کَلَهرود، روستایی در مورچه خورت بخش مرکزی شهرستان شاهینشهر است که در فاصله 90 کیلومتری شمال اصفهان و در دامنه کوههای کرکس قرار دارد. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا ۲۱۵ نفر (۱۱۱ خانوار) بوده است. روستای کلهرود تا حدود 15 سال قبل از توابع شهرستان نطنز بود.
امامزاده حبیب بن موسی مربوط به دوره صفوی است و در محله پشت مشهد کاشان، خیابان امام خمینی قرار دارد. به علت انتساب این امامزاده به خاندان صفویه این مقبره در زمان شاه عباس اول، مورد توجه بسیار قرار گرفت. این مکان، محل دفن شاه عباس اول و برخی از عالمان و شاعران کاشان نیز است. بنای زیارتگاه حبیب بن موسی بن جعفر در 15 آذرماه سال ۱۳۱۴ در فهرست آثار ملی ایران، با شماره ۳۵۲ به ثبت رسیده است.
محوطه باستانی «هراسکان» در شرق شهر آران و بیدگل قرار دارد. در این محوطه طی دو فصل کاوش باستانشناسی، بقایای آتشکدهای متعلق به دوران ساسانی و همچنین دوران انتقالی ساسانی به اسلامی کشف شد. این بنا از نگاه باستانشناسان یکی از استثناییترین آتشکدههای دوران ساسانی بهشمار میرود. بر اساس منابع تاریخی، شهر ساسانی هراسکان در سده نهم هجری قمری بهدلایلی نامعلوم رها شد و متروک باقی ماند. محوطه باستانی که در کنار شهر آران و بیدگل بعدها شناسایی و کشف شد، به عقیده باستانشناسان و تاریخشناسان همان هراسکان گمشده در تاریخ است.
گلستان شهدای فریدونشهر در خیابان گلستان شهدا این شهر قرار دارد. مردم فریدونشهر در طی ۸ سال دفاع مقدس غیورانه در جبهه های حق علیه باطل حضور یافتند و ۵۷ شهید، آزاده و جانبار نثار ایران و انقلاب کردند که این شهدا در گلستان شهدای شهر آرمیده اند.
میلاگرد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فریدونشهر است. این روستا دارای قبرستانی تاریخی است که نشان می دهد ساکنان اولیه این منطقه مسیحی بودند. از روی نوشته های روی قبرها می توان به قدمت چندصدساله آ نها پی برد و ثانیا نشان دهنده قدمت بالای روستای میلاگرد است.
هم اکنون غالب ساکنین روستا مسلمان هستند و اکثر مسیحیان از روستا مهاجرت کرده اند اما سفرهای هر ساله انها به روستا نشان دهنده آن است که خود را متعلق به روستا میدانند.
چشمه لنگان چشمهای در در روستای سیبک، شهرستان فریدونشهر است. این چشم در فاصله ۱۷ کیلومتری جنوبغرب فریدونشهر قرار دارد. آب چشمه لنگان از زیر تختهسنگهای بزرگ با فشار زیاد خارج میشود که قسمتی از آن با استفاده از سه ایستگاه پمپاژ از طریق خط لوله ۱۴ کیلومتری، آب آشامیدنی فریدونشهر و روستاهای مجاور آن را تأمین میکند. این چشمه و محدوده آن یکی از مهمترین تفرجگاهها و جاهای دیدنی فریدونشهر است.
پیست اسکی فریدونشهر در ۱۸۰ کیلومتری غرب اصفهان و ۶ کیلومتری شهرستان فریدونشهر و در دامنه کوه تسیخه قرار دارد. این پیست مرتفعترین پیست اسکی ایران است. شهرستان فریدونشهر با وجود در اقلیم کوهستانی زاگرس، ارتفاعی بیش از ۲۵۰۰ متر، متوسط بارندگی ۶۰۰ میلیمتر و متوسط ۱۱۰ روز یخبندان در سال، عمدتا نوع بارش آن به صورت برف است.
مسجد جامع ابيانه يکی از زيباترين و جزو مساجد اوليه اسلامی در ايران است. قدمت این مسجد که مازگه جامع نیز گفته می شده، به دوره سلجوقيان مي رسد. مسجد دارای دو شبستان تابستانی و زمستانی است. این مسجد منبری چوبی دارد که مربوط به دوره سلجوقیان است و تاریخ ساخت آن ۴۶۶ ه.ق است. روی این منبر نقوش گل و بوته، گل هشتپر و کتیبههایی به خط کوفی وجود دارد.
روستای ابیانه دو حسینیه قدیمی دارد. یکی از آنها در محله بالا ده قرار دارد که نخل این محله در آن نگهداری میشود. حسینیه هرده در کنار زیارتگاهی به همین نام قرار گرفته که نخل محله پایین ده در آن قرار گرفته است. حسينيه جديدي نيز در کنار مسجد حاجتگاه در غرب روستای ابيانه بين سال هاي 1372 تا 1375 ساخته شده است.
آستان مقدس «امامزادگان یحیی و عیسی» از نوادگان امام کاظم (ع) در روستای تاریخی ابیانه در ۴۰ کیلومترى شمال غربى شهرستان نطنز قرار دارد. این بنا به نام امامزاده زیارت نیز شناخته میشود. قدمت امامزاده به دوره ایلخانان و قرن هشتم قمری میرسد. امامزاده در دوره قاجار و پهلوی بازسازی و مرمت شده است. بنای امامزاده با شماره ۱۴۹۲۰ در تاریخ ۱۳۸۴/۱۲/۱۶ به ثبت رسیده است.
ابیانه جزو معدود روستاهای ایران است که مردم بومی آن همچنان پوشش سنتی خود را بر تن میکنند و آن را حفظ کردهاند. کوچه های این روستا از جاذبه های دیدنی است که می تواند مدت ها در ذهن ببننده باقی بماند. رنگ سرخ ساختمانهای کهن روستا که در شیب دامنه خاکستری کوه قرار گرفتهاند، جذابیتی دو چندان به ابیانه بخشیدهاند. در واقع ترکیب کوچههای تودرتو، بناهای تاریخی گوناگون، پنجرههای هندسی، درهای منبتکاری و… بسیار دیدنی و جذاب است.
ابیانه روستایی از توابع بخش مرکزی نطنز استان اصفهان است. این روستا در تاریخ ۳۰ مرداد ۱۳۵۴ با شماره ۱۰۸۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این روستا در ۳۸ کیلومتری شمال غربی نطنز در دامنه کوه کرکس و یکی از بلندترین نقاط مسکونی در ایران واقع شده است. تاریخ دقیق و مستندی برای ایجاد این روستا در دست نیست؛ اما با کشف آثار عتیقهای که مربوط به زمان ساسانیان و سلجوقیان است، مهر تأییدی بر تاریخیبودن این روستا زده شده؛ به طوری که میتوان گفت نشانههایی از سکونت انسان در دوران ساسانیان و حتی قبل از آن در ابیانه وجود دارد. اگر این زمان را از دوره ساسانیان حساب کنیم، ابیانه حدود 1300 تا 1800 سال قدمت دارد.