همزمان با برگزاری هفته ملی کودک از 16 تا 22 مهرماه برنامه و رویدادهای مختلفی در سراسر کشور برگزار شد. در اصفهان نیز روز 22 مهرماه آیین رونمایی از کتاب «حق نگاری کودکانه» با حضور جمعی از مدیران و مسئولان کشوری و شهری برگزار شد که گزارش کامل آن را در روزنامه اصفهان زیبا خواندید.(برای خواندن گزارش روی این قسمت کلیک کنید) اما اینکه کتاب «حق نگاری کودکانه» چگونه کتابی است و چه اقدام مؤثری را در راستای بهبود کیفیت زندگی کودکان در اصفهان، شهر دوستدار کودک برداشته است، موضوعی است که در این نوشتار به آن میپردازم.
همزمان با هفته ملی کودک کـه از 16 تا 22 مهر در سراسر کشور بهصورت حضوری و مجازی برگزار شد، آیین رونمایی از کتاب «حقنگاری کودکانه» روز 22 مهر به میزبانی معاونت شهرسازی و معماری شهرداری اصـفـهـان در محل کتابخانه مرکزی شهرداری اصفهان برپا شد. در این آیین، محمود عباسی، دبیر مرجع ملی کـنــوانــسـیـــون حــقـــوق کـودک (وزارت دادگستری)، ضمن تقدیر از تلاش شایسته اصفهان برای برگزاری مسابقه بینالمللی نقاشی «حقوق کودک از نگاه کودک» که آثار برگزیده آن در این کتاب منتشر شده، اصفهان را الگویی در زمینه تبدیل به شهر دوستدار کودک برای سایر شهرهای کشور دانست و از شهرداری اصفهان درخواست کرد تا دبیرخانه دائمی این مسابقه در اصفهان دایر شود.
16 تا 22 مهرماه هفته ملی کودک است و این مناسبت برای شهری همچون اصفهان که چندسالی است در راستای تبدیلشدن به شهر دوستدار کودک حرکت کرده، از اهمیت دوچندانی برخوردار است؛ بهویژه اینکه در این روزها رویداد بینالمللی سی و چهارمین جشنواره فیلمهای کودک و نوجوان در اصفهان نیز در حال برگزاری است و فضای بانشاط و مفرحی را به شهر و جمعی از کودکانش بخشیده است.
شاید اگر شهر اصفهان روزگاری در زمره شهرهای مهم جهان قرار نگرفته بود، شاید اگر میزبان تمدنی باشکوه که نقطه اوجش در عهد صفوی است، نمیشد و شاید اگر نامش به عنوان شهری مبدع و مولف در زمینههای مختلف معماری، فرهنگ، هنر، علم و… در میان شهرهای مهم جهان قرار نمیگرفت، امروز از تماشای مشکلات و معضلات بزرگی که گریبان آن را گرفته کمتر اندوهناک میشدیم! اما همه اینها در حالی است که شهر اصفهان، میراثدارِ الگوهای کارگشا و خلاقانه در زمینههای شهرسازی و مدیریت شهری است و با اینحال امروز در چنگ بحرانهایی گرفتار شده که پیشبینی وقوع آنها و ارائه راهکارهایی برای حل آنها از سوی گذشتگان شده و از سوی نسلهای بعدی نادیده گرفته شده است.
دلایل شکوفایی تمدن اصفهان در عصر صفویه، میزان الگوبرداری صحیح مدیریت شهری اصفهان در دهههای اخیر از راهکارهای صفویان برای اداره شهر، ضرورت پرهیز از انجماد، وادادگی و تقلید درباره تحولات جهان و تلاش برای ابداع تـمــدن نــویــن در اصــفـهـان، بـررســـی ظـرفـیـتهــای تـعـامل بــا شهـرهــای خواهرخوانده برای افزایش دستاوردهای میانشهری، نگاهی به موانع و کاستیهای موجود در زمینه بهرهمندی از ظرفیت ارتباط با خواهرخواندهها، نقش دیپلماسی شهری در حل معضلات زیستمحیطی اصفهان و… از جمله موضوعهایی بود که در نشست «ظرفیتهای بینالمللی و تمدنی اصفهان» با حضور علی قاسمزاده، شهردار اصفهان و امیرمسعود شهرامنیا، دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه اصفهان، بررسی شد.
پنجاه و سومین نشست شنبههای روانشناسی با محوریت آسیبشناسی خانواده ایرانی، دگرگونیها و چالشهای آن در سالهای اخیر از سوی گروه روانشناسی خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد. در این نشست افزایش طلاق، بیرغبتی به فرزند آوری، کاهش نگرانکننده مدتزمان همراهی اعضای خانواده باهم دیگر و… بهعنوان برخی از چالشهای جدی در خانوادههای ایرانی شناخته و راهکارهایی در خصوص آن از سوی کارشناسان و مشاوران امور خانواده ارائه شد. در چند دهه اخیر تغییر و تحولاتی چشمگیر در ساختار خانوادههای ایرانی ایجادشده است.
اگر نگوییم همه، اما غالب مدیران و کارگزاران یک شهر، رویای رشد و توسعه شهرشان را در سر دارند. به همین دلیل هم از ابتدای در دست گرفتن مسئولیتها به فکر تدوین برنامههای قابل اجرا، بسترسازیهای لازم برای اجرای ایدههای تازه و اجرای دقیق و درست مصوبات و طرحهای تصویب شدهای هستند که تلاش شده از معبر تاییدها و تصویبهای کارشناسانه و تخصصی عبور کند و در نهایت بیشترین و بهترین ثمره را برای رشد و توسعه شهر بهدنبال داشته باشد.
«برای اصفهان چه رؤیاهایی در سر دارید؟» این پرسش را میتوان از هر شهروند اصفهانی پرسید و از او خواست تا آنچه را برای شهرش در ذهن میپروراند، با دیگران در میان بگذارد. همین ایده به ظاهر ساده که البته از دلش دهها و شاید صدها راهکار برای ارتقای کیفیت شهر اصفهان از جنبههای مختلف بیرون میآید، مبنای شکلگیری سلسلهنشستهایی با نام «رؤیای اصفهان» شده که نخستین گردهماییاش در عصر پاییزی هشتم مهر برگزار شد. برنامهای که «مهدی ژیانپور»، «علیاکبر بقایی» و «محمود فروزبخش» سه تن از فعالان فرهنگی شهر اصفهان را در جایگاه رؤیاپردازی قرار داد و از آنها خواست تا از رؤیاهایشان برای اصفهان بگویند. مشروح گفتهها و شنیدههای حاضران در این نـشـسـت را در ادامه میخوانید.
عصر یک روز پاییزی سال 1400 است. مسیر یکی از خیابانهای قدیمی اصفهان را در پیش گرفتهام و از سمت خیابان کمالاسماعیل وارد شمسآبادی شدهام. خیابانی خوشمنظر با درختان چنار که در دوسوی خیابان قد برافراشته و به صف ایستادهاند. با خودم فکر میکنم ساکنان خیابان شمس آبادی چطور با این حجم از شلوغی و ترافیک در طول سال کنار میآیند؟ مگر میشود به این همه سر و صدا و رفتوآمد و ترافیک عادت کرد و آن را عادی دانست؟
بعضی از خیابانهای شهر اصفهان را باید خیابانهای «بلاتکلیف» نامید! میپرسید چرا؟ به این دلیل که این خیابانها بهمرورزمان کاربریهای متنوع و گاه متضادی پیدا کردهاند که آنها را با ساختار و هویت اولیهشان تا حد زیادی بیگانه کرده است. مثالی که برای چنین خیابانهایی میتوان زد، شاید یکی خیابان شمسآبادی و دیگری خیابان آیتالله کاشانی باشد. دو خیابان با سابقه تاریخی قابلتوجه که بهمرورزمان کاربریهای تازهای پیدا کرده و شکل و شمایل امروزشان در تضاد با هویت و بافت قدیمیشان قرار گرفته است. تضادی نامطلوب که شهروندان یا گردشگران را از همان نخستین مواجهه با خیابان دچار احساس بلاتکلیفی میکند.
پل تــاریـخـــی سـیوســهپــل منجر به شکلگیری دو خیابان تاریـخـی در دو سوی شمالی و جنوبی رودخانه زایندهرود شده است. یکی چهارباغ عباسی و دیگری چهارباغ بالا. خیابان چهارباغ بالا که در سوی شمالی رودخانه قرار دارد، درست از تقاطع پل آغاز شده و تا میدان آزادی امتداد دارد. این خیابان که از مناطق برخوردار و گرانقیمت اصفهان از حیث قیمت زمین و ارائه خدمات به شمار میرود، بهجز بافت مسکونی از کارکردهای تجاری متعددی نیز برخوردار است. چنانکه مجتمع تجاری کوثر، مجتمع تجاری پارک و مجتمع تجاری اوسان در این خیابان قرار دارد که هر دو از مراکز خرید مهم شهر به شمار میروند.
سیاه، سفید، خاکستری، دودی، آجری، گاهی آبی و گاهی هم سبز! اینها شاید تنها رنگهایی باشند که در نگاه به گوشههای مختلف شهر اصفهان به چشم میخورند. دیوارها، پیادهروها، ساختمانها، خیابانها، میدانها، مغازهها، نیمکتهای جانمایی شده در پارکها و بوستانها و… همه و همه در همین چند رنگ سیاه، سفید، خاکستری و آجری خلاصه شدهاند و نمیتوان آنها را خارج از این طیف رنگی محدود جای داد. رنگهای آبی و سبز هم به لطف آسمان آبی – که البته در اصفهان سالهاست جایش را به آسمان خاکستری و دودی رنگ داده – و درختان سبز بر سر این شهر سایه افکندهاند….