برخی داروهای مجاز که سیستم عصبی را تحت تأثیر قرار می‌دهند، اعتیادآور هستند:

اعتیاد دارویی!

دسترسی به داروهای اعتیادآور، این روزها آسان است و برخی از آن‌ها در داروخانه‌ها عرضه می‌شود و حتی بدون نسخه پزشک و به راحتی در اختیار افراد قرار می‌گیرد؛ داروهایی که همراه با خود وابستگی را برای بیماران به ارمغان می‌آورد و آن‌ها را معتاد می‌کند.

تاریخ انتشار: 09:32 - پنجشنبه 13 مهر 1402
مدت زمان مطالعه: 3 دقیقه
اعتیاد دارویی!

به گزارش اصفهان زیبا؛ دسترسی به داروهای اعتیادآور، این روزها آسان است و برخی از آن‌ها در داروخانه‌ها عرضه می‌شود و حتی بدون نسخه پزشک و به راحتی در اختیار افراد قرار می‌گیرد؛ داروهایی که همراه با خود وابستگی را برای بیماران به ارمغان می‌آورد و آن‌ها را معتاد می‌کند.

همین دیروز بود که آزاده اولیایی، کارشناس پیشگیری و درمان اعتیاد سازمان بهزیستی کشور نسبت به این موضوع در گفت‌و‌گو با رسانه‌ها اخطار داد و گفت: بسیاری مواقع خانواده‌ها از این داروها به عنوان آرام‌بخش یا مسکن بدون تجویز پزشک برای فرزندان خود استفاده می‌کنند؛ حال آنکه باید در رابطه با مصرف آن‌ها حساسیت لازم را داشته باشند. دسترسی به دارو در مقایسه با موادمخدر آسان‌تر و بیشتر است. بسیاری اوقات در قشر پزشک و پرستار و گروه‌های پیراپزشکی به دلیل دسترسی به داروها، این مواد را می‌بینیم؛ غیر از آن در بازار آزاد هم این داروها گاهی از شبکه دارویی کشور خارج شده و در دسترس عموم قرار می‌گیرد. امروز در درمانگاه‌ها داروی زولپیدم به عنوان دارویی که برای درمان کوتاه‌مدت مشکلات خواب استفاده می‌شود و اکسی‌کدون که داروی مخدر ضددرد است که برای کاهش دردهای متوسط تا شدید به‌کار می‌رود، بیش از گذشته مصرف می‌شود و متولیان این مرکز علت این امر را غیرممکن یا بسیار سخت بودن درمان بیماری عنوان می‌کنند. به طور کلی درمان اعتیادهای دارویی بسیار سخت است؛ زیرا این نوع اعتیاد قدرت مهار درونی و خویشتنداری فرد را از بین می‌برد؛ به طوری که حتی ممکن است فرد به سمت خودکشی سوق یابد.

اولیایی با بیان اینکه شاهد افزایش مراجعات معتادان دارویی به کلینیک هستیم، افزود: به طور کلی افراد راجع به اعتیادهای دارویی ناآشنا هستند و بسیاری مواقع خانواده‌ها داروها را به عنوان آرام‌بخش یا مسکن به‌راحتی استفاده می‌کنند یا در دست جوان خود می‌بینند و خیالشان راحت است که این دارو را از داروخانه گرفته و چون از داروخانه گرفته و حتی اگر از بیرون گرفته باشد عنوان و برچسب دارو را دارد نه ماده مخدر؛ در نتیجه خانواده حساسیتی روی آن نخواهد داشت.

اعتیاد به دارو تبعات دارد

اعتیاد دارویی، اگرچه همانند هرگونه سوء مصرف مواد مخدر مضر است و پیامدهای بی‌شماری را به همراه دارد، اما شاید کمتر کسی باشد که این مسئله را جدی بگیرد و نسبت به آن آگاهی داشته باشد؛ اعتیادی که به گفته مرتضی ناجی، روان‌شناس و درمانگر اعتیادی که سال‌ها در این حوزه فعالیت کرده است، می‌تواند مقدمه‌ای برای سوق افراد به سمت و سوی مصرف سایر مواد باشد.

او در گفت‌و‌گو با «اصفهان‌زیبا» با اشاره به اینکه مصرف هر دارویی که بدون تجویز پزشک و خودسرانه انجام بگیرد، می‌تواند عوارض ایجاد کند، می‌گوید: چرا که پزشک براساس پروتکل و شیوه‌نامه‌های موجود دارویی را برای بیمار تجویز می‌کند و پس از یک ماه، آثار و پیامدهای آن را بررسی و حتی ممکن است برای کنترل و کاهش عوارض، داروی مکملی هم برای آن تجویز کند؛ اما مصرف خودسرانه دارو اثرات مخربی را بر روی سیستم عصبی بدن و رفتار بر جای خواهد گذاشت؛ مثلا میزان پیک‌های عصبی را کم یا زیاد می‌کنند که این مسئله در دراز‌مدت، باعث تخریب مکانیزم‌های طبیعی عصبی بدن می‌شوند. درواقع مصرف دارو سیستم عصبی بدن را دستکاری می‌کند و به‌مرور فرد به آن داروها وابسته می‌شود و در صورتی که فرد، مصرف آن‌ها را قطع کند، دچار احساس ناخوشایند و خلأ می‌شود؛ چند مصرف برخی از داروها حتی زیر نظر پزشک نیز با عوارضی همراه است.

داروهایی که اعتیادآور هستند!

به گفته این درمانگر اعتیاد، مصرف این داروها می‌تواند زمینه‌ای برای مصرف مواد مخدر باشد؛ به خاطر اینکه بدن پس از مدتی، دیگر واکنش‌های اولیه‌ای را که پس از مصرف دارو از خود نشان می‌داد، ندارد و از دست می‌دهد.

پس فرد، برای اینکه این اثرات را به دست آورد، به دنبال این است که مقدار مصرف دارو را بیشتر کند و در صورتی که بدن همچنان واکنشی نشان ندهد، به دنبال مواد قوی‌تری خواهد رفت؛  موادی که دیگر در داروهای مجاز آن‌ها را نمی‌توان پیدا کرد. این مواد، البته تبعات بسیار بیشتری نسبت به داروهای مجازی که در داروخانه عرضه می‌شود دارد.

به گفته ناجی، داروهایی که سیستم عصبی و خلق‌و‌خو را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند، بیشتر اعتیاد‌آور هستند. افراد به دلیل اعتماد به نفس پایین، گمان می‌کنند که مصرف دارو خلق‌و‌خوی آن‌ها را تغییر می‌دهد و به خاطر همین زندگی بدون مصرف دارو را نمی‌توانند تاب بیاورند.