کمتر از دو هفته تا پایان سال باقی مانده است. هر چقدر پنج ماه ابتدایی سال رؤیایی بود، هفتههای پایـانـی سال، ناامیدکنندهترین روزهای سهامداران است.
بیش از دو هفته میگذرد از زمانی که قانون دامنه نوسان نامتقارن اجرا شد. به غیر از اولین روز اجرا، حالا بازار دو هفته است که روندی یکنواخت، یکسان و بیرمق را در پیش گرفته است.
چند روز پیش بود که «دنیای اقتصاد» در گزارش «قطبنمای خرید سهام» درباره شیوه انتخاب سهام توسط معاملهگران نظرسنجی کرد.
شاخص کل بورس اوراق بهادار تهران در فصل زمستان هم به روند نزولی خود ادامه داد؛ به طوری که از ابتدای دی ماه تا دوم اسفند ماه از محدوده یک میلیون و 400 هزار واحد به محدوده یک میلیون و 200 هزار واحد رسید و شاهد افت نزدیک به 14درصدی شاخص کل بورس بودیم.
در گذشته کسی را با سواد میدانستند که قدرت خواندن و نوشتن داشته باشد، اما در عصر جدید، شرایط پیچیدهتر شده است.
اوایل هفته گذشته بود که سازمان بورس اعلام کرد از روز شنبه 25 بهمن، دامنه نوسان به جای مثبت و منفی 5 درصد به منفی 2 تا مثبت 6 درصد تغییر میکند.
یکی از مهمترین نقاط ضعف معاملهگران در بازارهای مختلف بهخصوص بازار سرمایه، نداشتن یک استراتژی یا سیستم معاملاتی است.
بازگشت شاخصکل بورس به کانال 1.1 میلیون واحد و تشکیل صفوف فروش در روزهای گذشته باعث شده، هم کام سهامداران تلخ شود و هم نقدینگی از بازار سرمایه خارج شود.
بازارها در حدود 300 روزی که از سال 99 سپری شده است، نوسانهای زیادی داشتهاند. انتخابات ریاستجمهوری آمریکا و پیروزی بایدن نیز نقطه عطف بیشتر بازارها بوده است.
از حدود 15سال پیش تا همین یکی دو سال قبل، عمده اطلاعات عموم مردم از بورس و سهام، به سهام عدالت محدود میشد.
حالوروز بورس این روزها تعریفی ندارد. شاخصکل بورس فاصله چندانی با رکورد ریزش یکمیلیون واحدی ندارد و همچنان ریسک ریزش بیشتر در بازار وجود دارد.
در معاملات اولین روز این هفته، کانال 1.2 میلیون واحدی شاخصکل بورس هم از دست رفت و به این ترتیب محدوده حمایتی که در اواسط آبان ایجاد شده بود نتوانست در برابر موج عرضهها مقاومت کند.