پس از قدرتگیری طالبان در افغانستان، این کشور با حجم عظیمی از بحرانهای اقتصادی (معیشتی)، سیاسی، اجتماعی و ناامنی شدید مواجه شد؛ فضایی برآمده از فقدان توازن و تقسیم قدرت که به گفته کارشناسان، تنها با تشکیل یک دولت فراگیر و حضور و مشارکت مؤثر و پایدار همه گروههای قومی و مذهبی افغانستان و البته بدون مداخله بازیگران خارجی برطرف خواهد شد. در این میان، کشورهای همسایه افغانستان با برگزاری اجلاسهای منطقهای در تلاش برای کشف راهحلهایی منطقی بهمنظور ایجاد صلح و آرامش در افغانستان برآمدهاند.
یکشنبه هفته گذشته با اشغال کابل به دست نیروهای طالبان، دولت مرکزی افغانستان سقوط کرد و محمد اشرف غنی، رئیسجمهوری این کشور با خروج از افغانستان به 7 سال ریاستجمهوری خود خاتمه داد. خروجی که به قول او با هدف جلوگیری از خونریزی بیشتر در کشورش انجام شد و به گفته بسیاری از مقامات افغانستان نوعی وطنفروشی و مستحق مجازات است. کارشناسان اما نحوه اداره دولت توسط غنی طی این سالها، وابستگی او به غرب و نداشتن سرمایه اجتماعی را از جمله عوامل قدرتگیری طالبان میدانند. حالا قدرت در افغانستان بار دیگر و پس از گذشت 20 سال به دست طالبان افتاده است و سران این گروه در شرف برنامهریزی برای تشکیل یک حکومت جدید در قالب امارت اسلامی هستند.