این را میتوان از اقدام بیسابقهای که توسط وزارت ورزش در رابطه با پروسه اداری و قانونی مربوط به بودجه فدراسیونها و کنار گذاشتن نام دو فدراسیون از این پروسه متوجه شد؛ دو فدراسیونی که اخیرا با حواشی تقریبا خودساخته خود را رو در روی وزارت ورزش قرار دادند و حالا کل خانواده آنها چوب این کار را میخورند و بابت آن تنبیه میشوند.موضوع به انعقاد تفاهمنامه مالی میان وزارت ورزش با فدراسیونها مربوط میشود؛ روندی که چندسالی است مبنای تخصیص بودجه از طرف این وزارتخانه شده است؛ اما امسال تقریبا اهرمی برای اعمال قدرت هم به حساب میآید. بعد از گذشت بیش از سه ماه از آغاز سال جاری، وزارت ورزش از دو سه هفته گذشته نشست مشترک با مسئولان فدراسیونها به منظور بررسی برنامههای سال جاری آنها را آغاز کرده است، خروجی این نشستها تفاهمنامه مالی است که میان طرفین امضا میشود و به عنوان ملاک عمل برای واریز بودجه از طرف وزارت و هزینهکرد آن توسط فدراسیونها درنظر گرفته میشود.
سرپیچی از دستور یقه سوارکاری را گرفت
طــی این مــدت مـــسئــولان خــیلـی از فدراسیونها نشست و تفاهمنامه مالی با وزارت ورزش برای سال جاری را به سرانجام رساندند، برخی از آنها در نوبت روزهای بعد هستند. فدراسیونی مانند سوارکاری اما شامل هیچ یک از این دو دسته نیست؛ چرا که در کل نام این فدراسیون از فهرست مورد نظر وزارت ورزش کنار گذاشته شده است.طبیعی است اولین مسئلهای که در این زمینه به ذهن خطور میکند، مربوط به مجمع فدراسیون سوارکاری میشود و انتخاباتی که بدون اذن وزارت ورزش و در غیاب نماینده این وزارتخانه برگزار شد. وزارت ورزش یک روز پیش از زمان مقرر برای برگزاری مجمع انتخاباتی فدراسیون سوارکاری رأی به لغو آن داد. با این حال مجمع در همان روز ۲۱ خردادماه برگزار شد.البته که با وجود گذشت بیش از دو هفته از انتخابات سوارکاری هنوز حکم ریاست مسعود خلیلی که منتخب مجمع بود، صادر نشده اما ظاهرا وزارت ورزش به اعمال قدرت و اثبات بزرگی خود در این حد راضی نشده؛ چون برنامهای هم برای انعقاد تفاهم مالی با این فدراسیون ندارد و این یعنی حذف بودجه این فدراسیون در سال جاری؛ مگر اینکه در ادامه راه اتفاقات دیگری رقم بخورد. فدراسیون ووشو هم در رابطه با تفاهم نامه مالی سال ۱۴۰۱ و انعقاد آن حال و روزی شبیه فدراسیون سوارکاری دارد؛ چون مسئولان این فدراسیون نه در نشستهایی که تا به امروز برگزار شده شرکت داشتهاند و نه جایی در نشستهای احتمالی باقیمانده دارند.اخیرا در رابطه با فضای مجازی و فعالیت یک پیچ اتفاقاتی رقم خورده که پای رئیس فدراسیون ووشو را هم وسط کشیده است. به نظر میرسد همین حواشی باعث شده تا وزارت ورزش درباره فدراسیون ووشو موضع غیظ و غضب اینچنینی بگیرد؛ وگرنه چرا باید فدراسیونی که سهم قابل توجهی در مدال آوری ایران در بازیهای آسیایی دارد، اینچنین در فهرست «بد»های ورزش قرار بگیرد و محروم از تفاهمنامهای شود که مبنای دریافت سهمش از میلیاردها بودجه ورزش در سال جاری است؟
تسویهحساب با دو فدراسیون؟
سوارکاری و ووشو در حالی از انعقاد تفاهمنامه مالی محروم هستند که اردیبهشت ماه همچون دیگر فدراسیونها سهم ناچیزی از بودجه سال جاری خود را از وزارت ورزش دریافت کردند. یعنی زمانی که این دو رشته درگیر حواشی فوق نشده بودند و اتفاقا همین موضوع هم مهر تأییدی است بر اینکه مدیران وزارت ورزش دقیقا بهخاطر اتفاقات اخیر، اینگونه و با این روش دست به اعمال قدرت زدهاند. به هر حال وقتی جایگاه وزارت ورزش به حدی رسیده که هر روز، شأن و منزلتش تقلیل میرود و فدراسیونها هم از آن حرفشنوی ندارند، مسائل مالی بهترین اهرم میشود برای خودی نشاندن؛ اما به چه قیمت؟طبیعی است که زمان تزریق بودجه به اندازه میزان آن برای مسئولان فدراسیونها حیاتی است. اینکه آنها در شش ماه نخست سال بتوانند به بخش قابل توجهی از بودجه خود دسترسی داشته باشند اهمیت دارد ؛چرا که در تقویم فدراسیونها، حجم بالایی از فعالیتهای داخلی و بین المللی برای این بازه زمانی پیشبینی شده است. با این حال حواشی اخیر درباره رؤسای سوارکاری و ووشو محل تسویه حساب برای مدیران وزارت ورزش شده است تا در این مقطع حیاتی و تعیینکننده آنها را در تنگای مالی قرار دهند.وزارت ورزش ریاست خلیلی برای دوره جدید فدراسیون سوارکاری را تأیید نکرده و برای مدیریت ووشو و ادامه آن هم تغییر موضع داده است و قطعا به خاطر اعمال فشار بر روی آنها اقدام به مسدودکردن راه تزریق بودجهشان کرده اما باید این را در نظر داشت که آسیب این مقابله فراگیرتر از رئیس و همراهانش خواهد بود. با این حال و به خاطر حواشی مربوط به یک نفر، فشار مالی روی کل خانواده ووشو وارد میشود.از طــرفی ووشــو و ســوارکــاری جــزو فدراسیونهایی هستند که در فهرست مجلس برای کمک ویژه مالی در سال جاری قرار دارند.به هر حال وزارت ورزش برخورد اینچنینی (تنبیه مالی) را از اختیارات خود در قبال فدراسیون میبیند؛ به خصوص وقتی حرفش خریداری ندارد و از طرف فدراسیونها ترهای برای آن خرد نمیکنند؛ اما قطعا تعیینتکلیف فدراسیونها راهی معقولتر و منطقیتر است./ مهر
