43 درصد از کارمندانی که در مطالعه شرکت داشتند، گفتند «همیشه» یا «اغلب اوقات» پس از کار فرسودهاند و 78 درصد هم گفتند استرس بر عملکرد کاریشان تأثیر منفی میگذارد.
این روزها استرس به بخشی جدائیناپذیر از زندگی بسیاری از ما بدل شده است. درگیریهای خانوادگی، مشغلههای کاری، همهگیری کرونا و معضلات اقتصادی، همه اینها را که کنار هم بگذارید به این نتیجه میرسید که شاید در شرایط فعلی مضطرب بودن اجتنابناپذیر باشد؛ اما راهحل چیست؟ آیا باید دست روی دست بگذاریم و شاهد عذاب کشیدن خود و شریک زندگیمان باشیم؟ چطور میتوانیم هم سطح سلامت خودمان را بالا ببریم و هم از عزیزانمان در برابر این تنشها و نگرانیهای هرروزه محافظت کنیم؟
حدود دو هفته پیش، شیده لالمی، خبرنگار خبره و شناختهشده حوزه اجتماعی بر اثر گاز گرفتگی فوت کرد و با مرگ خودخواستهاش بسیاری از خبرنگاران و همکارانی را که با او در تعامل و در این حوزه فعالیت کرده بودند، در بهت و شگفتی فرو برد؛ چرا که از نظر همه آنها لالمی، خبرنگاری پرانرژی و خستگی ناپذیر بود که با عشق و علاقه وافر به حرفهاش فعالیت میکرد. پس از این مرگ خودخواسته برخی حوزه کاری و سر وکارداشتن او با واقعیتهای تلخ اجتماعی را در مرگش دخیل دانستند و عنوان کردند شاید یکی از دلایلی که او را به این کار واداشته 20 سال فعالیت خبرنگاری در حوزه اجتماعی بوده است؛ موضوعی که البته صحتوسقم آن تأیید نشده است و نمیتوان بهطور قطع آن را علت مرگ خودخواسته او دانست؛