یک هفته مفید برگردیم به خیلی سال پیش؛ زمانی که صبحهای سرد بهمنماه، کمی زودتر از اینکه زنگ بخورد و کلاس اولمان شروع شود، پا به سالن کلاسها میگذاشتیم و مشقهای نوشته و نانوشته را با کمک هم تکمیل میکردیم.
کار به جایی رسیده بود که برخی پیشنهاد دادند معاونت پرورشی مدارس را به «معاونت فرهنگ و هنر» یا حتی «معاونت مراسم و اردو» تغییر نام بدهیم تا شأن و جایگاه «پرورش» تا این حد پایین نیاید.
از جلسات خارقالعاده دانشافزایی خانوادهها در مدارس صحبت میکنند و برای خود برند میسازند که گویی نمیدانند آغاز نهادی مانند انجمن اولیا و مربیان در اروپای قرن نوزدهم با همین جلسات دانشافزایی خانوادهها بوده است.
پرتکرارترین واژه در تعامل با دانشآموزان، زمانی که ما تحصیل میکردیم، دست به سینه بود. تأمل در این واژه نشان میدهد تا چه حد بیعملی یادگیری منفعلانه یک ارزش تلقی میشد.