اجلاس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد، در کنار بار دیپلماتیک آن، به یکی از پیچیدهترین مقاطع روابط ایران و آمریکا تبدیل شد. هیئت ایرانی به ریاست مسعود پزشکیان و همراهی وزیر امور خارجه، عباس عراقچی، در حالی راهی نیویورک شد که پیش از آن، از طریق میانجی قطری، پیشنهاد «طرح هفتروزه» شامل توقف درگیریها در تمام جبههها و بازگشایی تنگه هرمز را به واشنگتن منتقل کرده بود. اما آنچه در نیویورک رخ داد، بیش از آنکه گشایشی دیپلماتیک باشد، تصویرگر عمق شکاف میان دو طرف بود.
تفاوت رویکرد ایالات متحده به برقراری آتشبس (در بستر جنگ ایران و عراق) در سال ۱۳۶۷ با مواضع امروز این کشور در قبال بحرانهای منطقهای، بیش از آنکه حاصل تغییر در اصول بنیادین سیاست خارجی واشنگتن باشد، نتیجه تغییر در محاسبات راهبردی و تعریف «نظم مطلوب» در منطقه است.
در روزهای اخیر، همراهی بیسابقه کشور و دولت عراق در مراسم تشییع رهبری ایران در نجف و کربلا، علیرغم همه اختلافات پرسشهایی را برانگیخته است.