روزی، شاهعباس به بازار و دیدار «ملاعبدالله» در مدرسه ملاعبدالله رفت. در کمال تعجب مدرسه را خالی از طلبه دید.
«صارمالدوله» فرزند «ظلالسلطان»، به حساب اینکه نوه ناصرالدینشاه و از نوادگان صفویه است، خود را وارث صفویه دانست و بر میدان نقشجهان که متعلق به دودمان صفویاش میدانست، ادعای مالکیت کرد.
«ژان باپتیست تاورنیه» از جهانگردانی است که در ابتدای پادشاهی شاه سلیمانصفوی در اصفهان بودهاست.
میدان نقشجهان با ابعاد وسیعش، بهترین مکان برای بازی چوگان بوده است. در این بازی، دو تیم ششنفره سوار بر اسب، با چوبهای بلند و سرکجی که در اختیار داشتند، میبایست گوی مسابقه را از چنگ یکدیگر ربوده و وارد دروازه حریف کنند.
خبر آمدن سیل به گوش مردم رسیده بود. همه برای تماشا و سیر و سیاحت بهسوی زایندهرود هجوم آورده بودند. ازدحام عجیبی در سرتاسر مسیر زایندهرود دیده میشد.
کلیدواژهای که این روزها نام هند را به صدر اخبار آورده، برگزاری یک مراسم مذهبی در کنار رودخانههای مقدس است. میگویند جمعیت هند حدود یکونیم میلیارد است و حدود 400 میلیون نفر در این مراسم شرکت میکنند!
«گردشگری هند» در میان اخبار این روزها چه جایگاهی دارد و تازهترین خبرها در این زمینه چیست؟ برای پاسخ به این پرسش، جستوجویی انجام دادم و به یک تیتر خیلی جذاب رسیدم …
حسن ختام سفر سفیر هند به اصفهان، دیدار صمیمانه با خبرنگاران در هتل عباسی بود؛ جایی که دو ساعت تمام به فارسی و انگلیسی درباره اصفهان، هند، تاریخ، ایرانشناسی، خورشت ماست، تختجمشید، زبان فارسی، نسخ خطی، میرفندرسکی و هزارویک موضوع دیگر گفتیم و شنیدیم.
تکیه بابارکن الدین قدیمی ترین بنای تاریخ دار تخت فولاد است که به واسطه ارادت شیخ بهایی به بابارکن الدین بیضاوی، بیش از پیش در اصفهان قرب و منزلت یافته است تا آنجا که اصفهانی ها پل خواجو را به خاطر نزدیکی اش به مزار او، پل بابارکن الدین می نامیدند.
بازارهای بزرگ شهرهای ایران، دارای ورودی هایی هستند که بزرگترین سرای این بازارها را قیصریه مینامیدهاند.
تاریخ ایران باستان را که نگاه میکنیم، پر است از جشنهای کوچک و بزرگی که در فصول مختلف سال برگزار میشده است.
اصفهان همیشه در طول تاریخ بهعنوان یک جهانشهر با موقعیتی برجسته در عرصههای مختلف فرهنگی و تاریخی شناخته شده است؛ شهری با دریایی از فرصتها و ظرفیتها که میتواند عامل محرکی برای تعاملات بینالمللی و ارتباطات با دنیا باشد.