انتقال آب از خلیج فارس به صنایع بزرگ به معنای جاری شدن آب در زایندهرود نیست.
نخستین بار طرح انتقال آب از خلیج فارس به اصفهان در دولت دهم مطرح شد، اما به دلیل نزدیک شدن به پایان عمر دولت، این طرح بهصورت جدی پیگیری نشد. در دولت یازدهم نیز این طرح مورد استقبال قرار نگرفت و شاید یکی از دلایل آن، آگاهی مدیریت ارشد استان از ناکارآمدی این طرح در حل بحران آب حوضه زایندهرود بود.
صنایعی که مصرف آب زیاد دارند، نباید در مناطقی که مشکل آب دارند، احداث شوند. نماینده مردم نجفآباد و تیرانوکرون در مجلس شورای اسلامی با بیان این مطلب گفت: با توجه به خشکسالیها وکمبود آب، نباید صنایعی که مصرف آب زیاد دارند در مناطقی که مشکل و بحران آبی دارند، احداث شوند. ابوالفضل ابو ترابی ادامه داد: صنایع بزرگ، بهخصوص صنایع فولاد، پتروشیمی و پالایشگاهها، بهخاطر مصرف زیاد آب باید درکنار دریاها احداث شوند. او ضمن انتقاد از توسعه فاز دوم شرکت فولادمبارکه اعلام داشت: این سیاست غلط است که کارخانهها و صنایع پرمصرف آب را در مناطق کویری خشک وکمآب و دور از معدن احداث میکنند؛ چراکه اولا، باعث بحران آب در این مناطق میشود؛ دوما، مواد اولیه این کارخانهها و صنایع را از فاصله دور باید آورد و در نهایت برای صادرات باید تولیدات آنها را مجدد با هزینه بسیار بالا تا بنادر حمل کرد و این خیانت به سرمایههای کشور است.
«خط انتقال امید»؛ گزارهای است که حسن روحانی، رئیس دولت دوازدهم پس از افتتاح طرح ملی انتقال آب از خلیجفارس به فلات مرکزی و شرق کشور به کار برد. بنا به گفته رسانهها طرح ملی انتقال آب خلیجفارس به فلات مرکزی و شرق کشور از جمله طرحهایی است که فاز اول آن به صنایع جنوب شرق کشور عملیاتی شده و براساس آن قرار است آبرسانی به 17 استانی که سالانه 60 میلیارد مترمکعب آب مصرف میکنند و البته حدود دو میلیارد مترمکعب آن در بخش صنایع صرف میشود، انجام شود؛ صنعتی که به گفته رضا اردکانیان، وزیر نیرو در آینده با کمبود 950 میلیون مترمکعب آب روبهرو خواهد شد.