از جاده‌های پرغبار نجف تا نگاه‌های پرامید غزه

به گزارش اصفهان زیبا؛ صبح هنوز به‌درستی بیدار نشده، اما جاده بیدار است. موج انسان‌ها، با پرچم‌های یا حسین (ع)، آرام و بی‌وقفه به سمت کربلا می‌روند.

هرکس از گوشه‌ای از جهان آمده: عرب و عجم، ترک و فارس، آفریقایی و اروپایی، پیرمردی با عصا و نوجوانی با کوله‌ای کوچک. زبان‌ها متفاوت است اما همه در یک ذکر مشترک‌اند:
«لبیک یا حسین».
در دو سوی جاده، موکب‌ها مثل خانه‌های بی‌دروازه بازند. عراقی با لهجه شیرینش چای تعارف می‌کند، پاکستانی دیگ عدس را هم می‌زند، جوان ایرانی برای کودک سوری کفش نو می‌آورد. اینجا «خدمت» نه از جنس وظیفه، بلکه از جنس عشق است؛ عشقی که در دل میلیون‌ها نفر شعله می‌کشد و به یکدیگر پیوندشان می‌دهد.

اما اربعین فقط یک مراسم مذهبی نیست؛ یک «مانور جهانی» است. این سیل انسانی، مرزهای جغرافیا را می‌شکند و یک امت واحد را به تصویر می‌کشد. در این مسیر، مسلمان‌ها یاد می‌گیرند که فراتر از قوم و کشور، یک خانواده‌اند.

این خانواده، وقتی با ظلم روبه‌رو شود، پشت هم می‌ایستند. همین پیاده‌روی است که در ذهن‌ها پلی می‌سازد: از کربلا تا قدس.

شعار «حب‌الحسین یجمعنا» اینجا معنا پیدا می‌کند؛ حسین (ع) همه را جمع می‌کند تا امروز در برابر مستکبران و اشغالگران، جریانی قدرتمند شکل بگیرد. این جریان همان «مقاومت» است؛ مقاومتی که در عراق داعش را شکست داد، در لبنان سد راه تجاوز شد و امروز در غزه و کرانه باختری، جوانان فلسطینی را امیدوار کرده که تنها نیستند.

اربعین، سال به سال، این پیوند را محکم‌تر می‌کند. میلیون‌ها قدمی که از نجف تا کربلا برداشته می‌شود، در حقیقت قدم‌هایی است که جهان اسلام را به سوی همگرایی، بیداری و یاری مظلومان پیش می‌برد.

اینجا، در این جاده غبارآلود، می‌توان دید که چگونه اشک برای حسین (ع) می‌تواند به مشتی گره‌خورده برای آزادی فلسطین تبدیل شود.جاده‌ای که در مسیر آن با چند زائر و موکب دار هم آشنا شدم؛ من از نقش اربعین در تقویت جبهه مقاومت اسلامی گفتم و صحبت‌های آن‌ها را در این خصوص شنیدم.

جریان مقاومت زنده است، چون حسین و اربعینش زنده است

در جاده‌ای که از نجف به سمت کربلا کشیده شده، درست کنار خاکی آرام و غبارگرفته، موکب «مقاومت اسلامی» با پرچم‌های برافراشته و دیوارهایی آذین‌بسته به عکس شهدا برپا شده است. علی کلایی، مسئول موکب، که مشغول پر کردن لیوان‌های آب خنک برای زائران است. می‌گوید اربعین حرکتی مخصوص شیعیان نیست؛ محبت امام حسین (ع) مرز ندارد. مگر خود حضرت نفرمودند: امّا سَفینَةُ الحُسینِ أوسَع…؟ کشتی حسین آن‌قدر وسیع است که اهل‌سنت و حتی مسیحیان را هم در بر می‌گیرد.

او با دست جمعیت را نشان می‌دهد؛ زائرانی از اهل‌سنت عراق، گروه‌هایی از پاکستان و افغانستان، و حتی مسیحیانی از لبنان که همه در این مسیر کنار هم راه می‌روند. به باورش، این اتحاد را نمی‌توان فقط میان مسلمانان دانست، بلکه اربعین جریانی است که دل‌های مردم جهان را به هم پیوند می‌دهد.

کلایی می‌گوید امام حسین (ع) فقط یک شهید تاریخی نیست؛ او قیام علیه طاغوت، بیداری و ضد استکبار است. شهادت و حتی زیارتش، بر هر زائری اثر می‌گذارد، چون حسین زنده است و خون پاکش هنوز جاری و جوشنده. «هر کسی که در این مسیر قدم می‌گذارد، حتی اگر فقط لیوانی آب بگیرد و برود، تحت تأثیر این حقیقت قرار می‌گیرد».

به باور او اربعین تنها یک آیین مذهبی نیست، بلکه یک حرکت میلیونی، منسجم و زیباست که لرزه بر اندام دشمنان می‌اندازد: «آن‌ها نمی‌توانند این حجم از جمعیت و این اتحاد را ببینند»

او می‌گوید و همزمان لیوان آب تازه‌ای به زائری خسته می‌دهد: «برای همین مدام سعی می‌کنند تشنج ایجاد کنند یا این حرکت را تضعیف کنند. اما هر بار که اربعین برپا می‌شود، مسلمان‌ها با دیدنش روحیه‌ای عجیب می‌گیرند. ایثار، ازخودگذشتگی، دلسوزی… این‌ها را اینجا با چشم می‌بینند و همین اتحاد چشمگیری به وجود می‌آورد».

پرچم‌ها در باد تکان می‌خورند و عکس شهدا بر دیوارهای موکب مثل نگاهی بیدار، زائران را بدرقه می‌کنند. علی کلایی باور دارد که جریان مقاومت زنده است، چون حسین و اربعینش زنده است. اسلام زنده است، چون حسین و اربعینش زنده است و اگر جبهه مقاومت باید زنده بماند و قوی‌تر شود، باید حسین و اربعینش نیز زنده نگه داشته شود.

حسین با پیامش پیروز شد، مقاومت هم با اراده‌اش پیروز می‌شود

هوای مسیر نجف داغ است و موج زائران، بی‌وقفه در جاده قدم می‌زنند. سماحة السید صلاح موسوی، روحانی جوان عراقی با عمامه سیاه و نگاه آرام، کنار ورودی موکب ایستاده و میان زائران قدم می‌زند و به آنان آب تعارف می‌کند.

او با صدایی گرم صحبت‌هایش را با من آغاز می‌کند: «کربلا یک رویداد تاریخی گذرا نیست، بلکه پروژه‌ای تجدیدشونده برای مقاومت است که با خون شهدا نوشته می‌شود: «از روز طفّ تا امروز و تا روزی که خدا زمین و هر چه بر آن است را به وارثانش بسپارد. این زنجیره فداکاری هرگز تن به خواری نمی‌دهد و هر گونه ظلمی را هرطور که جلوه کند، در هم می‌شکند.»

سید صلاح، نگاهی به پرچم‌های موکب می‌اندازد و ادامه می‌دهد: «امام خمینی (رحمه‌الله) با گفتن کل یوم عاشورا و کل أرض کربلا، کربلا را به منهج زندگی بدل کرد و انقلاب اسلامی ایران را امتداد معنوی نهضت حسین قرار داد. این خون از روزی که امام حسین (ع) ۱۴۰۰ سال پیش در کربلا ریخته شد، تا امروز که شهدا در ایران، عراق، لبنان، یمن و فلسطین جان می‌دهند، همان راه را ادامه می‌دهد. آن‌ها سفر آزادی را با خون خود آبیاری می‌کنند؛ فصل‌های تازه‌ای بر همان کتاب کهن.»

او مکثی می‌کند و با لبخند می‌گوید: «هیهات منا الذلة! این شعار هر رزمنده‌ای است که روح حسینی دارد. همان‌طور که حسین گفت: «مرگ بهتر از زندگی باننگ است»، ما هم امروز این عهد را تکرار می‌کنیم. پیروزی معنوی همیشه بر پیروزی نظامی برتری دارد.» سید صلاح این جمله را با اطمینان می‌گوید: «حسین با پیامش پیروز شد، حتی اگر از نظر نظامی شکست خورد. امروز هم مقاومت با اراده‌اش پیروز می‌شود، حتی اگر دشمن از نظر تجهیزات برتر باشد.»

او لیوان آب را به دست زائری می‌دهد و می‌گوید: «اتحاد محور مقاومت، از تهران تا بیروت و از صنعاء تا غزه، یادآور همبستگی یاران اندک حسین در برابر سپاه یزید است. این همان روح عاشوراست که مرز نمی‌شناسد. شهدای امروز با الگو گرفتن از حسین همان مسیر را می‌روند. خونشان ملت را بیدار می‌کند و مرگشان وجدان‌ها را زنده.»

سید صلاح، به صدای نوحه‌ای که از بلندگوی موکب پخش می‌شود گوش می‌دهد و می‌گوید: «شعرهای انقلابی، محاصره غزه را به محاصره حسین تشبیه می‌کنند. خطبه‌ها شهدای فلسطین را «حسینیان این عصر» می‌خوانند.»

او ادامه می‌دهد: «یزید امروز چهره‌های متفاوت دارد. اشغالگری صهیونیستی، سلطه آمریکایی، و حکومت‌های دست‌نشانده. اما اصل یکی است؛ همان ظلمی که حسین در برابرش ایستاد.»

سید صالح ادامه می‌دهد: «از نوحه‌های عاشورایی جنوب لبنان، تا شعار «یا حسین» در تظاهرات عراق، تا نقش «لبیک یا حسین» روی موشک‌های یمن و فلسطین، همه یک پیام دارد؛ ما هنوز با حسین هستیم.»

کربلا گذشته نیست بلکه آینده است

سید صلاح به صف زائرانی که از جلوی موکب می‌گذرند اشاره می‌کند و می‌گوید: «کربلا زیر شن‌ها دفن نشد، بلکه به قطب‌نمای انقلابیون تبدیل شد. هر گلوله‌ای که شلیک می‌شود، هر موشکی که پرتاب می‌شود و هر خونی که در راه مقاومت ریخته می‌شود، احیای پیمان حسین است.

این راز جاودانگی است: آنطور که خداوند در سوره آل عمران می‌فرماید: وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ.» او لحظه‌ای سکوت می‌کند و با نقل قولی از سید حسن نصرالله ادامه می‌دهد: «فلیقتل الحسین یزید، ولکن فی کل عصر.» سید صلاح آخرین لیوان آب را به دست زائر دیگری می‌دهد و می‌افزاید: «کربلا پیشگویی‌ است که ادامه دارد. ظلم رفتنی است و خون، شمشیر را می‌شکند. همان‌طور که خون حسین بر شمشیر یزید پیروز شد، خون شهدای امروز هم سخت‌ترین امپراتوری‌ها را سرنگون خواهد کرد. مقاومت امتداد دارد و حسین، رهبر آن است.»

راه‌پیمایی اربعین نماد احیای تمدن حسینی است

در ادامه راه با نرجس همراه شدم؛ نرجس کنانی، دختری عراقی که به نرگس خمینی معروف است، درباره اهمیت راه‌پیمایی اربعین چنین روایت می‌کند: «این حرکت عظیم نه تنها بزرگ‌ترین تجمع دینی جهان است، بلکه ظرفیتی تمدنی و تاریخی به شمار می‌رود که در بطن خود معانی عمیق معنوی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی دارد.»

او می‌گوید: «شرکت در راه‌پیمایی اربعین فرصتی برای جلب رضای الهی، تثبیت هویت توحیدی و بندگی و تمرین نفس بر طاعت و ایثار است. خدمت به زائران، انس با دعاها و زیارت‌ها، و یادآوری حقیقت معاد از مهم‌ترین آثار معنوی این حرکت است.» نرجس درباره برکات اجتماعی راه‌پیمایی اربعین تأکید می‌کند که این گردهمایی بزرگ، وحدت امت اسلامی را تقویت کرده و زمینه همزیستی مسالمت‌آمیز میان قومیت‌ها و ملیت‌ها را فراهم می‌کند.

او همچنین تجربه خدمت‌رسانی فرامرزی را از دیگر دستاوردهای این رویداد می‌داند. از دید نرگس خمینی، راه‌پیمایی اربعین نماد احیای تمدن حسینی است که بر عدالت، کرامت و مقاومت استوار است و الگویی از حکومت مردمی با مشارکت عمومی را به نمایش می‌گذارد. او می‌گوید: «این حرکت، روابط فرهنگی و زبانی بین ملت‌ها را گسترش داده و پیام جهانی مقاومت را به همه دنیا منتقل می‌کند.» نرجس در پایان تأکید می‌کند که راه‌پیمایی اربعین فراتر از یک مراسم دینی، نمادی جهانی از فرهنگ مقاومت و عدالت است که پیامش مرزهای جغرافیایی را درنوردیده است.

اربعین پیام مقاومت را به گوش جهانیان می‌رساند

در میان جمعیت انبوهی از زائران که از سرتاسر جهان به سوی کربلا حرکت می‌کنند، محمد از جوانان هندی تباری است که در این مسیر حضور دارد. او با لبخندی بر لب و چشمانی پر از اشتیاق، درباره مقاومت ایران در برابر تهدیدات جهانی می‌گوید. این جوان هندی که خود را از پیروان راستین اهل بیت پیامبر می‌داند با بیان اینکه ایران در جنگ ۱۲ روزه اخیر در برابر دشمنان خود ایستادگی کرد، می‌گوید: «مقاومت ایران تنها یک نبرد نظامی نبوده است، بلکه این یک مقاومت فرهنگی و معنوی است که جهان اسلام را به هم پیوند زده است. ایران به دنیا نشان داد که اگر ملت‌ها در راه حق و عدالت بایستند، هیچ قدرتی قادر به شکستن اراده آن‌ها نیست.»

او سپس در مورد پیاده‌روی اربعین و حرکت میلیونی مسلمانان می‌گوید و ادامه می‌دهد: «این پیاده‌روی نه تنها یک حرکت مذهبی است، بلکه نماد اتحاد مسلمانان از تمام نقاط جهان است. با این حرکت، مسلمانان از هر نژاد و رنگ و زبانی، در کنار هم می‌ایستند و پیام امام حسین (ع) را زنده می‌کنند. این وحدت، همان چیزی است که دشمنان اسلام را می‌ترساند. این اتحاد نه تنها در برابر دشمنان ایران بلکه در برابر تمامی قدرت‌های استکباری اثرگذار است.»

محمد با تاکید بر اینکه پیاده‌روی اربعین موجب بیداری و آگاهی مسلمانان شده، خاطر نشان می‌کند: «همه ما در این راه‌پیمایی نه تنها از عشق به امام حسین (ع) سخن می‌گوییم، بلکه در این حرکت میلیونی، نیت قلبی‌مان این است که پیام مقاومت را به جهانیان منتقل کنیم. این حرکت قدرتی است که هیچ دشمنی نمی‌تواند آن را بشکند.» او ادامه می‌دهد: «این حرکت عظیم نشان می‌دهد که مسلمانان در کنار هم و به عنوان یک امت واحد می‌توانند به اهداف بزرگ خود برسند. ایران نماد این مقاومت و پیروزی است و اربعین نیز راهی است که در آن این پیام جهانی را به گوش همه می‌رساند.»