فیلم سینمایی «نور»؛ وقتی بازیگرانِ واقعی به صحنه می‌آیند

به گزارش اصفهان زیبا؛ فیلم سینمایی «نور» یکی از آثار متفاوتی است که در جشنواره کودک روی پرده رفت؛ فیلمی که با انتخاب بازیگرانی که واقعاً با بیماری دست‌وپنجه نرم می‌کنند، مرز میان واقعیت و سینما را کم‌رنگ کرده است. از بازی‌گیری درخشانِ کارگردان گرفته تا چالش‌های زبان عربی و زیرنویس فارسی، این فیلم توانست مخاطبان را به اعماق یک داستانِ انسانی ببرد؛ روایتی که نقاط قوت و ضعفش را در ادامه می‌خوانید.

فیلم سینمایی «نور» به کارگردانی علی سرآهنگ، تهیه‌کنندگی کامران مجیدی و نویسندگی نسیم ادبی و نسیم سیفی‌پور، روایتگر داستان چند کودک بیمار است که درگیر اتفاقاتی سخت شده و با مشکلات بزرگ‌تری روبه‌رو می‌شوند.

در ابتدا، پسری به نام عباس را می‌بینیم که با علاقه‌ای خاص، متنی عربی را زمزمه می‌کند. در سوی دیگر، دختری به نام نور بینایی خود را کم‌کم از دست می‌دهد و بر اثر ضربه‌ای ناگهانی و اشتباه، وضعیتش به شکلی خطرناک وخیم‌تر می‌شود.

این فیلم با زبان عربی به نمایش درمی‌آید و به همین دلیل دارای زیرنویس فارسی است. بازیگری طبیعی کودکان و بازی‌گیری هوشمندانه و عالی علی سرآهنگ، فضایی کاملاً کودکانه و در عین حال ملموس و واقعی را به مخاطب القا می‌کند.

از دیگر نقاط قوت فیلم می‌شود به انتخاب بازیگرانی اشاره کرد که دقیقاً با همان بیماری‌ها و مشکلات دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ موضوعی که فضای داستان را واقعی‌تر کرده است. به‌خصوص در نقش «نور» که به گفته علی سرآهنگ، بازیگرِ آن واقعاً شرایط نقش را درک می‌کرد و با آن زندگی می‌کرد. همین مسئله جذابیت فیلم را برای بیننده دوچندان کرده بود. نورپردازی، فیلم‌برداری و کارگردانیِ حرفه‌ای نیز دست به دست هم داده‌اند تا مخاطب با فیلم همراه شود و به دل داستان برود.

با تمام این نقاط قوت، فیلم ضعف کوچکی هم داشت. مبهم بودن برخی صحنه‌های کوتاه باعث می‌شد مخاطب برای لحظاتی گم شود؛ هرچند دوباره خیلی زود به مسیر اصلی داستان برمی‌گشت.

در مجموع، فیلم «نور» با وجود این ابهام‌های مقطعی، بیننده را چنان با خود همراه می‌کند که مخاطب گویی همراه با بازیگران به بیمارستان می‌رود و تمام لحظاتِ سخت آن‌ها را با تمام وجود درک می‌کند.