توهم‌های آلبانیایی

بعدازظهر روز چهارشنبه (16 شهریور) تمام رسانه‌های داخلی و بین‌المللی از قطع روابط دیپلماتیک دولت آلبانی با ایران به بهانه حملات سایبری به این کشور خبر دادند.

تاریخ انتشار: ۰۳:۰۳ - شنبه ۱۹ شهریور ۱۴۰۱
مدت زمان مطالعه: 5 دقیقه
 این خبر که به دنبال گزارشی در همان روز از سوی شبکه العربیه منتشر شد، می‌گفت تیرانا مدعی این شده که حمله‌ها از جانب تهران صورت گرفته است. به گزارش العربیه ادی‌راما، نخست‌وزیر آلبانی در بیانیه ویدئویی عنوان کرده، این کشور برای خروج دیپلمات‌ها و کارکنان سفارت ایران در این کشور مهلتی ۲۴ساعته تعیین کرده است. راما در این بیانیه‌ می‌گوید: دولت تصمیم گرفته به روابط دیپلماتیک خود با جمهوری اسلامی ایران پایان دهد. او همچنین مدعی شده این واکنش شدید کاملا با شدت و خطر حمله سایبری متناسب است که تهدیدات فلج‌کردن خدمات عمومی، پاک‌کردن سامانه‌های دیجیتال و هک سوابق دولتی، سرقت ارتباطات الکترونیکی داخلی دولت و ایجاد هرج‌و‌مرج و ناامنی را در پی داشت. از طرفی العربیه در گزارش روز چهارشنبه خود آورده که دولت آلبانی اقدام به اخراج سفیر ایران در تیرانا نیز کرده است؛ در حالی که کشورمان از سال 97 در این کشور اصلا سفیر ندارد. ادعاهایی بی‌اساس که بر اساس شواهد می‌توان ردپای بازیگرانی همچون آمریکا، انگلیس و رژیم صهیونیستی را با توجه استقبال آن‌ها از این موضوع و تحرکات رسانه‌ای و سیاسی سازمان‌یافته مشاهده کرد.
 
نقش آمریکا در قطع روابط آلبانی با ایران
منابع خبری می‌گویند، این ایالات متحده بوده است که به آلبانی القا کرده تا نتیجه بگیرد که ایران در حمله سایبری 15 ژوئیه به این کشور دست داشته است. رویترز نیز در خبری نوشت که ایالات متحده در به‌نتیجه‌رساندن تحقیقات آلبانی در حمله سایبری 15 ژوئیه کمک کرده و مدعی شده که ایران پشت پرده این حمله بی‌پروا و سهل‌انگارانه بوده است. این در حالی است که ساعتی پس از مخابره خبر قطع روابط دیپلماتیک آلبانی با ایران، کاخ سفید نیز در بیانیه‌ای خصمانه به حمایت از اتهامات ضدایرانی و واهی آلبانی پرداخت و اعلام کرد: ایالات‌متحده به‌شدت حمله سایبری ایران به آلبانی، متحد ما در ناتو را محکوم می‌کند و جمهوری اسلامی ایران با پیامدهای این اقدام مواجه خواهد شد. در این بیانیه که روی وب‌سایت کاخ سفید قرار گرفته با تکیه بر این ادعای اثبات‌نشده، آمده است که ایالات متحده به‌طور قوی حمله سایبری به آلبانی، هم‌پیمان خود در ناتو را محکوم می‌کند و به همراه نخست‌وزیر آلبانی خواستار مسئول دانسته‌شدن ایران برای این حمله بی‌سابقه است. کاخ سفید در ادامه بیانیه خود بدون ارائه هرگونه سند و شواهدی مدعی شده، ایالات متحده اطمینان یافته است که دولت جمهوری اسلامی ایران حمله سایبری ۱۵ ژوئیه علیه آلبانی را انجام داده و مسئول عملیات هک و افشای اطلاعات بعد از آن است.وزارت امورخارجه کشورمان در بیانیه‌ای با مردود‌شمردن ادعاهای پوچ مطرح‌شده از سوی دولت آلبانی علیه جمهوری اسلامی ایران، تصمیم قطع روابط سیاسی تیرانا با کشورمان براساس چنین ادعاهای بی‌پایه‌ای را اقدامی نسنجیده و فاقد دوراندیشی در روابط بین‌المللی دانست. در بیانیه وزارت امور خارجه با اشاره به مواضع اصولی جمهوری اسلامی ایران در زمینه فضای سایبری در مجامع چندجانبه و بین‌المللی در راستای تدوین ضوابط و قاعده‌مند‌کردن این حوزه، تأکید شده است: جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان یکی از کشورهای هدف حملات سایبری به زیرساخت‌های حیاتی خود، هرگونه استفاده از فضای سایبری به عنوان ابزاری برای حمله به زیرساخت‌های حیاتی سایر کشورها را مردود و محکوم می‌شمارد. در بیانیه وزارت امور خارجه با رد ادعاهای اثبات نشده علیه جمهوری اسلامی ایران، تأکید شده است: نوع اقدام و نقش‌آفرینی طرف‌های ثالث در ساخته و پرداخته‌کردن این ادعاها علیه جمهوری اسلامی ایران، نشانگر اعمال نفوذ کشورهای حامی تروریسم و فتنه‌آفرین در این زمینه است.در بیانیه وزارت امور خارجه با اشاره به تحرکات رسانه‌ای و سیاسی سازمان‌یافته بلافاصله پس از اعلام تصمیم دولت آلبانی، تأکید شده است: صدور فوری بیانیه دولت آمریکا و همچنین استقبال رسانه‌های صهیونیستی از این تصمیم، از وجود برنامه‌ای از پیش طراحی‌شده برای فضاسازی سیاسی علیه جمهوری اسلامی ایران حکایت دارد. این وزارتخانه کشورمان همچنین با اشاره به میزبانی دولت آلبانی از یک گروهک تروریستی نشان‌دار از اثرپذیری تیرانا از طرف‌های ثالث و تصمیم نابجا و نامناسب اتخاذشده از سوی دولت آلبانی ابراز تأسف شده است. پس از اعلام موضع آلبانی درخصوص حمله سایبری ادعایی علیه این کشور، انگلیس نیز بیانیه‌ای منتشر کرد و در آن مدعی شد که مرکز امنیت ملی سایبری این کشور با اطمینان قریب به یقین هکرهای مرتبط با جمهوری اسلامی را مسئول حمله سایبری گسترده به نهادهای دولتی آلبانی در ماه ژوئیه امسال می‌داند. همچنین در این بیانیه تأکید شده است که انگلیس از آلبانی و دیگر هم‌پیمانان خود در راستای افشای اقدامات غیرقابل قبول ایران حمایت می‌کند.اتهامات و ادعاهایی که سخن‌گوی وزارت امور خارجه ایران آن‌ها را مردود خوانده و به‌شدت محکوم کرد. ناصر کنعانی در این خصوص خاطرنشان  کرد: آمریکا و انگلیس که پیش از این در برابر حملات متعدد سایبری علیه زیرساخت‌های جمهوری اسلامی ایران، به‌ویژه علیه تأسیسات هسته‌ای سکوت اختیار کرده و حتی به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم از این نوع اقدامات حمایت کرده بودند، فاقد هر گونه وجاهت در وارد‌کردن این‌گونه اتهامات علیه جمهوری اسلامی ایران هستند. سخن‌گوی وزارت امور خارجه ضمن هشدار به هرگونه ماجراجویی سیاسی علیه کشورمان با این بهانه‌های مضحک و با تأکید بر آمادگی کامل کشورمان برای مقابله قاطع و فوری و پشیمان‌کننده با هرگونه دسیسه احتمالی افزود: جمهوری اسلامی ایران به عنوان کشوری که بارها مورد حملات سایبری قرار گرفته، بخش مهمی از تلاش‌های مسئولانه بین‌المللی در مقابله با تهدید حملات سایبری است.
 
چرا روابط دیپلماتیک ایران و آلبانی قطع شد؟
آلبانی که طی سال‌ها به دنبال بهانه‌ای برای قطع روابط دیپلماتیک خود با تهران می‌گشت و برای اخراج دیپلمات‌های ایرانی اقدام کرده بود، این بار نیز قصد دارد با ادعاهای بی‌اساس به اهداف دیرینه خود جامه عمل بپوشاند. در سال 1397 غلامحسین محمدنیا، سفیر ایران در این کشور با اتهام به خطر انداختن امنیت کشور اخراج شد. یک سال بعد از آن نیز وزارت خارجه آلبانی دو دیپلمات دیگر کشورمان را اخراج کرد و از آن زمان تاکنون سفارت ایران در آلبانی در سطح کاردار اداره می‌شود و از آنجایی که آلبانی در ایران سفارت ندارد، در عمل واکنش متقابل با این اقدام آلبانی غیرممکن است و ایران باید از راه‌های مقتضی دیگر به این اقدام آلبانی پاسخ دهد. کشوری که سال‌هاست به گروهک منافقین (مجاهدین خلق) که از گروه‌های تروریستی شناسنامه‌دارمحسوب می‌شود، تحت فشار شدید رژیم صهیونیست و آمریکا پناه داده و حالا مدعی این است که در ارتباط با ایران فاقد امنیت است. دولت آمریکا در سال ۲۰۱۳ آلبانی را مجاب کرد اعضای این سازمان را به عنوان پناهنده بپذیرد. پیشنهادی که آلبانی با استقبال از آن باعث وخامت بیشتر روابط با کشورمان شد. بیش از دو هزار نفر از اعضای گروهک تروریستی منافقین پس از برچیده‌شدن اردوگاه‌هایشان در عراق، به آلبانی منتقل شدند و در این کشور مستقر هستند و هر ساله نشست‌هایی را با گروهی از هواداران و با حضور برخی مقامات آمریکایی برگزار می‌کنند. حالا چرا ایران در آلبانی سفارت دارد؛ اما آلبانی در ایران سفارت ندارد. به گزارش ایسنا، جمهوری اسلامی از دهه ۷۰ و بعد از تحولات داخلی در آلبانی، سفارت ایران در این کشور را راه اندازی کرد؛ اما با توجه به اینکه آلبانی کشوری بسیار کوچک بوده و در آن زمان وضعیت بد اقتصادی را تجربه می‌کرد، موفق به راه‌اندازی سفارتش در ایران نشد. در سال ۱۳۹۵ وزیر خارجه این کشور در سفری به تهران با رئیس‌جمهور و وزیر خارجه وقت کشورمان دیدار کرد و درراستای بازگشایی سفارت آلبانی در تهران رایزنی‌هایی انجام شد و یادداشت تفاهم گفت‌وگوهای منظم سیاسی بین دو کشور نیز به امضای وزیران امور خارجه ایران و آلبانی رسید؛ اما دیری نپایید که رایزنی‌ها و تعاملات دو کشور تحت فشار شدید آمریکا و رژیم صهیونیستی به خاطر حضور مجاهدین خلق در این کشور تیره شد. فعالیت سازمان تروریستی مجاهدین خلق در تیرانا، پایتخت آلبانی سابقه طولانی دارد؛ اما انتقال مقر اصلی این سازمان بعد از پایگاه اشرف در عراق به تیرانا واکنش‌هایی را از سوی ایران در برداشت. در سال ۱۳۹۵ پس از تعطیلی قرارگاه لیبرتی، افراد سازمان مجاهدین به کشورهای اروپایی و بیشتر به آلبانی منتقل شدند. به گفته رسانه‌ها دوهزار نفر از اعضای مجاهدین در این کمپ زندگی می‌کنند. دولت آلبانی تنها دولتی بود که از میان کشورهای اروپایی، اقدام به پذیرش اعضای سازمان مجاهدین خلق در خاک خود کرد. آمریکا ۲۵ میلیون دلار به دولت آلبانی و ۲۰ میلیون دلار به کمیساریای پناهندگان سازمان ملل داد. همچنین سازمان تروریستی مجاهدین خلق در دوران نخست‌وزیری ادی راما به فعالیت خود در آلبانی افزود. راما بر خلاف انتظاراتی که برای محدود‌کردن این سازمان به کمپ تیرانا می‌رفت، دست آنان را برای فعالیت در آلبانی باز گذاشت. با وجود این اظهارات یلی زیلا، رئیس سازمان اطلاعات آلبانی بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ درباره این گروه می‌گوید اعضای این سازمان مثل گروگان در کمپ‌ها زندگی می‌کنند و سازمان با فراغ بال قوانین آلبانی را نقض می‌کند.  از طرفی از آنجایی که رهبران آلبانی متهم به فساد مالی و ارتباط با جرائم سازمان یافته هستند، پذیرش مجاهدین می‌توانست باعث شود اتحادیه اروپا بر این مسائل چشم‌پوشی کند؛ چرا که این مسئله مهم‌ترین مانع این کشور برای پیوستن به اتحادیه اروپاست.