به گزارش اصفهان زیبا؛ ویولن، سازی است که در همه فرهنگها بهترین ساز محسوب میشود؛ به دلیل اینکه تواناییهای این ساز زیاد است. کمال میرحسینی متولد 1365 مدرس موسیقی و دارای مدرک مهندسی برق و از اهالی محله طاحونه بوده و چند سالی میشود که در محدوده درخشان ساکن شده است.
او در حوزه موسیقی ابتدا از 1378 نواختن ساز نی را انتخاب کرد و حدود یکسالونیم به کلاس آموزشی رفت و بعد از دیدن محدودیتها تغییر ساز داد و نواختن ساز ویولن را انتخاب کرد. او نزد استادان فرقانی و مهدیپور تمرین کرد و از آنها بسیار آموخت و از 1381 شروع به آموزش و تمرین ویولن کرد و بیش از 20 سال است که این ساز را مینوازد.
در گذشته فرهنگ پرداختن به موسیقی در طاحونه رواج نداشت
او درباره فرهنگسازی پرداختن به حرفه موسیقی در بین مردم جامعه به «هممحله» میگوید: «آن زمانی که وارد این حرفه شده و مشغول به آموزش بودم، وضعیت محله طاحونه بهگونهای بود که پرداختن به حرفه موسیقی در نزد اهالی محله، بهخوبی جا نیفتاده بوده و عدهای هم انجام این کار را به تمسخر میگرفتند. جای خرسندی است که در شرایط فعلی پرداختن به حرفه موسیقی و آموزش این هنر در بین مردم تا حدودی فرهنگسازی شده است.»
مدرس موسیقی تصریح میکند: «در حال حاضر شرایط بهتر از قبل شده است و هنرجویان در فضای مجازی، گوگل و اینستاگرام جستوجو کرده و اطلاعات زیادی را درباره حرفه موسیقی و شاخههای متعدد آن کسب میکنند. یادم میآید قبلا که قصد ورود به این حرفه و فعالیت در رشته موسیقی را داشتم، دسترسی به کسب اطلاعات در فضای مجازی وجود نداشت.»
او ادامه میدهد: «بنده بعد از اینکه ساز نی را کنار گذاشتم، تقریبا دو سال درباره دیگر رشتههای موسیقی در حال تحقیقکردن بودم. ابتدا میخواستم ساز سنتور بیاموزم و ادامه دهم. یادم میآید رادیو فرهنگ برنامه نیستان را از ساعت 10 صبح تا دو بعدازظهر پخش میکرد. سعی میکردم ساعت 10 صبح در منزل باشم تا بتوانم پخش این برنامه را که درباره موسیقی و تاریخچه ایرانی این هنر بود، از دست ندهم.»
میرحسینی عنوان میکند: «یادم میآید آن روز قرعه به ساز ویولن افتاد. آقای بابک بختیاری را در این برنامه دعوت کرده بودند و با او درباره این ساز مصاحبه داشتند. ایشان از شاگردان پرویز یاحقی بود و آن روز در خصوص ویولن ایرانی توضیح داد. مجری از ایشان خواست که تکنوازیهایی را در برنامه انجام دهد. بنده این نواها را که گوش دادم، حدود نیمساعت مدهوش شدم و زمانی که به خودم آمدم،به این نتیجه رسیدم که ساز بنده ویولن است و باید به دنبال آموختن این هنر و ادامهدادن این حرفه بروم و فعالیتم در هنر موسیقی در رشته ویولن شروع شد.»
او تأکید میکند: «ابتدا انتخاب رشته هنری موسیقی برای بنده بسیار سخت بود؛ به دلیل اینکه پرداخت هزینهها برای آموزش فراهم نبود و کسی هم برای گرفتن مشورت و تشویق بنده در این زمینه وجود نداشت. از چند نفر هم درباره ساز ویولن سؤال کرده بودم و نظر آنها این بود که آموزش و ادامهدادن این ساز بسیار مشکل است. یادم میآید تعدادی از آنها انگشتهای بنده را نگاه کردند و گفتند که انگشتهایم به درد نواختن ویولن نمیخورد.»
نواختن ساز ویولن را بسیار دوست داشتم
مدرس موسیقی اظهار میکند: «با وجود همه این مسائل و اتفاقهایی که برایم افتاده بود، بنده نواختن ساز ویولن را بسیار دوست داشتم و باعلاقه وارد این رشته موسیقی شدم و سالها به آموزش و تمرین آن مشغول بودم. از استادان بزرگی مانند استاد فرقانی (شاگرد آقای یاحقی) و آقایان مهدیپور و سعید خانی هنر ویولننوازی را بسیار آموختم و علاقه و ذوقی که به این هنر داشتم، موجب شد با پشتکار و تلاش زیاد در این حرفه موفق شوم.»
او اضافه میکند: «در حال حاضر نیز مشغول تدریس هنر موسیقی به نوجوانان و جوانان هستم. بنده بعد از 23 سال فعالیت بهدرستی نمیدانم که بااستعداد به این موقعیت رسیدم یا تلاش و پشتکار بوده که در این زمینه توانستم موفق عمل کنم؛ اما در واقعیت باید بدانیم که دلیل موفقیت افراد در این حرفه به تلاش و پشتکار آنها وابسته است.»
میرحسینی در خصوص هنر ویولننوازی و ظرافتهای بینظیر این رشته موسیقی میگوید: «ویولن سازی است که در همه فرهنگها مانند کلاسیک و غرب بهترین ساز محسوب میشود؛ به دلیل اینکه تواناییهای ساز ویولن زیاد است؛ همچنین در شرق، ژاپن، کشورهای عربی، هند، ترکیه و هر کشوری میبینیم که ساز ویولن بهخوبی با فرهنگ آن کشور آمیخته شده است؛ در ایران نیز میبینیم که ساز ویولن ایرانی بهخوبی نواخته میشود و قابلیتهای ساز ویولن بسیار زیاد بوده و در گروه سختترین نوع سازهای موسیقی قرار دارد و آموختن آن برای هنرمند این حرفه بسیار سخت بوده و باید مشقتهای زیادی را تحمل کند.»
او درباره ویژگیها و مهارتهای یک هنرمند حرفه موسیقی خاطرنشان میکند: «هنرمند برخی از مهارتها را بر اثر سالها کارکردن و تجربه بهدست میآورد. بزرگترین هنرمندان ویولن در دنیا ابتدای فعالیت تواناییهای امروز را نداشتند و بهمرورزمان بر اثر کار کردن توانستند با بهدستآوردن تجربه این تواناییها را کسب کنند. هنرمند باید حرفه موسیقی را بهخوبی بیاموزد تا با ساعتها تمرین و یادگیری و در طول سالها بتواند این تجربه را بهدست بیاورد.»
بهترین مکتب تربیتی، موسیقی است
این مدرس موسیقی عنوان میکند: «اتاق تمرین برای هنرمند موسیقی دغدغهها و سختیهای زیادی دارد. شاید 80درصد افراد وقتی سختیهای یادگیری این هنر را میبینند، آموزش هنر ویولن را همان ابتدای کار رها میکنند.»
او تأکید میکند: «به جوانانی که علاقهمند به آموختن این هنر هستند، توصیه میکنم موسیقی درسهای زیادی به افراد میدهد. در کلاس به هنرجویان مرتب میگویم که تنها برای یادگیری یک ساز به کلاس آموزشی نیایند؛ برای یادگیری موسیقی بیایند تا نظم و استمرار را بیاموزند و تمرینکردن را یاد بگیرند. بسیاری از نوجوانان نمیدانند پروسه تمرین و استمرار چیست و سرخوردگی و دغدغههای فراوان در این هنر وجود دارد. عدهای از آنها معمولا از تمرین مداوم و سرخوردگیهای این هنر خسته میشوند.»
میرحسینی درباره سابقه تدریس به هنرجویان میگوید: «بنده 15 سالی میشود که تدریس میکنم. به نظرم دوستداشتن و علاقه به یادگیری یکطرف قضیه است و در کلاسهای تمرین، یک ماه بیشتر جواب نمیدهد و بهمرورزمان خستگی به هنرجویان دست میدهد؛ درحالیکه به تمرین مداوم و پشتکار در آموختن هنر نیاز دارند. تدریس مدرس و نوع برخورد او با هنرجو هم بسیار مؤثر است. اگر بهخوبی آموزش دهد و با او برخورد مناسبی داشته باشد، هنرجو هم علاقهمند به آموختن میشود. به نظرم باید هنرجو با مدرس ارتباط روحی برقرار کند و استاد خود را دوست داشته باشد.»
او تصریح میکند: «بزرگترین آرزوی بنده بهخصوص برای کودکان و نوجوانان محله طاحونه و رهنان این است که بهسمت یادگیری موسیقی جذب شوند و آنها این هنر را بهخوبی بشناسند و فرهنگ موسیقی در بین اهالی محله بیشتر جا بیفتد و کودکان و نوجوانان اوقات فراغتشان را در کلاسهای موسیقی و در حال آموزش این هنر سپری کنند.»
