی بومی در کادر تیمش داشته اما به دلیل اینکه آن مربی نتوانسته با او هم راستا شود، اختلافاتی در کادر فنی به وجود آمده و بازیکنان سردرگم شده اند که به حرف سرمربی خارجی گوش کنند یا مربی هموطن.
مورایس البته انتخاب یک دستیار ایرانی را مردود ندانست اما با بیان اینکه اگر زبان فارسی ام بهتر بود، تصمیم دیگری می گرفتم، به طور غیر مستقیم عنوان کرد که صرف همزبان بودن مربی داخلی با بازیکنان، دلیل موجهی برای همکاری با یک مربی نیست.
مورایس در گفت وگوهایی که با مدیران باشگاه داشته، توانسته آن ها را مجاب به عدم حضور یک دستیار ایرانی در تیمش کند و قاعدتا تا زمانی هم که خوب نتیجه بگیرد، فشاری از این بابت تحمل نخواهد کرد اما کسب یکی دو نتیجه احتمالی ناخوشایند کافی است تا هم از سوی باشگاه و هم از سوی هواداران برای معرفی یک دستیار ایرانی تحت فشار قرار بگیرد.
برای فوتبال اصفهان که مربیان غیر بومی هم که انتخاب می شوند، برای جلب رضایت باشگاه و هواداران یک مربی معرفی شده از سوی مدیران باشگاه را به کادر فنی اضافه می کنند اما هیچ برنامه ای برای استفاده از او ندارند و کارایی در حد جابجایی مخروط های پلاستیکی در جلسات تمرینی برای آن ها در نظر می گیرند، این دیدگاه جالب توجه است و باید مورد توجه قرار گیرد.
اما آنچه مسلم است گذر زمان مشخص خواهد کرد که این دیدگاه تازه وارد شده به فوتبال ایران و اصفهان در عمل جواب می دهد یا باید به سراغ همان نسخه های کلیشه ای گذشته رفت.
