پهلوان مصطفی امینی، مربی و قهرمان کشوری ورزش‌های پهلوانی، از آرزوی دیرینه ورزشکاران این رشته در محله می‌گوید

پهلوانان باطان در انتظار گود زورخانه

اگر سن و سالتان قد بدهد و سریال پهلوانان نمی‌میرند را دیده باشید، حتما با رسم و رسوم پهلوانی و آیین زورخانه آشنا شده‌اید؛ ورزشی که در کنار پرورش جسم، بر ارزش‌هایی مانند جوانمردی، اخلاق، احترام و کمک به دیگران تأکید دارد.

تاریخ انتشار: ۱۴:۵۷ - دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵
مدت زمان مطالعه: 4 دقیقه
پهلوانان باطان در انتظار گود زورخانه

به گزارش اصفهان زیبا؛ اگر سن و سالتان قد بدهد و سریال پهلوانان نمی‌میرند را دیده باشید، حتما با رسم و رسوم پهلوانی و آیین زورخانه آشنا شده‌اید؛ ورزشی که در کنار پرورش جسم، بر ارزش‌هایی مانند جوانمردی، اخلاق، احترام و کمک به دیگران تأکید دارد. وسایلی که در این ورزش استفاده می شود هرکدام نمادی هستند از آیین جنگ و مرامی که در آن وجود دارد: سنگ نماد سپر، میل نماد گرز و تخته شنا نماد شمشیر است. کباده نماد تیروکمان و ضرب نماد دهلی است که در جنگ نواخته می‌شده و مرشد نماد کسی است که دستور جنگ را می‌داده و به قول امروزی‌ها سردار بوده.در محله باطان این میراث کهن ایرانی همچنان زنده است و صدای ضرب مرشد و چرخیدن میل‌ها و کباده‌ها در فضای زورخانه، روایتگر فرهنگی است که پهلوانی را در کنار انسانیت معنا می‌کند.

مصطفی امینی، یکی از ورزشکاران ورزش پهلوانی و زورخانه‌ای این محله است که سال‌ها با علاقه و پشتکار در این رشته فعالیت دارد؛ ورزشکاری که حضور در گود زورخانه را تنها راهی برای تقویت جسم نمی‌داند و معتقد است این ورزش می‌تواند مدرسه‌ای برای آموختن اخلاق و منش پهلوانی باشد.او متولد 1371 است و در کنار کارش که تعمیرات موتورسیکلت است، مربیگری این ورزش را در محله انجام می‌دهد و معلمی است برای تازه‌کارهایی که می‌خواهند راه و رسم جوانمردی را بیاموزند.امینی از سال 1389 که در مسیر مربیگری قدم گذاشته و حکم آن را گرفته، تا امروز هرشب کلاس‌هایی را در سطح شهر برای آموزش ورزش‌های پهلوانی برگزار می‌کند.

ورود به مسیر پهلوانی

او که سی سالی می شود ساکن باطان است، از خاطرات سال‌های حضورش در زورخانه می‌گوید؛ از روزهایی که با شور و اشتیاق وارد گود شد و کم‌کم ورزش پهلوانی شد بخش مهمی از زندگی‌اش: «از سال 1380 که پهلوان حسین و حاج مرشدعلی صادقی ورزش پهلوانی را به محله آوردند، با حرف های شان درباره منش پهلوانی و رفتارشان من را جذب این رشته کردند و از همین سال ورزش را شروع کردم و تا امروز زیر نظر پهلوان صادقی بوده‌ام. آن زمان هیچ مکانی برای ورزش نبود و بعد پهلوان صادقی و حاج مرشد علی سالنی تهیه کردند در زمین شماره 8 و ما ورزش را در فضای باز انجام می دادیم. حالا این سالن متروکه شده و قابل استفاده نیست.»حدود 9 ماه بعد سالن سربسته ای تهیه می شود که بچه های محله با کمک هم کَفَش را آماده می کنند و ورزشکاران و علاقه مندان به این مکان می‌آیند. استقبال بسیار زیاد می شود؛ به طوری که رأس ساعت 8 عصر کسی در خیابان دیده نمی شود و همه برای دیدن ورزش پهلوانی و ورزشکارانش در سالن جمع می شوند. به این ترتیب سال 1383-1382 آغاز جدی ورزش پهلوانی در محله باطان می شود که بانی این کار پهلوان حسین صادقی بوده.این پهلوان محله باطان تفاوت این ورزش با سایر ورزش‌ها را تقویت روح و جسم به طور همزمان می‌داند و می گوید: «در ورزش پهلوانی جسم و روح با هم ورزیده می شوند؛ اما در سایر ورزش ها چنین موضوعی کمتر دیده می شود. در ورزش های دیگر رقابت و تنش زیادی وجود دارد و اخلاقیات در مراحل بعدی است؛ اما ورزش پهلوانی مرام و معرفت و گذشت را به ورزشکار می آموزد.»

محرومیت از قهرمانی جهان

او از سال 1386 که وارد عرصه ورزش قهرمانی می‌شود قهرمانی استان را کسب می‌کند و حدود یک‌سال‌ونیم بعد وارد قهرمانی کشور می‌شود و تا سال 1397 در لیگ دسته برتر، دسته یک و مسابقات کشوری شرکت می کند و با توجه به رده سنی شرکت‌کنندگان، در هر مسابقه‌ای که حضور داشته، توانسته مقامی را به دست بیاورد. امینی دوسال ورزشکار برتر کشور می‌شود و حکم نخبگی ورزش‌های دوازده‌گانه را دریافت می‌کند.
اما انجام وظیفه سربازی و هزینه رفتن به مسابقات جهانی باعث می‌شود که این ورزشکار از قهرمانی جهان باز بماند.

تأثیر ورزش پهلوانی در محله

تأثیر ورزش در محله‌ها قطعی است و ورزش پهلوانی با توجه به آموزه‌هایی که دارد می‌تواند بسیار مؤثر باشد. این تأثیر در باطان بسیار نمود داشته و در روحیه اهالی محل تغییرات ارزشمندی ایجاد کرده است: «احترام نسبت به بزرگ‌تر بیشتر شده، اهالی محل نسبت به هم گذشت زیادی پیدا کرده‌اند، بچه‌ها آرام‌تر و سربه‌زیرتر از قبل شده‌اند و اگر مسائلی در گذشته داشته‌اند با ورود به این عرصه، خیلی تغییر کرده‌اند. پدر و مادرها می‌گویند که بچه‌ها اخلاقشان خیلی عوض شده و نسبت به آن‌ها و معلم‌ها و هم‌کلاسی‌هایشان بسیار آرام‌تر از قبل شده‌اند و احترام بیشتری می‌گذارند.»
به اعتقاد این ورزشکار محله باطان، انجام ورزش پهلوانی در فضای باز می‌تواند تأثیر چشمگیری در جذب نوجوانان و جوانان به این ورزش داشته باشد: «اگر این ورزش با تمام آداب و رسومش در فضای باز انجام شود، خانواده‌ها می‌توانند با دیدن حرکات و آداب ورزش پهلوانی فرزندانشان را برای آمدن به این ورزش ترغیب کنند؛ همچنین وجود ورزشگاهی که امکانات لازم را داشته باشد، در جذب نوجوانان و جوانان محله بسیار مؤثر است.»

کمبودهایی که محله را عقب نگه داشته

کمبودهای امکانات ورزشی در برخی محله‌ها، یکی از مسائلی که ورزشکاران به آن اشاره می‌کنند و پهلوان امینی هم از این قاعده مستثنا نیست: «اولین مشکلی که ما در محله باطان داریم نبود سالن ورزشی است. ده سال است که درخواست خود را به شهرداری و استانداری ارائه کرده‌ایم و حتی بزرگان محله مراجعه کرده‌اند؛ ولی توجهی نکرده‌اند. مشکل بعد کمبود فضای سبز و نداشتن پارک خوبی است که بچه‌ها بتوانند در آن بازی کنند و اوقات فراغتشان را بگذرانند. کتابخانه و سالن مطالعه هم در همه محله‌های اطراف باطان هست؛ اما این محله از آن محروم است. با اینکه در باطان زمین‌های بایر زیادی وجود دارد، متأسفانه رسیدگی در این زمینه بسیار کم است.» تکمیل‌نشدن خیابان مهدیه و مشکلاتی در آن وجود دارد، مسئله دیگری است که او به آن اشاره می‌کند.

در انتظار زورخانه

در محله باطان سال‌هاست زمینی برای ساخت ورزشگاه توسط پهلوان صادقی و برادرانش گودبرداری شده؛ اما در پروسه طولانی اداری گیر افتاده و تاکنون ساخته نشده است. در حال حاضر یک سالن شخصی در محله وجود دارد که متعلق به پدر پهلوان صادقی بوده که شب‌های یکشنبه ورزش و چهارشنبه‌شب‌ها آموزش در آن انجام می‌شود. این سالن که با همت پهلوان صادقی دارای امکانات شده مشکلی دارد و آن، اینکه چون منزل شخصی است، گودی را که مختص ورزش باستانی و پهلوانی است ندارد و این موضوع جذابیت ورزش در گود زورخانه را برای مشتاقان کم کرده است.