چشمان آدمی تشنه است و تنها چیزی که آنها را سیراب میکند، تماشای نور مطلق است؛ نوری که گاه در ضمیر انسان یافت میشود و گاه در گوشهای از جهان، که محضر دوستان خدا بوده است.