فرنگیس جعفری، ملی‌پوش اصفهانی از مشکلات نبود زمین اختصاصی می‌گوید

زمان‌های سوخته زمین فوتبال برای بیس‌بال

با اینکه بیس‌بال مردان در ایران از قدمت بالایی برخوردار است، بیس‌بال بانوان رشته نوپایی محسوب می‌شود و از عمر این رشته چندان سپری نمی‌شود.

تاریخ انتشار: 12:04 - دوشنبه 23 تیر 1404
مدت زمان مطالعه: 3 دقیقه
زمان‌های سوخته زمین فوتبال برای بیس‌بال

به گزارش اصفهان زیبا؛ با اینکه بیس‌بال مردان در ایران از قدمت بالایی برخوردار است، بیس‌بال بانوان رشته نوپایی محسوب می‌شود و از عمر این رشته چندان سپری نمی‌شود، این در حالی است که هم‌زمان با بیس‌بال مردان، بانوان در رشته سافت‌بال فعالیت داشتند و المپیکی شدن این رشته متولیان را برآن داشت که بیس‌بال بانوان را هم فعال کنند و در فاصله کمتر از سه سال از فعالیت، بانوان ایرانی حضور در مسابقات قهرمانی آسیا را تجربه کردند.

فرنگیس جعفری، یکی از پنج نماینده بیس‌بال اصفهان در این رویداد بود که با او درباره این رویداد و تجربه بین‌المللی این رشته به گفت‌وگو نشستیم.

از شروع فعالیت بیس‌بال بانوان در ایران بگویید.

از حدود دو سال و نیم پیش بیس‌بال بانوان در ایران راه‌اندازی شد، اولین دوره مسابقات کشوری سال گذشته به انجام رسید و تیم اصفهان توانست نایب‌قهرمان این رقابت‌ها شود.

اولین تجربه بین‌المللی را چه‌طور ارزیابی می‌کنید؟

اسفند 1403 اولین اردوی تیم ملی بیس‌بال بانوان تشکیل شد و اعضای تیم ملی بعد از اردوی تدارکاتی که در فروردین برگزار شد، انتخاب شدند.

سوم تا دهم اردیبهشت مسابقات انتخابی آسیا با حضور هشت تیم مالزی، کامبوج، سریلانکا، پاکستان، اندونزی، هندوستان، تایلند و تیم ایران به میزبانی بانکوک انجام گرفت. سطح مسابقات بسیار بالا بود و اردوی تدارکاتی نیز در سطح قابل قبولی و بسیار خوبی برگزار شد.

تیم ملی بیس‌بال بانوان برای اولین بار به یک رویداد بین المللی اعزام می‌شد و اولین اعزام دشواری‌های خود را دارد و این اتفاق به همت با تلاش انجمن بیس‌بال و سافت بال رخ داد.

با تجربه‌ای که از مصاف با تیم‌های آسیایی به دست آوردید، برای مدعی شدن در قاره کهن چه پیش‌شرط‌هایی نیاز است؟

باید برنامه‌ریزی‌های بهتری برای بیس‌بال بانوان داشته باشیم، این رشته برای کسب تجربه نیاز به بازی‌های تدارکاتی بیشتری دارد. بانوان ایرانی از پتانسیل بسیار بالایی در این رشته برخوردار هستند، اما نیاز به سرمایه گذاری بیشتری است.

برای افرادی که نام این رشته را کمتر شنیده‌اند، تعریفی از بیس‌بال داشته باشید.

زمین بیس‌بال یک فضای باز به شکل الماس هست که از دو منطقه اصلی این فیلد و اوت فیلد تشکیل شده، بیس‌بال یک ورزش تیمی است که دو تیم نه نفر در دفاع و حمله بازی می‌کنند، توپ توسط بازیکنی به نام پیچر برای بازیکن حریف که بتر نام دارد انداخته می‌شود تا با بت به توپ ضربه بزند و بازی را آغاز کند.

بازیکنی که با بت به توپ ضربه می‌زند، به ترتیب باید چهار بیس در چهارگوشه قسمت این فیلد را بدود، قبل از اینکه توپ به آن بیس‌ها برسد.

زمانی که این بازیکن بتواند چهار بیس را رد کرده و به محلی که بازی را آغاز کرده برسد، یک امتیاز برای تیمش می‌گیرد. زمانی که تیم دفاع کننده سه اوت بگیرد جای تیم دفاع و حمله در بازی عوض می‌شود. در بازی بیس‌بال هیچ‌وقت مساوی نداریم و یکی از تیم‌ها برنده می‌شود.

برای توسعه بیس‌بال با چه محدودیت‌هایی مواجه هستیم؟

متأسفانه، با اینکه رشته بیس‌بال و سافت بال هر دو المپیکی هستند اما تجهیزات این دو رشته وارداتی و گران‌قیمت است. این رشته نیاز به توپ بست، گارد، دستکش و بسیاری وسایل دیگر دارد.

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات این رشته نبود زمین اختصاصی و فضای مناسب برای تمرینات است؛ با اینکه سال 96 قرار بود زمین اختصاصی بیسبال در ورزشگاه نقش‌جهان افتتاح شود، هیچ اقدامی صورت نگرفت و ما همچنان مجبوریم که در زمان‌های سوخته چمن فوتبال که در واقع بدترین موقع ا ز روز است، از چمن‌ها استفاده کنیم.

اصلاً چه‌طور شد جذب این رشته شدید؟

از سال هشتاد و هفت از طریق استعدادیابی که در مدارس تربیت‌بدنی صورت گرفت با پروژه سافت‌بال و بیسبال آشنا شدم، این رشته هیجان بسیار بالایی دارد، خدا را شکر با تلاش‌های جناب صدری و خانم زنگنه وضعیت تیم اصفهان روزبه‌روز بهتر شده و تیم در حال پیشرفت است.

مشکلات اصلی ما در این رشته تجهیزات و اسپانسر است که وجود آن می‌تواند شرایط این رشته را بهتر کند، تیم اصفهان سابقه نایب‌قهرمانی در کشور را دارد و یازده بازیکن این به اردوی تیم ملی دعوت شده‌اند که پنج بازیکن به مسابقات آسیایی اعزام شدند و درخواست برای یک فضای تمرینی مناسب، خواسته بزرگی نیست.