به گزارش اصفهان زیبا؛ در سالهایی که نام خواهران منصوریان بر ساندای ووشو اصفهان سایه افکنده بود، حمیدرضا لادور توانست تا حدودی وزنه را به نفع ووشو مردان استان متوازن کند. او که تأکید دارد از پایینشهر و با امکانات بسیار کم جنگیده و سهم خودش را از سکوهای جهانی گرفته است، پس از پایان دوره قهرمانی، بهطورجدی وارد عرصه مربیگری شده و انگیزه بالا و اراده مصمم او، چشمانداز روشنی را برای ووشو استان ترسیم کرده است. با قهرمان دیروز و مربی امروز به گفتوگو نشستیم که در ادامه میخوانید.
لیگ برتر ووشو و حضور نماینده اصفهان را چطور ارزیابی میکنید؟
قبل از ارزیابی تیم، باید ابراز خرسندی کنم از اصل حضور این تیم در لیگ برتر ووشو. با وجود دوربودن بازیکنان ساندا از لیگ و شکاف سالیانه ورزشکاران جوان ما از میادین لیگ، ورزشکاران بهترین بازی خود را تا اینجا به نمایش گذاشتهاند و بنده به ادامه این روند بسیار خوشبینم.
با توجه به اینکه از دور شاهد تلاش و رایزنی شما برای تیمداری در لیگ برتر بودیم، فکر میکنید چرا باشگاهها و اسپانسرهای اصفهانی تمایلی به حمایت از ووشو ندارند؟
اصفهان مهد ورزش و پایتخت ووشو ایران است. از طرفی حضور صنعتهای قدرتمندی چون فولاد و ذوبآهن باعث رونق تیمهای ورزشی در این شهر شده؛ اما عدمتمایل اسپانسرهای قوی در حوزه ووشو آقایان میتواند عدم شناخت از قدرت مردان ووشوکار اصفهان باشد. باید تلاش کنیم که ووشو و بهویژه ساندای اصفهان را چنان رشد و ارتقا دهیم که اعتماد اسپانسرها نسبت به تشکیل تیم کاملا جلب شود.
البته در این حیطه هیئت ووشو اصفهان تمام تلاش خود را کرده و امیدواریم در آینده خیلی نزدیک شاهد حضور اسپانسرهای قدرتمند برای ووشو اصفهان باشیم. امسال هیئت ووشو اصفهان برای لیگ جوانان تیمداری کرده و که اتفاق بسیار مبارکی است و بهعنوان عضو کوچکی از جامعه ساندا از بابت این اتفاق از دستاندرکاران آن تشکر میکنم. امیدوارم این مهم در لیگ بزرگسالان هم اتفاق بیفتد؛ چراکه ناراحتکننده است شاهد بازی ووشوکاران قدرتمند در رده سنی بزرگسالان در تیمهای دیگر کشور هستیم.
بهعنوان یک قهرمان ووشو چطور شد که مسیر مربیگری را انتخاب کردید؟
نمیخواهم کلیشهای صحبت کنم؛ اما واقعیت این است که من از پایینشهر و با امکانات بسیار کم جنگیدم و سهم خودم را از سکوهای جهانی گرفتم. بعد از کسب چندین مدال طلا و نقره بازیهای آسیایی، به این فکر کردم که باید دینی که بر گردنم هست را ادا کنم و تصمیم گرفتم با توجه به کمبود مربی ساندای حرفهای و باتجربه در استان اصفهان و برای رشد ووشو شهرم، از همان کوچهپسکوچههای پایین شهر قهرمانان کوچک و گمنام را پیدا کنم و بهعنوان مربی فعالیتم را ادامه دهم. امروز این فعالیت دامنه گستردهتری دارد و استان را شامل میشود.مربیگری هیچوقت شغل نبوده و نخواهد بود.
عشق محض است و تمام؛ پس اگر مشکلات مالی مربیان کاردرست اصفهان را فاکتور بگیریم، نبود زیرساختهای ورزشی مانند سالنهای استاندارد و سکوهای حرفهای و نبود امنیت شغلی برای مربیان میتواند بزرگترین چالش باشد.
مربیگری سختتر است یا قهرمانی؟
البته که مربیگری سخت است. قهرمان ورزشی سختیهای زیادی را میکشد. بنده سالها تلاش، جنگیدن، وزن کمکردن، غربت و هزاران چالش دیگر را پشت سر گذاشتم تا قهرمان شوم؛ اما حالا در جایگاه یک مربی در هر بازی و مبارزه بهجای خودم بهعنوان مربی و بهجای ورزشکارم تحتفشار مضاعف قرار میگیرم.
با تمرین آنها، با وزن کمکردن، با آسیب و با هزاران مسئله دیگر بهعنوان یک مربی تحت تأثیر قرار میگیرم. از طرفی، وقتی خودم ورزشکار بودم خودم بودم و خودم؛ اما در حال حاضر مسئولیتم در مقابل پدر کارگر و مادر نگرانی است که فرزند جوانشان را در مسیر قهرمانی به من سپردهاند.
فکر میکنید از شاگردانتان چند حمید لادور تربیت شوند؟
تمام هموغم و زندگیام را گذاشتم تا چند یادگار از خودم در ساندا به جای بگذارم. چه بسا که این شهر پر باشد از ورزشکارانی که قرار است نام مقدس قهرمان ملی را داشته باشند؛ اما باید از پیله بیرون کشیده شوند و موردحمایت مربیان و مسئولان قرار گیرند. در تیم خودم چند ورزشکار حرفهای دارم که به امید خدا تا سکوی جهانی حمایت خواهم کرد تا نام قهرمانان ساندا اصفهان در شهر زیبایم طنینانداز شود.
برای دوره قهرمانی چه افقی ترسیم کرده بودید و به چه بخشی از آن دستیافتید؟
به دعای خیر مادرم و زحمتهای پدرم در ورزش حرفهای در جایگاه یک قهرمان به تمام افتخاراتی که همیشه آرزو داشتم رسیدم. البته باید اضافه کنم تمام مدالهای جهانی که امروز در قابی بر دیوار آویخته است، در مقابل احترام و عزتی که مردم خوب اصفهان به بنده دارند، ارزشی ندارد.
چرا در ووشو اصفهان تعداد بانوان قهرمان از آقایان بیشتر است؟ تکاستعدادها خودشان را نشان دادهاند یا سیستم تربیت بانوان بهتر عمل کرده؟
مربیان و ورزشکاران و قهرمانان زیادی را در میان بانوان اصفهان میشناسم که سخت تلاش میکنند؛ اما این بدان معنا نیست که ما در حوزه مردان ناتوان و ضعیف هستیم. اتفاقا برعکس؛ مردان ووشوکار بسیار قدرتمندی چه در بخش ساندا و چه در بخش تالو در اصفهان هستند. اما متأسفانه به دو دلیل کمتر دیده میشوند. دلیل اول اینکه بانوان در جایگاههای تیم ملی و فدراسیون حضور بیشتری دارند و بالطبع ورزشکاران خانم بیشتر دیده میشوند.
ما خواهران منصوریان را بهعنوان مربیان تیم ملی و تیم سپاهان داریم و از طرفی خانمهای دیگری در بخش تالو در تیم ملی حضور دارند؛ اما در بخش آقایان متأسفانه این اتفاق کمتر رخ داده و آنطور که باید سهم مردان ووشوکار از حضور در میادین فدراسیونی ادا نشده است. از طرفی، حضور تیم بانوان در رده سنی بزرگسالان و جوانان با نام سپاهان و حمایت باشگاه فولاد مبارکه در این پرورش استعداد بسیار تأثیرگذار است. امیدوارم که بتوانیم نام سپاهان عزیز را هم بر تیم مردان ووشوکار اصفهان ثبت کنیم تا همگان شاهد قدرت پسرهای ووشوکار این شهر باشند.
شرایط امروزی ووشو استان را چطور ارزیابی میکنید؟ همچنان میتوانیم یک استان قهرمانپرور باشیم؟
شرایط خوب است. هیئت ووشو استان حمایت میکند و ورزشکاران تلاش بسیار دارند. امیدوارم بتوانیم تیم دائمی و رسمی ووشو را تشکیل دهیم تا ورزشکاران بتوانند با نام اصفهان با دغدغه کمتری تمرین کنند و بنده به سهم خودم بهعنوان یک اصفهانی متعصب به شهر و ورزشم، این قول را میدهم تا آخرین لحظه و توانم در زندگی حرفهای خسته نشوم و برای ووشو اصفهان تلاش کنم و قهرمان ساندا بسازم.
