گفت‌وگو با مهری زمانی، فرمانده پایگاه بسیج خواهران حضرت رقیه‌(س)

20 سال مادری برای دختران راران

در قلب محله راران، ساختمانی قرار دارد که نه‌چندان بزرگ، اما پر از هیاهوی زندگی، ایمان و فعالیت‌های خالصانه است. اینجا «پایگاه بسیج خواهران حضرت رقیه (س)» است و قصه‌ حضور بی‌وقفه‌ بانویی به نام «مهری زمانی» را روایت می‌کند که بیست سال است فرمانده این قلعه فرهنگ و ایمان را بر عهده دارد.

تاریخ انتشار: 12:01 - سه‌شنبه 6 آبان 1404
مدت زمان مطالعه: 3 دقیقه
20 سال مادری برای دختران راران

به گزارش اصفهان زیبا؛ در قلب محله راران، ساختمانی قرار دارد که نه‌چندان بزرگ، اما پر از هیاهوی زندگی، ایمان و فعالیت‌های خالصانه است. اینجا «پایگاه بسیج خواهران حضرت رقیه (س)» است و قصه‌ حضور بی‌وقفه‌ بانویی به نام «مهری زمانی» را روایت می‌کند که بیست سال است فرمانده این قلعه فرهنگ و ایمان را بر عهده دارد.

زمانی، مادرانه و با لبخند آغازگر داستان است: بسم‌الله الرحمن الرحیم. بنده مهری زمانی هستم، مسئول پایگاه حضرت رقیه محله راران. پایگاه ما از سال ۱۳۷۹ تأسیس شده و من از سال ۱۳۸۲ در خدمت پایگاه خواهران محله هستم.

یک خانه برای خواهران

فرمانده پایگاه بسیج حضرت رقیه(س) در پاسخ به این سؤال که پایگاه در مسجد مستقر است یا مکانی مجزا دارد، توضیح می‌دهد: «مکان پایگاه ما مجزاست. خانه‌ای که مال محله بوده شورای محل لطف کرد و این منزل را در اختیار خواهران گذاشت تا مکانی داشته باشند برای فعالیت‌های فرهنگی ویژه خودشان. البته ما در محل و در مسجد هم فعالیت می‌کنیم؛ اما مکان اصلی پایگاهمان جنب پارک محله، روبه‌روی پل چوبی است.»

از آموزش قرآن تا کمک‌های معیشتی

زمانی در توصیف فعالیت‌های گسترده پایگاه، آن‌ها را به دو بخش مستمر و مناسبتی تقسیم می‌کند و می‌گوید: «اولین و مهم‌ترین مورد، بحث مهارت‌های قرآنی و مفاهیم و آموزش قرآن است که از ابتدای تأسیس پایگاه، به طور مستمر در جریان بوده. در کنارش، کلاس‌های هنری مانند خیاطی و کلاس‌های آموزشی دیگر داریم.»

او سپس به برنامه‌های ملی‌مذهبی اشاره می‌کند: «برنامه‌های ایام محرم و صفر، مناسبت‌های شادی‌آور، بیست‌ودوم بهمن و هفته دفاع مقدس برنامه‌های خاص خود را دارند که یا به‌صورت میدانی برگزار می‌شوند یا به‌صورت اختصاصی برای خواهران در پایگاه.»

همکاری مشترک با برادران؛ الگویی موفق برای کار محله‌ای

فرمانده پایگاه بسیج خواهران حضرت رقیه(س) با اشاره به تغییر رویکرد به سمت فعالیت‌های قرارگاهی و محله‌محور، از همکاری صمیمانه با هیئت‌امنا، ستاد کانون فرهنگی و برادران مسجد می‌گوید: «برنامه‌های میدانی و مشترک ما بیشتر شده. مثلا در دهه کرامت، به مناسبت روز دختر و ولادت امام رضا (ع)، برنامه میدانی مشترکی اجرا کردیم. ایستگاه صلواتی نیز با همکاری برادران داشتیم. حتی در میدانی به نام شهدای محله راران و در حیاط مسجد نیز برنامه‌های مشترک داشته‌ایم.»

از کودک تا پیش‌کسوت، مخاطبان پایگاه هستند

زمانی درباره‌ طیف مخاطبان تصریح می‌کند: «پایگاه ما برای همه اقشار محله است؛ اما سعی کرده‌ایم با همکاری کانون فرهنگی مسجد، بیشتر بر جذب جوانان و نوجوانان متمرکز شویم. گروه سرود نوجوانان ما در مناسبت‌های مختلف اجرا دارد. برای میان‌سالان و پیش‌کسوتان نیز در طول سال برنامه‌های مستمر داریم.»

وقتی نیت بزرگ است؛ اما امکانات محدود

او بزرگ‌ترین چالش پیش روی پایگاه را مسائل مالی و کمبود امکانات می‌داند و با صدایی که از دغدغه می‌گوید، بیان می‌کند: «برای انجام کار فرهنگی، بحث مالی بسیار مهم است. برنامه‌های ما عمدتا با کمک خیران و خود افراد محل پیش می‌رود. حمایت‌های مالی از سمت نهادها، آن‌قدر نیست که پاسخ‌گوی نیازهای ما باشد. ما این موضوع را به گوش مسئولان رسانده‌ایم که دشمن در مباحث فرهنگی میلیاردها هزینه می‌کند و خوب است که از پایگاه‌های بسیج نیز بیشتر حمایت شود.از طرفی محله ما هیچ مکان تفریحی و ورزشی برای خانم‌ها ندارد. اگر امکانات بیشتری داشتیم، می‌توانستیم از طریق ورزش، جذب بهتری داشته باشیم و برنامه‌های کیفی‌تری اجرا کنیم. متأسفانه به‌خاطر هزینه‌های سرسام‌آور، گاهی مجبوریم از اجرای برخی برنامه‌ها صرف‌نظر کنیم یا در حد محدود برگزار کنیم.»

برنامه آینده؛ تمرکز بر نسل جوان و فضای مجازی

فرمانده پایگاه بسیج خواهران حضرت رقیه (س) در پایان، چشم‌انداز پایگاه را این‌گونه ترسیم می‌کند: «برنامه ما برای آینده، تمرکز بیشتر بر روی جوانان و نوجوانان است. اگر امکاناتمان بیشتر شود، دوست داریم در حوزه‌های ورزشی، فرهنگی و به‌ویژه «سواد رسانه‌ای و فضای مجازی» برای این نسل کار کنیم. ان‌شاءالله تلاشمان را بر این امر متمرکز خواهیم کرد.»
و این‌گونه است که قصه‌ پایگاه حضرت رقیه(س) در محله راران، با رهبری «مهری زمانی» و یاری بانوان محله، همچنان با عشقی آمیخته به ایمان و مسئولیت، ادامه دارد؛ قصه‌ای که ثابت می‌کند با وجود چالش‌ها، می‌توان با عزمی راسخ، خانه‌ای را به دژی برای فرهنگ و معنویت تبدیل کرد.