«مدیر یکی از مدارس دولتی در مراسلهای به اداره ما مینویسد، «تهدید» به معنای ترساندن را «تحدید» به معنای حد قراردادن انشا میکند و از همه مضحکتر انشای خیلی بد اوست که یکی از عبارات مراسلهاش چنین است: اما راجع به بی قولی بنده، زیارت این کلمه در نهاد من تشعشع (!) غریبی نمود. ناظم یکی از مدارس اصفهان هم در مراسلهای که به عنوان یکی از دوستان خود ارسال داشته است «واضح» را «واظح» و «ارائه» را «اراء» مینویسد!»