عوارض مخدر «گل» که اغلب با علائم بلوغ اشتباه گرفته می‌شود

ماده مخدر «گل» از اوایل دهه ۱۳۹۰ وارد ایران شد و خیلی سریع در میان دانش‌آموزان دبیرستانی رواج پیدا کرد.

تاریخ انتشار: 15:07 - یکشنبه 22 تیر 1404
مدت زمان مطالعه: 2 دقیقه
عوارض مخدر «گل» که اغلب با علائم بلوغ اشتباه گرفته می‌شود

به گزارش اصفهان زیبا؛ ماده مخدر «گل» از اوایل دهه ۱۳۹۰ وارد ایران شد و خیلی سریع در میان دانش‌آموزان دبیرستانی رواج پیدا کرد. با قدم زدن در پارک‌ها یا حضور در محافل نوجوانان، می‌توان بوی متفاوتی از سیگار را حس کرد که نشان‌دهنده مصرف این ماده است.

«گل» چیست؟ آشنایی با خانواده ماریجوانا

این ماده مخدر بخشی از خانواده ماریجوانا محسوب می‌شود و در نقاط مختلف جهان با نام‌هایی چون گراس (Grass)، وید (Weed) و کانابیس (Cannabis) شناخته می‌شود. در ایران نیز «گل» نام رایج آن است.
مواد مختلفی از گیاه شاهدانه استخراج می‌شوند که هر کدام غلظت متفاوتی از ماده روان‌گردان THC دارند و بنابراین اثرات متنوعی ایجاد می‌کنند. برای مثال، گل از سرشاخه‌های گل‌دار گیاه گرفته می‌شود و THC آن بیشتر از برگ خشک‌شده گیاه است، در حالی که حشیش ماده‌ای غلیظ‌تر است که از صمغ گیاه شاهدانه به دست می‌آید.

دلایل محبوبیت «گل» در میان نوجوانان

نوجوانان به دلایل مختلفی جذب مصرف «گل» می‌شوند، از جمله:

  • دسترسی آسان به دلیل تولید و عرضه گسترده

  • قیمت پایین نسبت به دیگر مواد مخدر

  • کنجکاوی طبیعی در این سنین

  • فشار همسالان و تمایل به پذیرش گروه

  • ایجاد حس شادی و سرخوشی موقت

  • تبلیغات نادرست که اعتیادآور نبودن را ترویج می‌کنند
    بر اساس آمار، بیش از نیمی از مصرف‌کنندگان «گل» در ایران بین ۱۵ تا ۲۹ سال سن دارند.

عوارض کوتاه‌مدت جسمی و روانی مصرف «گل»

پس از مصرف این ماده، علائمی مانند افزایش ضربان قلب که تا سه ساعت ادامه دارد، خشکی دهان و قرمز شدن چشم‌ها ظاهر می‌شود. همچنین اختلال در تعادل و هماهنگی حرکتی، تغییر اشتها، سرگیجه و تهوع از دیگر عوارض فیزیکی هستند.
از نظر روانی، مصرف «گل» می‌تواند منجر به خنده‌های بی‌دلیل، توهم، اضطراب، هذیان‌گویی، وحشت‌زدگی و کاهش تمرکز شود.

عوارض بلندمدت جسمی و روانی

مصرف طولانی‌مدت «گل» ممکن است بیماری‌های ریوی مانند برونشیت و افزایش چشمگیر خطر سرطان ریه را به دنبال داشته باشد. ضعف سیستم ایمنی بدن، افزایش احتمال سکته مغزی و مشکلات قلبی نیز از دیگر عوارض آن است.
از نظر روانی، کاهش بهره هوشی، افسردگی، اضطراب مزمن، پرخاشگری، افزایش احتمال اسکیزوفرنی و اختلالات خواب از جمله مشکلاتی هستند که مصرف‌کنندگان با آن مواجه می‌شوند.

وابستگی روانی و اعتیاد

این باور که «گل» اعتیادآور نیست، اشتباه است. ماده مخدر «گل» باعث وابستگی روانی می‌شود و حتی مصرف کوتاه‌مدت می‌تواند فرد را به مصرف مکرر وادار کند. علائم ترک شامل بی‌خوابی، اضطراب و افسردگی است.

خطرات مصرف در سنین پایین

مغز انسان تا ۲۵ سالگی در حال رشد است و مصرف «گل» در این دوران می‌تواند آسیب‌های جدی و دائمی وارد کند. حتی یک بار مصرف می‌تواند اضطراب شدیدی ایجاد کند، اما مصرف مداوم در مدت یک سال باعث بروز علائم روانی شدید می‌شود.

علائم هشداردهنده در نوجوانان

بسیاری از والدین، علائمی مانند اضطراب، افسردگی، بی‌حوصلگی، انزوا، پرخاشگری و کاهش انگیزه را به بلوغ نسبت می‌دهند، در حالی که ممکن است نشانه‌های مصرف «گل» باشد. این مسئله باعث تأخیر در مداخله و درمان می‌شود.

دشواری‌ها و پیچیدگی‌های درمان

بسیاری از عوارض ناشی از مصرف طولانی‌مدت «گل» قابل برگشت نیستند و درمان آنها دشوار و طولانی است. برخی نوجوانان روزانه تا ۳۰ نخ «گل» مصرف می‌کنند و درمان آنها ممکن است سال‌ها طول بکشد و گاهی نتیجه‌بخش نباشد.