دریاچه سد افوس در جنوب غربی شهرستان افوس قرار دارد. طول دریاچه در حدود ۳۰۰ متر و عرض آن ۲۰۰ متر است و در ارتفاع ۲۵۵۰ متری از سطح آبهای آزاد قرار دارد. به دلیل طبیعت پربارش این شهرستان و وجود چشمهها و رودخانه سدی در نزدیکی آن احداث شده که دریاچه ای را به وجود آورده. این دریاچه یکی از جاذبه های شهرستان به حساب میآید. اما متأسفانه در سالهای اخیر به دلیل خشکسالی دریاچه از بین رفته و مناظر طبیعی اطراف آن نیز تحت تأثیر آن قرار گرفته است.
روستای آغچه از توابع شهرستان بوئین و میاندشت و در فاصله حدود 170 کیلومتری از مرکز استان قرار دارد. در این روستا به دلیل دارا بودن چشمهها و رودخانههای پرآب و فراوان، سدی ساخته شده که دریاچهای را به وجود آورده با نام دریاچه سد آغچه. این سد و دریاچه یکی از منظر طبیعی و جاذبه های دیدنی این شهرستان به شمار میرود.
روستای نوغان در شهرستان بوئین و میاندشت از توابع استان اصفهان قرار دارد. این روستا مرکز بخش کرچمبو است و مردم این دیار به زبان ترکی و لری حرف میزنند. در روستای نوغان پلی وجود دارد که از جاذبه های دیدنی شهرستان محسوب می شود و به نام پل نوغان معروف است. همچنین آبشاری با همین نام در این روستا وجود دارد که منظره ای زیبا را برای گردشگری فراهم آورده است.
پارک جنگلی بوئین و میاندشت یکی از جاذبههای طبیعی این شهر است. در فصل بهار و تابستان میتوان از خنکای این پارک زیبا لذت برد. متأسفانه پارک جنگلی میاندشت به دلیل عدم مدیریت و همچنین عدم آبیاری و کوددهی مناسب وضعیت خوبی ندارد و آبیاری این پارک که به صورت قطره ای بوده به طور کلی قطع شده است.
آستان امامزادگان احمد و ابراهیم (علیهماالسلام) در شهرستان بوئین و میاندشت استان اصفهان قرار دارد. این آرامگاه در فاصله حدود ۲۵ کیلومتری غرب شهرستان فریدن و حدود ۱۵۰ کیلومتری مرکز استان اصفهان واقع شده. آدرس محلی آن در بوئین و میاندشت، بلوار امام حسین، بین مقداد و ابوذر است. بنای اولیه امامزاده با مصالح سنتی مانند خشت و گل و دارای یک گنبد آجری دوازدهضلعی و مربوط به 250 سال پیش بوده است. در سال ۱۳۷۰، بنا با نظارت هیئت امنا و همکاری خیران و اداره اوقاف شهرستان فریدن تخریب و بازسازی شد تا بنای جدید جایگزین شود. بنای فعلی بقعه دارای گنبدی دو جداره به ارتفاع حدود ۱۱ متر است که با آهن و آجر ساخته شده است. طبق اعتقادات محلی، نسب این امامزادگان به امام موسی بن جعفر (علیهالسلام) میرسد.
موزه مردمشناسي گز بخشي از خانه اعياني برومند است که در دوره قاجار ساخته شده. این خانه در حال حاضرمحل بنياد فرهنگي و فرهنگسراي برومند است که با سرمايه مادي و معنوي جناب آقای مجید فروتن تأسیس و در تاريخ 83/7/28 رسماً افتتاح شد. اين موزه از لحاظ تنوع اشيا بسيار غني است که همه آن ها معرف فرهنگ بومی منطقه هستند. اين اشيا شامل پوشاك، لوازم كشت و زرع، توزين، نجاري، حمام، انواع دعا و نظرقرباني، ادوات ريسندگي، طبق و خنچه عروس، ظروف مختلف مربوط به ادوار گوناگون، كتب خطي و چاپي و چند نمونه قباله و سياهه، مجموعه اي از عكس هاي قديمي و عكس هايي از مناظر طبيعي و مردم شناسي منطقه، نمونههايي از بافت گياهي و محصولات آن، تزيينات در، چرخ سفالگري، دستگاه كرباسبافي و دار قالي و… است. موزه مردمشناسی گز در نبش خیابان سپاه و نزدیک به بزرگراه قرار گرفته است.
مسجد جامع گز یکی از قدیمیترین آثار آجری شهرستان برخوار شناخته میشود. این مسجد نمونهای از هنر و معماری اسلامی در دورههای آل بویه و سلجوقی به شمار می رود. بنای این مسجد بر روی بقایای یک آتشکده از دوره ساسانی ساخته شده و همواره به عنوان مکان عبادی مهم در منطقه محسوب میشود. مسجد بزرگ گز مربوط به دوره سلجوقیان است و در مرکز شهر گز قرار دارد. این اثر در تاریخ ۲۰ بهمن ۱۳۱۸ با شماره ۳۲۴ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد و مناره شهر سین در شهرستان برخوار، روستای سین قرار دارد. این مسجد و مناره مربوط به سده ۶ ه.ق است. این اثر در تاریخ ۱۲ اسفند ۱۳۱۵ با شماره ۲۸۱ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مسجد سین بعد از ساخت مناره آن احداث شده که در مقایسه این بنا با بنای مسجد گز بیشتر اختصاصات دوره سلجوقی را در خود حفظ کرده است.
یکی از آثار برجسته معماری دوران شاه عباس اول، بنیانگذار سلسله صفوی کاروانسرای گز بوده است. این بنای صفوی در شهرستان برخوار و میمه، شهر گز، شمال شهر اصفهان قرار دارد. این اثر در تاریخ ۱۱ آذر ۱۳۳۰ با شماره ۳۷۹ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا در ابتدای بلوار شهدا و روبروی پارک در شهر گز قرار دارد.
خانه برومند در دوره قاجار ساخته شده و در گز، کوی محله نو، خیابان سپاه قرار دارد. این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شماره ۵۴۴۵ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این ساختمان در صدوپنجاه سال پیش توسط مرحوم حاج محمدعلیخان، بزرگ خاندان برومند ساخته شده و آن را به مرحوم استاد حیدرعلیخان برومند برادرزاده خود صلح کرده است؛ استاد هم در زمان حیات ششدانگ این خانه را به نوه خود امیرهمایون برومند صلح کرده است. او هم آن را به نوه خود دکتر اميرهمايون برومند، استاد اقتصاد دانشگاه پاریس واگذار کردند. اميرهمايون برومند هم سه دانگ اين خانه را به يك مجموعه فرهنگىآموزشى تبدیل کرد.
ابوالفقرا ملامحمد تقی دایی و جد مادری علامه گزی، از شاعران و عالمان برجسته گزی است که در ضلع جنوب غربی بیرون از امامزاده شاه نعمتالله (ع) بقعهای جداگانه دارند. مقبره او هم اکنون در خیابان درویش عباس گزی قرار دارد. در این بقعه، علاوه بر مرحومین سید محمد حسن و سید محمد حسین مقدس جزی و سید علاءالدین و سید نورالدین و تعدادی از اولاد و احفاد بستگان سلسله جلیله سادات مزبور که از اولاد امامزاده نیز هستند و نیز از بزرگان گز مدفون هستند که مقابر آنها در اثر گذشت قرن ها جابهجا شده و یا آثار آنها از بین رفته است. آخوندملامحمدباقرگزی (متقی) از علما و شعرای دوره قاجاریه بوده که به ابوالفقرا تخلص داشته است. او از معاصران مرحوم حاج سید محمدباقر حجتالاسلام و حاجى كلباسى و مقبول القول آن دو، بنیانگذار انجمن ادبى معروف به انجمن ادبى ابوالفقرا در اصفهان بوده كه از جمع كثیرى از رجال و ادیبان نیمه دوم سده سیزدهم هجرى تشكیل می شده است. او در قبرستان قدیم گز به خاک سپرده شد.
حسینیه کوی سنگ در نائین، مرکز محله سنگ نو قرار دارد. این حسینیه مربوط به دوره قاجار است و در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ۵۴۴۰ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این حسینیه باستانی در سال ۱۳۸۸ه.ش با فرش ماشینی یکپارچه ۸ضلعی با قطر ۱۳ مترمربع مفروش شد. طرح آن با الهام از نقوش سنتی و تزئینات داخلی گنبد توسط گروه تخصصی فرش اسلیمی طراحی، سپس تولید و نصب شد.