بازار سنتی کاشان یکی از جاذبههای دیدنی کاشان به حساب میآید. در این بازار بیش از ۴۰ اثر تاریخی ازجمله چند تیمچه (بازارچه)، بازار میانچال، آبانبار، مسجد و مدرسه، امامزاده، کاروانسرا و حمام وجود دارد. بازار کاشان از جاذبههای بسیار مهم کشور محسوب میشود؛ از همین رو، در تاریخ هشت شهریور ۱۳۵۵ با شماره ۱۲۸۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
در انتهای خیابان علوی کاشان در طرفین خیابان، دو دیوار بلند کاهگلی به چشم می خورد که از بقایای حصار معروف عهد سلجوقی است. گفته شده است كه قلعه جلالی که دژی تسخیرناپذیر بوده در اواسط قرن پنجم هجری قمری به همت یکی از رجال نامدار در دولت سلجوقیان به نام خواجه مجدالدین ابوالقاسم کاشانی ساخته شده است. این قلعه بارها جان مردم کاشان را از دست مهاجمین و اشرار نجات داده است. اين حصار و بارو تا اواسط دوران قاجار پابرجا بوده و محدوده اي كه امروز به عنوان بافت تاريخي كاشان از آن نام برده مي شود را پوشش مي داده است.
میدان قاضی اسدالله یکی از میدانهای زیبای شهر کاشان است که در بافت تاریخی این شهر قرار دارد. در مرکز میدان مقبره امامزاده میرشمسالدین واقع شده است. سنگي روي مزار نصب شده كه روي سنگ تاريخ آن به 859 هـ.ق حجاري شده و طرفين آن آيتالكرسي نوشته شده است. در كنار اين امامزاده، مزار مرحوم قاضي اسدالله قرار دارد كه ميدان فوق نيز بر اساس آن نامگذاري شده است.
مقبره امامزاده سلطان امیراحمد(ع) کاشان در محلهای به همین نام در خیابان علوی و در مجاورت خانههای تاریخی طباطبایی و بروجردی و عباسیان قرار دارد. قدمت این بنای تاریخی مربوط به قبل از دوره صفوی است. گنبد آن مخروطیشکل دوازدهترکی با کاشی معرق دوره صفویه که طبق کتیبه کاشی دورگنبد مربوط به سال 941 هجری قمری است. کاشیکاری گلدستهها و ایوان متعلق به دوره قاجار است. این امامزاده در تاریخ ۲۰ خرداد ۱۳۲۱ با شماره ثبت ۳۵۲ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده طاهر و منصور(ع) در کاشان قرار دارد. اهالی کاشان باور دارند که نسبت این دو تن به امام موسی کاظم میرسد و از فرزندان او هستند؛ اما این باور در هیچ یک از اسناد و متون تاریخی درج نشده است. همین طور در جایی اشاره به سفر فرزندان امام موسی کاظم به کاشان نشده است. بقعه طاهر و منصور در تکیه سرپوشیدهای ساخته شده است که دارای گنبد و گلدسته فیروزهای و ضریح چوبی مشبک است. بر روی درب امامزاده نام دوازده امام و تاریخ پایان ساخت بنا که سال 934 هجری قمری است کندهکاری شده است.
مسجد جامع فلاورجان مربوط به دوره قاجار است و در فلاورجان، خیابان امام خمینی قرار دارد. این اثر در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۸۵ با شماره ثبت ۱۷۴۸۶ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع «اشترجان» در ۳۶ کیلومتری جنوب غربی اصفهان در منطقه فلاورجان قرار دارد. به استناد کتیبههای تاریخی، این مسجد در سال ۷۱۵ به دستور خواجه فخرالدین محمدبن محمود بن علی اشترجانی ساخته شده است. مسجد جامع اشترجان یکی از نمونههای نفیس معماری ایلخانی از اواخر سلطنت محمد خدابنده (اولجایتو) به شمار میآید. منارههای این مسجد، مانند منارجنبان اصفهان متحرک است. وسعت مسجد جامع اشترجان ۱۵۰۰ متر مربع (۳۰×۵۰ متر) است.
گارماسه منطقهای در فلاورجان استان اصفهان است. این منطقه از مناطق ساحلی زاینده رود است که در سال های قبل زیبایی بیشهزارهای اطراف آن و حاشیه زاینده رود افزایش مسافران و گردشگران استان اصفهان به این منطقه را در پی داشته است. گار به معنی جا و مکان است و ماسه هم به معنی شن و ماسه و چون ساحل رودخانه زاینده رود در قدیم در این محل دارای شن و ماسه فراوان بوده به این نام خوانده میشود. طبق سرشماری سال ۱۴۰۰ جمعیت گارماسه ۱۵ هزار نفر بوده است.
گلزار شهدای فلاورجان در کمربندی جنوبی این شهر، در خیابان بقیع، خیابان شهدای گمنام، بین منتظری و شریعتی قرار دارد. آرامگاه عالم ربانی، آیتالله صفرعلی شریعت فلاورجانی نیز در جوار این گلزار واقع است.
روستای حسینآباد از توابع دهستان ابریشم است و در بخش مرکزی شهرستان فلاورجان استان اصفهان قرار دارد. بر اساس سرشماری رسمی سال 1385 جمعیت آن ۱۸۹۲نفر است. حسینآباد با روستاهای کرسگان و جولرستان و موسیان همسایه است.
روستای جولرستان در دو کیلومتری شهر اصفهان و پنج کیلومتری شهرستان فلاورجان در حاشیه اتوبان ذوبآهن قراردارد. جولرستان با روستاهای کرسگان و حسینآباد و موسیان همسایه است. این روستا سالهای قدیم مکان گلابگیری بوده و به گلاور معروف بوده و در ثبت کتابی، گلارستان نوشته اند و با نفوذ زبان عربی به ایران، حرف گ جای خود را به ج داد و جلارستان و جولرستان نامیده شد.
پل تاریخی فلاورجان تنها پل دوقوسی ساختهشده بر روی رودخانه زایندهرود است که در شهر فلاورجان قرار دارد. نام قدیمی این شهر «ورگان» است که نام قدیمی «پل ورگان» نیز از نام شهر گرفته شده. این پل تنها پل یادگار دوران صفویه است که بر خلاف پلهایی مانند سیوسهپل و خواجو به جای اینکه راه مستقیم را در پیش گیرد، دارای قوس و پبیچوخم است. پل فلاورجان طولی نزدیک به 150 متر دارد و دارای 18 دهانه بزرگ و کوچک است. گفته میشود کتیبه مرمرینی بر روی دیوارههای این پل قرار داشته و قدمت آن را به بیش از 400 سال پیش میرساند.