چرا تشریفات پرزرق و برق کاخ سفید لزوما نشانه پایان تقابل چین و آمریکا نیست؟

دگرگونی موازنه چین و آمریکا از دهه نود تا امروز

سفر اخیر شی جین‌پینگ به ایالات متحده و استقبال کم‌سابقه دونالد ترامپ از وی در پایگاه مشترک اندروز و کاخ سفید، بار دیگر امواج گسترده‌ای از گمانه‌زنی‌ها و ابهام‌های راهبردی را در میان افکار عمومی و محافل رسانه‌ای برانگیخت. در این میان، بخش عمده‌ای از جریان رسانه‌ای مسلط در ایران با اتکا به قرائت‌های سطحی و تحت‌تأثیر رویکردهای غرب‌گرایانه، این رویداد را به‌منزله پایان رقابت بنیادین دو قطب قدرت و دگرگونی در پیوندهای تهران و پکن ارزیابی کردند. با این حال، کالبدشکافی لایه‌های زیرین اقتصاد سیاسی، گلوگاه‌های ژئوتکنولوژیک، دکترین نظامی مهار و پیشینه مناسبات دو ابرقدرت نشان می‌دهد که پروتکل‌های پرزرق‌وبرق واشینگتن نه نشانه‌ای از تنش‌زدایی پایدار، بلکه بازتابی از اضطرار ژئواکونومیک آمریکا در مواجهه با تنگناهای تسلیحاتی و تکنولوژیک چین است.